Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2015 r., I SA/Kr 1217/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 stycznia 2015 r., I SA/Kr 1217/14

Sentencja

1 |Sygn. akt I SA/Kr 1217/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędziowie: WSA Maja Chodacka (spr.), WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 r., sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. - skargę oddala -

Uzasadnienie

2 Skarżący J.Z. wraz z żoną S.Z. są właścicielami lokalu mieszkalnego nr [...] wraz z przynależną piwnicą do lokalu mieszkalnego, położonego w budynku przy ul. W. w K. (dla którego prowadzona jest księga wieczysta nr [...]) o pow. 68,60 m2, z którym to lokalem związany jest udział wynoszący 222/10000 w gruncie stanowiącym działkę nr 212 o pow. 64,00 m2.

3 Decyzją z dnia 8 stycznia 2014r., nr [...] Prezydent Miasta K. ustalił skarżącemu oraz jego małżonce wymiar podatku od nieruchomości za 2014 rok w kwocie 80 zł.

4 Organ I instancji w uzasadnieniu wskazał, iż wysokość zobowiązania podatkowego ustalono na podstawie złożonego formularza "informacji o nieruchomościach osób fizycznych" oraz danych z ewidencji gruntów i budynków. Ponadto w przedmiotowej decyzji organ I instancji określił także terminy płatności i wysokość poszczególnych rat podatku, sposób wyliczenia podatku wskazując okres opodatkowania, grunty i budynki podlegające opodatkowaniu, ich powierzchnię oraz zastosowane stawki podatku od nieruchomości.

5 Od powyższej decyzji skarżący wraz żoną wnieśli odwołanie podnosząc, iż nie posiadają nieruchomości określnej w decyzji 1121 – K. co nie odpowiada prawdzie obiektywnej oraz narusza ich prawa własności. Odwołujący wskazali, iż są jedynie właścicielami części budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr 212 w K

6 Decyzją z dnia 28 kwietnia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

7 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przywołując treść art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.), art. 3 ust. 1i ust. 5, art. 6 ust. 1, ust. 6 i ust. 11, art. 4, art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2010 r. Nr 95 poz. 613 ze zm.) organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo ustalił w przedmiotowej sprawie wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014 r. przyjmując do opodatkowania ww. nieruchomości i stosując stawki właściwe dla poszczególnych przedmiotów opodatkowania określone w uchwale Rady Miasta Krakowa nr XCII/1357/13 z dnia 4 grudnia 2013 roku w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, które wynoszą:

8 - dla budynków mieszkalnych lub ich części - 0,74 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (68,60 m2x 0,74 zł = 50,76 zł),

9 - dla gruntów pozostałych - 0,46 zł od 1 m2 powierzchni (64,00 m2 x 0,46 zł = 29,44zł).

10 Zatem podatek od nieruchomości za 2014r. należny od skarżącego i jego żony (po zaokrągleniu zgodnie z art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej - do pełnego złotego) wynosi 80 zł.

11 Na powyższą decyzję skarżący wraz z żoną wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zawarto szerokie wywody zarzucające naruszenie prawa poprzez bezprawne zawarcie umowy zbycia nieruchomości położonej przy ul. W. w K. pomiędzy skarżącymi, a Spółdzielnią Mieszkaniową "K" w K.. Powyższe bezprawne działanie w ocenie skarżących doprowadziło do nieprawidłowego wobec nich naliczenia podatku nieruchomości za 2014 r.

12 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

13 Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S.Z..

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

16 Badając sprawę w tak określonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu zarówno w zakresie przepisów prawa procesowego, jak i materialnego.

17 W pierwszej kolejności Sąd zaznacza, że zgodnie z treścią art 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę wymiaru podatków i świadczeń, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Stosownie zaś do treści art. 3 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku.

18 Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3.

19 W myśl art. 4 oraz art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podstawę opodatkowania stanowi: dla gruntów – powierzchnia, dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa.

20 W niniejszej sprawie z informacji o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków, danych wynikający z księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości skarżącego oraz ze złożonej przez skarżącego informacji o nieruchomościach (z art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) wynika, że lokal, którego właścicielami są skarżący wraz z małżonką wraz z przynależną piwnicą do lokalu mieszkalnego nr 1 położonego w budynku przy ul. Wysłouchów 14 w Krakowie ma pow. 68,60 m2 i jest z nim związany udział wynoszący 222/10000 w gruncie stanowiącym działkę nr 212 o pow. 64,00 m2.

21 Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że organy obu instancji biorąc za podstawę ustalony w sposób prawidłowy stan faktyczny prawidłowo ustaliły wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2014 r. stosując stawki właściwe dla poszczególnych przedmiotów opodatkowania określone w uchwale Rady Miasta Krakowa nr XCII/1357/13 z dnia 4 grudnia 2013 roku w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości.

22 Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 pkt 2 lit. a przywołanej wyżej uchwały stawki podatku od nieruchomości wynoszą: dla budynków mieszkalnych lub ich części - 0,74 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, co w przepadku skarżących przy powierzchni 68,60 m2 dało kwotę 50,76 zł, a dla gruntów pozostałych - 0,46 zł od 1 m2 powierzchni (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. h), co w przypadku skarżących przy powierzchni 64,00 m2 gruntu dało kwotę 29,44 zł.

23 W zakresie orzekania o wymiarze podatków organy nie mogły - bowiem nie posiadają stosownych uprawnień – badać zarzutów podnoszonych przez skarżącego, a dotyczących nieprawidłowości związanych z nabyciem lokalu mieszkalnego. Jak bowiem wskazano wyżej z ewidencji gruntów i budynków wynika, iż to skarżący wraz z małżonką są właścicielami nieruchomości podlegających opodatkowaniu. W postępowaniu w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości organy biorą pod uwagę wyłącznie zapisy wynikające z ewidencji oraz stawki podatku wynikające z uchwały. Skarżący w postępowaniu karnym lub (i) cywilnym może podnosić okoliczności i zarzuty przedstawione w skardze. Wynik takiego postępowania i wydany prawomocny wyrok ewentualnie może mieć wpływ na postępowanie w przedmiocie wymiaru podatku.

24 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.