Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2013 r., I SA/Kr 1797/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2013 r., I SA/Kr 1797/12

Sentencja

1 Sygn. akt I SA/Kr 1797/12 | | POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Nina Półtorak, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2013 r., sprawy ze skarg M. L., T.L., na interpretacje indywidualne Ministra Finansów, z dnia 19 maja 2010 r. Nr [...], , Nr [...], z dnia 20 maja 2010 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -

Uzasadnienie

2 postanowienia z dnia 18 stycznia 2013 r.

3 M.L. i T.L. wnieśli skargi na interpretacje indywidualne Ministra Finansów z dnia 19 maja 2010 r. i 20 maja 2010 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia momentu opodatkowania dochodów uzyskanych przez akcjonariusza z tytułu uczestnictwa w zysku spółki komandytowo-akcyjnej, w których organ uznał stanowisko podatników za nieprawidłowe. Skarżący we wnioskach o wydanie interpretacji indywidualnej wskazali, że spółka zmierza wypłacić akcjonariuszom dywidendę, co jednak wymaga uchwały walnego zgromadzenia oraz zgody wszystkich komplementariuszy. W związku z tym skarżący skierowali do Ministra Finansów pytanie, czy dochód przez nich uzyskiwany podlega opodatkowaniu w chwili podjęcia przez walne zgromadzenie i za zgodą komplementariuszy spółki uchwały o wypłacie dywidendy i nadto w kwocie, przypadającej do wypłaty akcjonariuszom zgodnie z tą uchwałą. Zdaniem wnioskodawców dochód powstaje w chwili podjęcia takiej uchwały, dopiero wówczas powstaje po ich stronie obowiązek obliczenia i uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej – za miesiąc, w którym powstaje obowiązek wypłaty dywidendy, a nadto dochód powstaje i podlega opodatkowaniu wyłącznie w kwocie przypadającej na akcjonariusza dywidendy, a nie w kwocie zysku spółki.

4 Wyrokiem z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1375/10, WSA w Krakowie, uchylił zaskarżone interpretacje indywidualne. Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną przez Ministra Finansów, która to skarga została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 23 października 2012 r., sygn. akt II FSK 382/11) i sprawa została przekazana WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

7 Stosownie natomiast do treści art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W orzecznictwie oraz literaturze wskazuje się jednak dwa przypadki, w których można odstąpić od zasady wyrażonej w tym przepisie. Pierwszy z nich związany z jest z ewentualną zmianą stanu faktycznego. Drugi z przypadków utraty mocy wiążącej wykładni prawa wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego to podjęcie, po wydaniu przez NSA, a przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd pierwszej instancji, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania - przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały, w której wyrażona zostanie odmienna wykładnia prawa od przyjętej w wyroku wydanym w tej sprawie w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej. W takim przypadku moc wiążącą będzie miała wykładnia wynikająca z uchwały (art. 269 § 1 p.p.s.a., por. także: J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, s.420-421; B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Kraków 2006, s. 451; uchwała NSA z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt I FPS 1/08 - ONSAiWSA 2008, Nr 5, poz. 75). Z chwilą bowiem jej podjęcia, w związku z unormowaniem wprowadzonym przez art. 269 p.p.s.a., będą nią związane wszystkie składy sądów administracyjnych, a więc także sądy obydwu instancji rozpatrujące przekazaną do ponownego rozpoznania sprawę.

8 Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 754/11), przedstawił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "1.Czy przychód (dochód) osoby fizycznej będącej akcjonariuszem spółki komandytowo – akcyjnej jest, stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010r., nr 51, poz. 307 ze zm.) przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej? 2. Czy w świetle art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie roku podatkowego, poprzez ustalanie co miesiąc przychodów i kosztów ich uzyskania przypadających na niego jako wspólnika czy też obowiązek zapłaty zaliczki z tego tytułu powstanie dopiero w momencie podjęcia uchwały o podziale dywidendy albo w momencie wypłaty dywidendy?"

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zauważa w związku z tym, że odpowiedzi na przytoczone wyżej pytania mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego. Sąd podkreśla, że w sytuacji jaka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie przede wszystkim pierwszeństwo należy przyznać zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego.

10 Mając na uwadze wyżej zaprezentowane okoliczności, działając na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.