Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lipca 2021 r., I SA/Kr 865/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lipca 2021 r., I SA/Kr 865/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu 26 lipca 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. Sp. z o.o. w N. na pismo Dyrektora Powiatowego urzędu Pracy Urząd Pracy w W. z dnia 1 czerwca 2021r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej postanawia: 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stronie skarżącej M. A. Sp. z o.o. w N. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

2 |Uzasadnienie |

3 | |

4 |Wnioskiem z dnia 10 maja 2021r. M.A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. zwróciła się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. o udzielenie dotacji na |

5 |pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy przyznawanej na podstawie |

6 |rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii |

7 |COVID-19 (Dz. U. z 2021r., poz. 371). |

8 |Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w W. w piśmie z dnia 1 czerwca 2021r. poinformował stronę o negatywnym rozpatrzeniu powyższego wniosku i|

9 |jednocześnie podał, że dotację mogą otrzymać przedsiębiorcy, którzy na dzień 31 marca 2021r. prowadzili działalność gospodarczą, oznaczoną|

10 |określonymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności PKD 2007 jako rodzaj przeważającej działalności. |

11 |Organ wyjaśnił również, że na dzień 31 marca 2021r. spółka nie prowadziła działalności gospodarczej oznaczonej kodem PKD 2007 jako rodzaj |

12 |przeważającej działalności, jednym z kodów wskazanym w art. 15zze4 ust. 1 ustawy COVID-19 gdyż spółka prowadziła działalność z |

13 |przeważającym kodem PKD nr 58.14.Z, który nie jest objęty wparciem. |

14 |Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia 1 czerwca 2021r.|

15 |zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego a konkretnie §7 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021r. |

16 |Strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji w całości, zobowiązanie organu do wydania w terminie zakreślonym przez Sąd decyzji w |

17 |sprawie będącej przedmiotem niniejszej skargi wskazując sposób załatwienia, przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi na |

18 |fakt prowadzenia przeważającej działalności gospodarczej określonej kodem PKD 82.30.Z i zasądzenie kosztów procesu. |

19 |W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. |

20 | |

21 |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: |

22 | |

23 |Należy na wstępie zauważyć, iż Sąd rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji |

24 |publicznej podlega zakresowi jego kontroli. W zakresie tym mieszczą się kategorie aktów lub czynności organów administracji publicznej |

25 |wyraźnie wskazane w ustawie. Po rozpoznaniu skargi wniesionej w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że podlega ona odrzuceniu, |

26 |gdyż zaskarżony akt nie mieści się w zakresie katalogu aktów i czynności, przekazanych do kontroli sądu administracyjnego w art. 3 § 2 |

27 |ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej|

28 |p.p.s.a.). Tym samym zaistniała podstawa do zastosowania art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa |

29 |nie należy do właściwości sądu administracyjnego. |

30 |Mająca zasadnicze znaczenie dla powyższej kwestii wskazana powyżej ustawa w art. 1 stanowi, że normuje ona postępowanie sądowe w sprawach |

31 |z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw |

32 |szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Przez działalność administracji publicznej, która podlega kognicji sądów administracyjnych |

33 |rozumieć należy każdą sprawę, w której można mówić o stosunku administracyjnoprawnym. Podstawową cechą stosunku administracyjnoprawnego |

34 |jest to, że jedną ze stron stosunku (podmiotem stosunku) jest zawsze organ administracji państwowej wyposażony w uprawnienia władcze, |

35 |czyli imperium. Drugim podmiotem tego stosunku jest osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości |

36 |prawnej czy inny organ administracyjny. Treścią stosunku administracyjnoprawnego są wyznaczone prawem administracyjnym zachowania |

37 |(nakazane, dozwolone i zakazane), stosownie do wynikających ze stosunku uprawnień i obowiązków. Wskazując na układ prawnej sytuacji |

38 |pomiędzy podmiotami stosunku administracyjnoprawnego, najczęściej wskazuje się na brak równorzędności (charakteryzują się władczością). |

39 |Organ administracji w zasadzie sam określa prawa i obowiązki wzajemne obu stron. Nie ma tu charakterystycznej dla prawa cywilnego, czy |

40 |prawa pracy równorzędności podmiotów, występuje między nimi nadrzędność. Jest to podstawowy wyróżnik stosunku administracyjnoprawnego w |

41 |relacji do klasycznie ujmowanego stosunku cywilnego, gdzie w szerokim zakresie kształtowane są one wolą samych podmiotów tych stosunków. |

