Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r., I SA/Kr 612/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r., I SA/Kr 612/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia podpisu pod skargą w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 marca 2016r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia zawierającego stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: - oddalić wniosek -

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 8 września 2016r. Wojewódzki Sad Administracyjny

3 w Krakowie odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis sentencji postanowienia wraz z uzasadnieniem zostało skarżącemu doręczone w dniu

4 6 października 2016r.

5 Pismem zatytułowanym "Zażalenie/Skarga do NSA", które wpłynęło do tut. Sądu 7 listopada 2016r., nadanym pocztą w dniu 4 listopada 2016r., strona zaskarżyła w/w postanowienie. W związku z tym, że w/w pismo nie zostało podpisane, skarżący został wezwany pismem z dnia 14 listopada 2016r. o usunięcie braków skargi kasacyjnej przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

6 Przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana w dniu 18 i 28 listopada 2016r. i zwrócona do tut. Sądu. Zarządzeniem Sędziego z dnia 11 stycznia 2017r. przesyłka została uznana za doręczoną skarżącemu.

7 W aktach sprawy zalega zaświadczenie skarżącego z dnia 30 listopada 2016r., iż w okresie od dnia 28 listopada 2016r. (przyjęty o godz. 21.54) do dnia 4 grudnia 2016r. przebywał na Oddziale Chorób Wewnętrznych Nowego Szpitala w O.

8 Pismem, które wpłynęło do tut. Sądu 23 stycznia 2017r. (nadane pocztą

9 w dniu 19 stycznia 2017r.) strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu

10 do złożenia podpisu pod skargą, podnosząc, iż nie doręczono mu korespondencji albo nie doręczono mu zawiadomienia o pozostawieniu pisma odbioru albowiem nie jest możliwe aby w okresie 2016r. nie głosił się po odbiór jakiejkolwiek przesyłki,

11 a o treści pisma dowiedział się z korespondencji sądu, gdzie ponownie wnosił

12 o doręczenia pism, których nie otrzymał. Stwierdził, że od tej daty liczy 7 dni na uzupełnienie braków formalnych.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

14 W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."),

15 a w szczególności w art. 85-89 tej ustawy, ustawodawca uregulował skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

16 w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił wymogi, które muszą zostać spełnione, aby sąd mógł uwzględnić taki wniosek:

17 – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.),

18 – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy

19 w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.),

20 – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

21 W orzecznictwie podkreśla się, że zasadniczym celem instytucji przywrócenia terminu jest wyeliminowanie negatywnych skutków jego uchybienia w sytuacji, gdy do tego uchybienia doszło w rezultacie okoliczności niezawinionych przez uczestnika postępowania, zobligowanego do dokonania określonej czynności procesowej

22 w oznaczonym czasie (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2014r., II OZ 1345/14). Podkreśla się również, że "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być (...) oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy,

23 w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy, bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu." (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2014r., sygn. akt II FZ 1046/14).

24 W ocenie Sądu strona – mimo ciążącego na niej i wynikającego z w/w przepisu takiego obowiązku – nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia podpisu pod skargą.

25 Z akt sprawy wynika, że wezwanie o podpisanie skargi zostało doręczone jej

26 w dniu 2 grudnia 2016r. Wezwanie to zostało jej doręczone na zasadzie fikcji na podstawie art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany 65-72, pismo składa się na okres czternastu dnia

27 w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy (§1). Dokonuje się jednocześnie zawiadomienia

28 o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a w przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma

29 w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienie

30 o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Zgodnie z §4 wymienionego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w §1. Odnosząc te uwagi do przedmiotowej sprawy należy uznać, że datą doręczenia wezwania jest w/w dzień 2 grudnia 2016r.

31 w związku z tym, iż datą pierwszego awizo w sprawie jest 18 listopada 2016r.

32 + 14 dni. Sąd podnosi, mając na względzie iż w okresie od 28 listopada 2016r.

33 do 4 grudnia 2016r. skarżący przebywał na oddziale szpitalnym, że pierwsze awizo zawiadamiające o przesyłce z Sądu zostało umieszczone w skrzynce odbiorczej strony w dniu 18 listopada 2016r., czyli 10 dni przed hospitalizacją skarżącego. Dalej Sąd podnosi, że oświadczenie skarżącego, iż nie mógł nikogo upoważnić do odbioru przesyłki, zawarte we wniosku o ponowne doręczenie mu korespondencji, które wpłynęło do Sądu w dniu 7 grudnia 2016r. razem z zaświadczeniem ze Szpitala, należy traktować jako gołosłowne. Nic bowiem nie stanowiło na przeszkodzie, żeby w okresie od dnia 18 listopada 2016r. (data I awizo wezwania z Sądu) do dnia 28 listopada 2016r., kiedy skarżący został hospitalizowany, sam mógł odebrać przesyłkę na poczcie, albo upoważnić inną osobę do takiego odbioru.

34 Sąd traktuje przesłanie podpisanej skargi kasacyjnej pismem nadanym pocztą

35 w dniu 19 stycznia 2017r. do Sądu należy traktować jako odpowiedź na wezwanie Sądu – które w tym przypadku nastąpiło po terminie.

36 Strona zaprzecza, że dostała przesyłkę z wezwaniem o podpisanie skargi.

37 W aktach sprawy zalega dowód doręczenia na zasadzie fikcji prawnej w oparciu

38 o art. 73 p.p.s.a. Strona zaprzecza również, że doręczono jej zawiadomienia

39 o pozostawieniu pisma do odbioru, ale jednocześnie nie przedstawia żadnych dowodów na swoje twierdzenia.

40 Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek o przywrócenie terminu do podpisania skargi, działając na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a.