Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2019 r., II SA/Kr 62/19
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2019 r., II SA/Kr 62/19
Sentencja
1 Kraków, dnia 22 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Wojewody z dnia 13 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
2 A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wojewody, pismo z 9 grudnia 2018 r. zatytułowane "uzupełnienie skargi". Zarzucił w nim niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w K. z 21 lipca 1994r., sygn. SA/Kr 1262/93, niezebranie w sprawie merytorycznego materiału dowodowego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego oraz niewydanie decyzji dotyczącej nieruchomości opisanej w lwh nr [...] gm. kat. Z. jako p. gr. l. kat. [...] i p. bud. l. kat. [...] w Z.. W obszernym uzasadnieniu pisma z 9 grudnia 2018 r. skarżący omówił zaistniałe jego zdaniem nieprawidłowości zaistniałe w postępowaniu dotyczącym ww. nieruchomości. Skarżący sformułował szereg wniosków dotyczących czynności, które jego zdaniem organy rozpatrujące sprawę powinny podjąć i dokumentów, które powinny uzyskać. Wskazał, że powołane przez niego decyzje wydane w sprawie wpisywały się w kontynuowanie polityki niemieckiego okupanta, wzywania do nienawiści rasowej i prowadzenia konfliktu izraelsko-polskiego. Skarżący zażądał wydania decyzji o zwrocie pastwiska rolnego oznaczonego jako p. gr. l. kat. [...] i p. bud. l. kat. [...] w Z.. W końcowej części pisma z 9 grudnia 2018 r. wniósł o zobowiązanie Wojewody do wydania decyzji o zwrocie nieruchomości oznaczonej jako p. gr. l. kat. [...] i p. bud. l. kat. [...] na rzecz prawowitych właścicieli, względnie do wykonania decyzji Ministra Spraw Zagranicznych z 3 sierpnia 2017 r. znak [...] poprzez wypłatę odszkodowania w kwocie 185.000.000zł.
3 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i opisał stan sprawy oraz wydane w sprawie decyzje i wyroki.
4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
5 Na wstępie należy wskazać, że mając na uwadze całość argumentacji zawartej w piśmie skarżącego z 9 grudnia 2018 r. Sąd potraktował je jako skargę na decyzję Wojewody z 13 sierpnia 2015 r., znak: [...], którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z 24 kwietnia 2015 r. Decyzją tą Starosta [...], na podstawie m.in. art. 136 i art. 216 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.) odmówił zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. [...] obr. [...] Z. (stanowiącej uprzednio parcele gruntowe l. kat. [...] i [...] gm. kat Z.) na rzecz: A. F., B. J., Z. I. K., R. S. i R. B..
6 Z pisma z 9 grudnia 2018 r., które jako skarga zainicjowało niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, da się wyinterpretować cel skarżącego, który ewidentnie dąży do orzeczenia wobec niego zwrotu ww. nieruchomości.
7 Jak wskazano wyżej, sprawa zwrotu nieruchomości wszczęta na wniosek skarżącego z 31 października 2002 r. zakończyła się w administracyjnym toku instancji ww. decyzją Wojewody z 13 sierpnia 2015 r. znak: [...] W wyniku rozpoznania skargi skarżącego A. F. i B. J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 29 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1201/15, oddalił skargę na decyzję Wojewody z 13 sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd szczegółowo przeanalizował stan faktyczny sprawy począwszy od lat 40-tych XX wieku. Odniósł się również do argumentacji skarżącego częściowo pokrywającej się z treścią pisma z 9 grudnia 2018 r. Wyrok jest prawomocny.
8 Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
9 Analiza żądania, stanowiącego w niniejszej sprawie skargę, pisma A. F. z 9 grudnia 2018 r. prowadzi do wniosku, że skarga ta dotyczy tej samej decyzji, która była przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1201/15 wywołanej między innymi skargą A. F.. Zachodzi w tym względzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa spraw.
10 Z chwilą wniesienia skargi następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Z tą chwilą powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. W związku z tym decydujące znaczenie ma ustalenie przez Sąd, że niniejsza sprawa objęta skargą A. F. z 9 grudnia 2018 r. została wszczęta po rozstrzygnięciu sprawy ze skargi A. F. i B. J., zakończonej prawomocnym wyrokiem z 29 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1201/15.
11 Uprzednie rozstrzygnięcie sprawy przez sąd stwarza stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. i odnosi ten skutek, że nie można w tej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona i prawomocnie osądzona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
12 Na marginesie należy wskazać, że w sprawie, co do której skarżący zarzucał niewykonanie wyroku NSA Ośrodek Zamiejscowy w K. z 21 lipca 1994 r. sygn. akt SA/Kr 1262/93, uchylającego decyzję w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości, postępowanie administracyjne było kontynuowane, wydano następnie decyzje administracyjne (np.: decyzja Wojewody [...] z 30 stycznia 1996 r. nr [...], poddana kontroli sądowej przez NSA Ośrodek Zamiejscowy w K., który wyrokiem z 27 kwietnia 2001 r. sygn. akt II SA/Kr 276/01 oddalił skargę A. F.).
13 Z kolei opisana przez skarżącego "decyzja Ministra Spraw Zagranicznych z 3 sierpnia 2017 r. znak [...]" jest w istocie jedynie pismem Zastępcy Dyrektora w Ministerstwie Spraw Zagranicznych przekazującym wniosek A. F. z 1 sierpnia 2017 r. do Dyrektora Departamentu Orzecznictwa Ministerstwa Infrastruktury i Orzecznictwa, które nie ma istotnego znaczenia w niniejszej sprawie.
14 Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.