42 |Inaczej natomiast jest w stosunku administracyjnoprawnym, gdzie w większości przypadków pozycja jednego podmiotu wyznaczona jest |

43 |jednostronnym, władczym "rozstrzygnięciem" (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 1342/13). |

44 |W tym miejscu należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy |

45 |administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: |

46 |1) decyzje administracyjne; |

47 |2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia |

48 |rozstrzygające sprawę co do istoty; |

49 |3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; |

50 |4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z |

51 |przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks |

52 |postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w|

53 |rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy |

54 |powołanych ustaw; |

55 |4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii |

56 |zabezpieczających; |

57 |5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; |

58 |6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu |

59 |administracji publicznej; |

60 |7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. |

61 |8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w |

62 |przypadku określonym w pkt 4a; |

63 |9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu|

64 |administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania |

65 |administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w |

66 |działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy |

67 |powołanych ustaw. |

68 |Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania |

69 |administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych |

70 |przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). |

71 |Powyższe oznacza, że dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej konieczne jest zakwalifikowanie zaskarżonego aktu lub czynności do |

72 |jednej z ww. kategorii, ewentualnie drogę sądowoadministracyjną powinien przewidzieć konkretny przepisprawa wskazany w innej ustawie. |

73 |Sądy administracyjne nie są więc władne do rozpoznawania innych spraw, niż opisane powyżej, przy czym muszą to być sprawy, w których |

74 |działania organów administracji charakteryzują się wskazanymi cechami stosunku administracyjnoprawnego. |

75 |W omawianym przypadku zgodnie z treścią art. 15zze5 ust. 1 ustawy o COVID Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze |

76 |rozporządzenia, nadać starostom uprawnienie do udzielania, na podstawie umowy, dotacji ze środków Funduszu Pracy na pokrycie bieżących |

77 |kosztów prowadzenia działalności gospodarczej wszystkim bądź niektórym mikroprzedsiębiorcom oraz małym przedsiębiorcom, którzy otrzymali |

78 |dotację zgodnie z art. 15zze4, lub do udzielania tej dotacji innym mikroprzedsiębiorcom lub małym przedsiębiorcom, mając na względzie |

79 |okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności |

80 |gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami |

81 |COVID-19. |

82 |Wskazać również należy, że uregulowanie takie znajduje się również w art. 15zze4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych |

83 |rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji |

84 |kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o COVID), który stanowi, że dotacja jest udzielana na podstawie |

85 |umowy o dotację na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy. |

86 |W uregulowaniach tych brak jest przepisów nakazujących wydanie decyzji odmownych w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania |

87 |administracyjnego. |

88 |Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 15zze5 ust. 1 zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w |

89 |sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021r. poz. 371), które również nie |

90 |przewiduje formy decyzji administracyjnej dla odmowy przyznania dofinansowania. |

91 |Zaskarżona informacja nie mogła zostać uznana za decyzję, nawet przy zastosowaniu tzw. domniemania rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji|

92 |administracyjnej. W orzecznictwie wskazuje się, że o kwalifikacji określonego aktu jako decyzji decyduje to, czy został wydany w |

93 |okolicznościach uprawniających do wydania decyzji, w oparciu o materialnoprawną podstawę prawną i czy zawiera władcze rozstrzygnięcie w |

94 |indywidualnej sprawie jednostki. Jeśli tak jest, należy przy kwalifikacji aktu kierować się tzw. domniemaniem rozstrzygnięcia sprawy w |

95 |formie decyzji administracyjnej. Umożliwia to stronie skorzystanie z prawa do procesowej ochrony (np. uchwała NSA z dnia 16 grudnia 2013 |

96 |r., sygn. akt: II GPS 2/13). W tym kontekście należy odwołać się do wykładni systemowej wewnętrznej ustawy o COVID. Analiza rodzajów |

97 |świadczeń w niej przyznanych oraz sposobu ich udzielania bądź odmowy udzielenia pozwala stwierdzić, czy możliwe jest zakwalifikowanie |

98 |zaskarżonej informacji jako decyzji administracyjnej, czy też jako czynności materialno-technicznej. |

99 |Należy zauważyć, że ustawodawca wprost wskazał przypadki, w których przyznanie lub odmowa przyznania dofinansowania lub świadczenia |

100 |następuje w formie decyzji administracyjnej. Są to: |

101 |- art. 15a ust. 8 pkt 1 i 2 - decyzja Prezesa Zarządu PFRON o wysokości rekompensaty, gdy ustalona przez PFRON kwota rekompensaty |

