Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2015 r., I SA/Kr 530/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2015 r., I SA/Kr 530/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: zasądzić od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 883,00 (słownie: osiemset osiemdziesiąt trzy) złote.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 530/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt 1 umorzył postępowanie w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, z uwagi na uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli przewidzianej w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pkt 2 postanowienia Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 626,00 zł.

3 Zażalenie na punkt 2 powyższego postanowienia złożył J.K. zarzucając mu naruszenie § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zdaniem skarżącego podstawą ustalenia kosztów zastępstwa prawnego powinien być § 6 pkt 5 ww. rozporządzenia gdyż wartość przedmiotu sporu wynosi 20.866 zł.

4 Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę postanowienia w punkcie 2, poprzez orzeczenie o zasądzeniu od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie 3043 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

5 Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt II GZ 363/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt 2 zaskarżonego postanowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

7 Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

8 Przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie była decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012.

9 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w zapadłym w przedmiotowej sprawie postanowieniu z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. akt II GZ 363/15 decyzja w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie zawiera w swojej treści rozstrzygnięcia o należności pieniężnej wynikającej ze złożonego wniosku. Wniosek nie wskazuje bowiem wysokości żądanej płatności. Przysługująca płatność obszarowa konstytuuje się dopiero w następstwie doręczenia decyzji wydanej na podstawie danych zawartych we wniosku. Wobec tego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest punktu odniesienia przyznanej bądź nieprzyznanej płatności do danych zawartych we wniosku, a tym samym nie ma podstaw do wykazania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia.

10 Oznacza to, że w sprawach o płatności obszarowe, w których na mocy decyzji przyznano płatność w pomniejszonej wysokości pobierany jest wpis stały – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 20

11 03 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

12 Jeśli chodzi o zakwestionowaną wysokość zasądzonych kosztów postępowania dla strony reprezentowanej przez radcę prawnego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że z przyczyn wyżej podanych, koszty postępowania w sprawie powinny zostać zasądzone na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Tym samym Sąd nie zgodził się z argumentami strony wnoszącej zażalenie, że w sprawie należało zastosować § 6 pkt 5 tego rozporządzenia.

13 Mając na względzie powyższe uwagi Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać należy, że art. 201 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, a zatem w przypadku uwzględnienia skargi przez organ, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

14 Z kolei przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu stanowi, że stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie (niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna) wynoszą 240 zł.

15 W związku z powyższym na rzecz skarżącego należy zasądzić zwrot kosztów postępowania w kwocie 883,00 zł. Na powyższą kwotę złożył się uiszczony od skargi wpis sądowy w kwocie 626,00 zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie 240 zł (ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.) oraz opłata skarbowa w kwocie 17 zł za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa.