Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2008 r., II SA/Kr 568/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2008 r., II SA/Kr 568/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w K. na niewykonanie wyroku w sprawie sygn. akt II SAB/Kr 31/06 przez Prokuratora Rejonowego [...] postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu [...] maja 2007 r. wpłynęła skarga Stowarzyszenia "[...]" w K. na niewykonanie przez Prokuratora Rejonowego [...] w K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2006 r. sygn. II SAB/Kr 31/06. Skarga ta została podpisana przez P. B. jako Przewodniczącego Stowarzyszenia.

3 Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy, albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 tej ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

4 Jak wynika z przesłanych Sądowi dokumentów rejestrowych (k. 69 - 89) skarżące Stowarzyszenie nie posiada organów. W szczególności w postanowieniu Sądu Rejonowego [...] w K. z dnia [...] 2007 r. sygn. akt: [...] Nr KRS [...] stwierdzono: "ostatnie wybory władz [...] odbyły się w dniu [...] czerwca 2001 roku (k. 18) a zatem kadencja władz stowarzyszenia upłynęła w dniu [...] czerwca 2003 roku. Po upływie tej daty skończyła się kadencja władz stowarzyszenia, a to: zarządu i komisji rewizyjnej. (...) Ze względu na upływ kadencji władz w dniu [...] czerwca 2003 roku były przewodniczący [...] nie był uprawniony do zwołania walnego zebrania na dzień [...] maja 2006 roku, albowiem [...] nie miał już ani zarządu ani komisji rewizyjnej . Ponieważ statut nie przewiduje procedury zwołania walnego zebrania w przedstawionej powyżej sytuacji, zastosowanie znajdą przepisy art. 30 ust. 1 ustawy prawo o stowarzyszeniach. (...) Z podanych powyżej przyczyn, walne zebranie wyznaczone na dzień [...] maja 2006 roku zwołane zostało nieprawidłowo, niezgodnie z zapisami statutu, a co za tym idzie - nie było władne do podejmowania skutecznych uchwał".

5 Brak organów osoby prawnej oznacza, że osoba ta nie ma zdolności sądowej. Skarga wniesiona przez podmiot, który nie ma zdolności sądowej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Jednocześnie § 2 cyt. przepisu stanowi, że odrzucenie skargi z tego powodu jest możliwie dopiero w sytuacji, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony. Przepis ten należy jednak rozpatrywać w kontekście art. 31 p.p.s.a., który nakłada na Sąd obowiązek wezwania o uzupełnienie braków jedynie w sytuacji, gdy zdaniem Sądu brak ten da się uzupełnić. Zdaniem doktryny (Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz , Warszawa 2007, komentarz do art. 31) brak zdolności sądowej strony daje się uzupełnić wówczas, gdy dokonanie stosownej czynności zmierzające do uzupełnienia braku zależy od aktywności samego podmiotu (strony). Tylko w wypadku, gdy strona ma możliwość uzupełnienia zaistniałych braków, możliwe jest oznaczenie przez Sąd realnego terminu do wykonania nałożonego obowiązku. Natomiast z powołanego art. 30 ustawy prawo o stowarzyszeniach wynika, że inicjatywa nie należy tutaj do podmiotu, a do sądu powszechnego, działającego na wniosek organu nadzorującego lub z własnej inicjatywy. Zatem skoro inicjatywa w zakresie uzupełnienia braków w składzie organów stowarzyszenia nie należy do strony skarżącej, należało dojść do wniosku, że braki w zdolności sądowej strony skarżącej nie dają się uzupełnić, a w konsekwencji nie było podstaw do zastosowania art. 58 § 2 p.p.s.a. i należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 bez wcześniejszego wzywania o uzupełnienie braków.