Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2010 r., II SA/Kr 731/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 października 2010 r., II SA/Kr 731/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2010 r. sprawy ze skargi T. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala

Uzasadnienie

2 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] decyzją z dnia [...] maja 2008r. znak: [...] nakazał T.M. wykonanie określonych robót budowlanych celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Decyzję tą odebrała córka T.M. K.M.-W. w dniu 21 maja 2008r. (akta administracyjne sprawy, karta nr [...]).

3 Dnia 3 czerwca 2008r. T.M. nadała w fińskim urzędzie pocztowym (w miejscowości K. przesyłkę zawierająca odwołanie od ww. decyzji. Przesyłka ta wraz z odwołaniem została doręczona Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 12 czerwca 2008r.

4 W tym stanie sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 134 kpa decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że zachowanie terminu do wniesienia odwołania byłoby skuteczne wówczas, gdyby w okresie 14 dni od daty otrzymania danej decyzji strona wniosła odwołanie do polskiego urzędu pocztowego (do polskiej placówki pocztowej operatora publicznego). Tymczasem w tej sprawie odwołująca w dniu 3 czerwca 2008 r. nadała odwołanie w Finlandii. W takiej sytuacji termin byłby zachowany, gdyby przed upływem 14 dni odwołanie dotarło do organu I instancji. W tej jednak sprawie odwołanie dotarło do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dopiero w dniu 12 czerwca 2008 r.

5 Od tej decyzji skargę wniosła T.M. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 listopada 2009r. sygn. akt II SA/Kr 1275/09 uchylił zaskarżoną decyzję WINB, uznając, że organ ten nie wyjaśnił w należyty sposób wszystkich okoliczności potrzebnych do prawidłowego rozstrzygnięcia, a mianowicie nie ustalił, kiedy odwołanie nadane przez skarżącą listem poleconym w fińskiej placówce pocztowej przekazane zostało polskiemu urzędowi pocztowemu.

6 Ponownie rozpatrując sprawę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] , wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 123 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stwierdził, że odwołanie T.M. od decyzji PINB dla Powiatu [...] z dnia [...] maja 2008r. [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organ ustalił, że decyzja organu I instancji została doręczona stronie 21 maja 2008r., następnie odwołanie zostało nadane w fińskim urzędzie pocztowym 3 czerwca 2008r. i jak wynika z informacji uzyskanej od polskiej poczty wpłynęło do polskiego urzędu pocztowego 6 czerwca 2008r. Dlatego też WINB uznał, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa.

7 Skargę na to postanowienie do WSA w Krakowie wniosła T.M. , która zarzuciła, że organ administracji nie wyjaśnił, gdzie dokładnie znajdowała się przesyłka z jej odwołaniem w dniu 4 czerwca 2008r., czyli w ostatnim dniu terminu do jego wniesienia. Zdaniem skarżącej skoro przesyłka ta opuściła Finlandię 4 czerwca 2008r., to wielce prawdopodobnym jest, że tego samego dnia dotarła już do polskiego urzędu pocztowego.

8 W odpowiedzi na skargę WINB w K. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie – w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

11 Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

12 Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 i 3 kpa termin do wniesienia odwołania uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego lub zostało złożone w polskim urzędzie konsularnym. Zatem data nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym nie ma żadnego znaczenia dla oceny, czy zachowany został termin do złożenia tego pisma. Pogląd taki wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 listopada 1997r. (sygn. akt I SA/Po 1273/96), w którym stwierdzono, że do zachowania terminu do wniesienia odwołania niezbędne jest nadanie odwołania wyłącznie w polskim urzędzie pocztowym lub polskiej placówce konsularnej. Natomiast nadanie odwołania w terminie w jakimkolwiek urzędzie pocztowym za granicą nie ma wpływu na zachowanie terminu do wniesienia odwołania.

13 Oczywiście pismo może być nadane przez stronę w zagranicznym urzędzie pocztowym, jednak w takiej sytuacji za datę wniesienia pisma nadanego w zagranicznym urzędzie pocztowym uważa się datę przekazania przesyłki przez ten urząd - polskiemu urzędowi pocztowemu. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 września 2008r., sygn. akt II OSK 1101/07, publ. w ONSAiWSA 2009/3/54. Sąd w niniejszej sprawie podziela stanowisko wyrażone w przytoczonym wyroku, że "jeśli pismo zostało nadane w zagranicznym urzędzie pocztowym, termin jego wniesienia należy uznać za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo to zostało przekazane polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a.)". W tym miejscu zaznaczyć należy, że w art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego, w tym m.in. doręczania przesyłek w obrocie zagranicznym, powierzony został Poczcie Polskiej.

14 W kontrolowanym postępowaniu bezspornymi są dwie daty, a mianowicie doręczenia stronie decyzji organu I instancji (21 maja 2008r.) oraz nadania przez skarżącą przesyłki z odwołaniem w fińskim urzędzie pocztowym (3 czerwca 2008r.). Pierwsza z tych dat wskazuje, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa ostatnim dniem do wniesienia odwołania był 4 czerwca 2008r. Tymczasem, realizując wskazania zawarte w wyroku WSA w Krakowie z dnia 23 listopada 2009r., WINB zwrócił się do Poczty Polskiej o informację, kiedy do placówki polskiego urzędu pocztowego wpłynęła przesyłka zawierająca odwołanie skarżącej. W piśmie z dnia 9 marca 2010r. (k. [...] akt adm.) Poczta Polska jednoznacznie stwierdziła, że nastąpiło to 6 czerwca 2008r., a więc już po upływie czternastodniowego terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania. Dlatego też należało uznać, że WINB wyjaśnił wszystkie istotne dla końcowego rozstrzygnięcia okoliczności, zgodnie z art. 153 ppsa zrealizował wskazania WSA w Krakowie co do dalszego postępowania i prawidłowo ocenił, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione po terminie. Niezasadnie zaś skarżąca domaga się, by ustalać, co dokładnie działo się z jej odwołaniem w ostatnim dniu terminu do wniesienia odwołania, gdyż rozstrzygające znaczenie ma data wpływu odwołania do polskiego operatora publicznego. To zaś niewątpliwie nastąpiło 6 czerwca 2008r.

15 Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i skargę oddalić na podstawie art. 151 ppsa.