Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2012 r., II SA/Kr 774/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2012 r., II SA/Kr 774/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskiego Związku Działkowców "[...]" w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 maja 2010 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przywrócić uczestniczce M.W. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 czerwca 2011 r., sygn. II SA/Kr 774/10, o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 774/10

Uzasadnienie

2 W dniu 8 stycznia 2011 r. M.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 16 listopada 2010 r., którym po rozpoznaniu skargi Polskiego Związku Działkowców [...]" w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] maja 2010r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Skarga kasacyjna została wniesiona przez skarżącą osobiście. Na mocy pełnomocnictwa z dnia 30 października 2010 r., skarżąca była reprezentowana w sprawie przez swojego męża A.W. Pismem z dnia 3 marca 2011 r. skarżąca ponownie udzieliła A.W. pełnomocnictwa, wskazując, że obejmuje ono reprezentowanie jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

3 Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy na wniosek M.W. zwolnił ją z kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata. Zarządzeniem z dnia 13 maja 2011 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył na pełnomocnika dla uczestniczki adw. A.C. . Skarżąca została powiadomiona o treści zarządzenia w dniu 26 maja 2011 r.

4 Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. Sąd odrzucił osobistą skargę kasacyjną M.W. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi uczestniczki A.W. w dniu 1 lipca 2011 r.

5 W dniu 8 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) M.W. reprezentowana przez A.W. wniosła zażalenie na ww. postanowienie.

6 Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2011 r. Sąd odrzucił zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej, z uwagi na niesporządzenie go przez osobę o której mowa w art. 175 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi A.W., w dniu 15 września 2011 r.

7 W dniu 22 września 2011 r. (data stempla pocztowego) adw. A.C. , w imieniu M.W. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 6 czerwca 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podniósł, że nie zostało mu doręczone postanowienie o odrzuceniu osobistej skargi kasacyjnej uczestniczki, jak i postanowienie o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 6 czerwca 2011 r. mimo, że w czasie ich wydawania był już pełnomocnikiem uczestniczki. Podniósł, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez M.W. , a pełnomocnictwo udzielone przez nią mężowi obejmowało jedynie postępowanie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, zatem po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji wygasło. Argumentował, że fakt ustanowienia go pełnomocnikiem z urzędu przesądzał o woli uczestniczki posiadania profesjonalnego pełnomocnika. Nadto podał, że A.W. poinformował go o wydaniu wyżej opisanych orzeczeń w dniu 20 września 2011 r., wskazując, że był przekonany, iż z chwilą ustanowienia pełnomocnika z urzędu, wszelkie pisma będą przekazywane temu pełnomocnikowi.

8 Postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M.W. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 6 czerwca 2011 r.

9 Postanowieniem z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 46/12, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie z dnia 17 października 2011 r.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

12 Jak wskazano wyżej, w niniejszej sprawie zapadło postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którym uchylone zostało postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2011 r.

13 Stosownie do treści art. 190 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W postanowieniu z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 46/12, Sąd stanął na stanowisku, że co prawda M.W. nie wypowiedziała mężowi pełnomocnictwa do jej reprezentowania, ale w przypadku gdy do wniesienia środka odwoławczego od postanowienia z dnia 6 czerwca 2011 r. legitymowany był wyłącznie profesjonalny pełnomocnik, odpis powyższego postanowienia należało doręczyć pełnomocnikowi, który został dla uczestniczki ustanowiony z urzędu. Zaniechanie doręczania orzeczeń wydawanych w toku postępowania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu niweczy sens jego ustanowienia. W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, M.W. uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 6 czerwca 2011 r.

14 Kierując się zatem wskazaniami NSA, należało uznać, że przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zostały spełnione.

15 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.