102 |wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym jest inna niż określona we wniosku o rekompensatę, decyzja o odmowie wypłaty rekompensaty; |

103 |* art. 15ga ust. 12 - decyzja o odmowie przyznania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników zatrudnionych przez osobę prawną, jednostkę |

104 |organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną lub osobie fizycznej, której przysługuje tytuł |

105 |prawny do zabytku o statusie pomnika historii w przypadku spadku dochodów podmiotu uzyskiwanych w związku z funkcjonowaniem zabytku; |

106 |* art. 15gg ust. 26 - decyzja o odmowie dofinansowania ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wynagrodzeń pracowników |

107 |nieobjętych przestojem, przestojem ekonomicznym lub obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie COVID-19; |

108 |* art. 15zv - decyzja o odmowie przyznania świadczenia postojowego. |

109 |Dodać należy, że w każdym z ww. przypadków ustawodawca przewidział od decyzji odmownej drogę odwoławczą przez złożenie wniosku o ponowne |

110 |rozpatrzenie sprawy (art. 15a ust. 9 - do Prezesa Zarządu PFRON) lub odwołania (art. 15ga ust. 13 i art. 15gg ust. 27 - do samorządowego |

111 |kolegium odwoławczego, art. 15zv ust. 2 - do właściwego sądu na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego). |

112 |Tymczasem zgodnie z z treścią art. 15zze5 ust. 1 ustawy o COVID Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze |

113 |rozporządzenia, nadać starostom uprawnienie do udzielania, na podstawie umowy, dotacji ze środków Funduszu Pracy na pokrycie bieżących |

114 |kosztów prowadzenia działalności gospodarczej wszystkim bądź niektórym mikroprzedsiębiorcom oraz małym przedsiębiorcom, którzy otrzymali |

115 |dotację zgodnie z art. 15zze4, lub do udzielania tej dotacji innym mikroprzedsiębiorcom lub małym przedsiębiorcom, mając na względzie |

116 |okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności |

117 |gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami |

118 |COVID-19. |

119 |Kwestia kwalifikacji odmowy przyznania dofinansowania na podstawie art. 15zze4 ust. 1 ustawy o COVID jak i § 7 ww. rozporządzenia Rady |

120 |Ministrów jako czynności materialno-technicznej, określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w ocenie sądu, również pozostaje negatywna. |

121 |Kategoria czynności materialno-technicznej musi spełniać pewne konstytutywne cechy. Zalicza się do niej akty, które: |

122 |1) nie są decyzją ani postanowieniem; |

123 |2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; |

124 |są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; |

125 |mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); |

126 |5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; |

127 |6) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną (tak np. postanowienie NSA z dnia 26 maja 2020 r. sygn. akt II OSK |

128 |3330/19). |

129 |Dla oceny możliwości zakwalifikowania zaskarżonej informacji, jako aktu wskazanego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. istotne znaczenie ma |

130 |fakultatywność działania Starosty. Jak wskazano bowiem w art. 15zze4 ust. 1 ustawy o COVID Starosta może przyznać przedsiębiorcy |

131 |dofinansowanie. Zasada ta również dotyczy dotacji udzielanej na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z uwagi na fakt, iż w |

132 |treści wskazanego przepisu przewidziano, iż "Nadaje się staroście uprawnienie do udzielenia jednorazowo dotacji na pokrycie bieżących |

133 |kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, na zasadach określonych w art. 15zze4 ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów |

134 |niniejszego rozdziału..." Przedmiotowa konstrukcja wskazuje, że nawet w przypadku spełnienia przez przedsiębiorcę kryteriów przyznania |

135 |pomocy, organ nie ma obowiązku przyznania tego rodzaju dofinansowania. Również § 7 ust. 1 rozporządzenia stwierdza, że staroście |

136 |przysługuje uprawnienie, a nie obowiązek udzielenia jednorazowo dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności |

137 |gospodarczej. Odmowa przyznania dofinansowania w istocie bowiem oznacza w tym przypadku odmowę zawarcia umowy w sytuacji, gdy nie istnieje|

138 |obowiązek jej zawarcia. Brak obowiązku przyznania dofinansowania, nawet w razie spełnienia podstawowych warunków przyznania pomocy |

139 |sprawia, że regulacje zawarte w art. 15zze4 ustawy o COVID i § 7 rozporządzenia nie zawierają kryteriów prawnych, wedle których możliwa |

140 |byłaby kontrola zgodności z prawem odmowy przyznania tego rodzaju pomocy. Ponadto, również sama forma przyznania dofinansowania, tj. umowa|

141 |wskazuje na dobrowolny charakter przyznania dofinansowania. |

142 |W ocenie Sądu powyższe wskazuje, że ustawodawca świadomie zróżnicował sposoby przyznawania świadczeń (dofinansowania) w ustawie o COVID. |

143 |Jednoznacznie wskazał, w których przypadkach odmowa uwzględnienia wniosku następuje w formie władczej (decyzja administracyjna z |

144 |możliwością jej skontrolowania środkami zaskarżenia, takimi jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i odwołanie), a w których nie ma |

145 |takiego charakteru, bowiem samo przyznanie świadczenia następuje na podstawie umowy zawieranej w warunkach fakultatywności a nie |

146 |obowiązku. Dodać należy, że ratio legis uregulowania prawnego rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub |

147 |postanowień, będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. (a więc rozszerzającego |

148 |kontrolę na sferę czynności materialno-technicznych) związane jest z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji |

149 |publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz potrzebą zapewnienia im gwarancji |

150 |procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy. Obywatele i inne |

151 |podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków, w sytuacji gdy odnoszący się do nich akt lub czynność posiada cechy określone w art. 3 § 2 |

152 |pkt 4 p.p.s.a., powinny mieć bowiem zapewnioną ochronę na drodze sądowej (tak postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt I GSK|

153 |452/19). Trzeba mieć jednak na uwadze, kwalifikując określone zachowanie organu jako czynność materialno-techniczną, że czynności |

154 |materialno-techniczne odpowiadają formule wykonywania prawa a nie jego stosowania. Odpowiadają więc formule wykonawczej, która wyraża się |

155 |w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i |

156 |wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (tak uzasadnienie w sprawie I GSK 452/19, już powoływanej). W sytuacji, gdy ustawodawca prawo|

157 |do określonego świadczenia reguluje jako fakultatywne i przyznawane na zasadzie zawieranej umowy, trudno mówić o uprzednim i wynikającym z|

158 |przepisów prawa stosunku administracyjnoprawnym wykreowanym przez przepisy, których dana czynność materialno-techniczną jest wyłącznie |

159 |wykonaniem. Skoro "Starosta może na podstawie umowy" przyznać dofinansowanie, to organ ocenia warunki przyznania dofinansowania i sam |

160 |kreuje relację prawną a nie jedynie urzeczywistnia obowiązek wynikający już z przepisów prawa przez jego konkretyzację, co odpowiadałoby |

161 |formule czynności materialno-technicznej. |

162 |W tym kontekście dodać należy, że Sąd zdaje sobie sprawę z istnienia tzw. hybrydowych postępowań czy sytuacji prawnych, w których pierwszy|

163 |etap ma charakter administracyjnoprawny a podejmowane na tym etapie czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego i dopiero |

164 |pozytywne zakończenie tego etapu dla wnioskodawcy prowadzi do zawarcia cywilnoprawnej umowy. Zauważyć jednak należy, że przepisy prawa |

165 |regulujące określoną instytucję powinny dawać podstawę do wyprowadzenia (wyinterpretowania) takiej dwuetapowości udzielenia |

166 |dofinansowania, np. przewidywać, że pierwszy etap kończy się kwalifikacją pozytywną lub negatywną po ocenie spełnienia przesłanek (np. |

167 |umieszczeniem na liście podmiotów dofinansowywanych lub odmową zakwalifikowania wniosku do dofinansowania), zaś drugi etap stanowi |

168 |zawarcie umowy cywilnoprawnej. Z taką regulacją nie mamy do czynienia w przypadku dofinansowania na podstawie art. 15zze4 ust. 1 ustawy o |

169 |COVID, czy wydanego na podstawie art. 15zze5 ust. 1 ustawy o COVID rozporządzenia Rady Ministrów. W tym przypadku dofinansowanie następuje|

170 |na podstawie fakultatywnie zawieranej umowy o charakterze cywilnoprawnym. Tymczasem organy administracji oraz sądy administracyjne nie są |

171 |właściwe do rozpoznawania zarzutów odnośnie prawidłowości zawierania umów o charakterze cywilnoprawnym (por. np. postanowienie NSA z dnia |

172 |26 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 744/17). |

173 | |

174 |Mając na uwadze powyższe, wobec przedstawionych argumentów, nie ma podstaw do uznania, że sądy administracyjne są właściwe w niniejszej |

175 |sprawie. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego |

176 |wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji). |