Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2012 r., I SA/Kr 31/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2012 r., I SA/Kr 31/11

Sentencja

1 Kraków, dnia 18 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych; postanawia: oddalić wniosek T.F. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Uzasadnienie

2 W przedmiotowej sprawie wyrokiem z 13 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T.F.

3 Obecnym na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku był pełnomocnik skarżącej M.S.F., który został pouczony o terminie i sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i skargi kasacyjnej.

4 Pismem nadanym dnia 23 marca 2012 roku (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku. Wskazała, że zarówno ona , jak i jej pełnomocnik - mąż byli chorzy i nie byli w stanie złożyć stosownego wniosku w terminie.

5 Wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku, skarżąca przedstawiła zaświadczenia lekarskie wydane w dniu 23 kwietnia 2012r., z których wynika, że M.F. był chory od 12.03 do 10.04 i został skierowany do poradni (brak wskazania jednostki chorobowej), zaś T.F. była chora od 12.03 do 23.03 - grypa i powikłania pogrypowe i niezdolna do odbycia podróży.

6 Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami- oznaczona dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Okoliczności, wskazujące na brak winy należy przy tym - w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. - uprawdopodobnić.

7 W orzecznictwie akcentuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć jedynie wówczas, gdy strona dołożyła należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 17 lutego 2009 roku, sygn. akt I OZ 90/09, Lex Omega nr 575364). Oceniając postępowanie skarżącej przez pryzmat tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). Zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, czy nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.

8 W ocenie sądu w niniejszej sprawie skarżąca oraz jej pełnomocnik mogli terminowo złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazuje na to okoliczność, iż M.F. w dniu 13 marca 2012r. przybył na rozprawę, a zatem stan zdrowia faktycznie pozwalał mu na opuszczanie mieszkania, co umożliwiało również złożenie stosownego wniosku o uzasadnienia wyroku w dniu jego wydania. Od osoby należycie dbającej o swoje sprawy należało wymagać dokonania tak nieskomplikowanej czynności. Nadto choroba , która dotknęła skarżącą nie oznacza, iż również i ona nie mogła sporządzić stosownego wniosku i posłużyć się inną osobą w jej nadaniu na poczcie, ponieważ choroba taka nie wyklucza możliwości poruszania się, komunikowania czy pełnej świadomości. Na takie objawy nie wskazują ani przedstawione przez skarżąca okoliczności, ani przedłożone zaświadczenia lekarskie.

9 Wniosek o przywrócenie terminu okazał się zatem bezzasadny.

10 Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.