Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2017 r., II SA/Kr 519/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2017 r., II SA/Kr 519/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Beata Łomnicka (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego K. H. kwotę [...]zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 II SA/Kr 519/17

3 Uzasadnienie

4 Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 10.05.2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku K. H. wyznaczył

5 warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "budowa trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami w bryłach

6 budynków, niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem tersnu na działce nr [...] obr[...] oraz zjazdem z ul. [...] na

7 części działki nr [...], obr jw. przy ul.[...] W sprawie ustalono, że teren objęty wnioskiem nie został

8 objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie na zasadach i w trybie przewidzianym w

9 art. 59 i następnych ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przedstawiono rys historyczny sprawy.

10 Wskazano, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, pozwoliło na stwierdzenie, iż spełnione zostały łącznie przesłanki wydania

11 decyzji o warunkach zabudowy z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt decyzji sporządzony został

12 przez osobę uprawnioną do sporządzania projektu, stosownie do treści art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu

13 przestrzennym. Wymieniono uzyskane w toku postępowania opinie i uzgodnienia. Ustosunkowano się także do uwag i zastrzeżeń zgłoszonych

14 przez strony w toku postępowania.

15 Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniosła M. B. wskazując na rozbieżności w zakresie określenia dopuszczalności realizacji

16 inwestycji w strefie ochronnej wału przeciwpowodziowego podając, że w załączniku nr 1 do decyzji stwierdza się, że zamierzenie

17 inwestycyjne zlokalizowane jest poza strefą ochronną prawego wału przeciwpowodziowego rzeki zaś w pkt. II b warunków zabudowy wskazuje

18 się, że planowana inwestycja zlokalizowana jest w pasie 50 m od stopy wału przeciwpowodziowego i dalej stwierdza się, że niewskazana

19 jest zabudowa na tym obszarze, z uwagi na zakazy wynikające z art. 88n ustawy Prawo wodne. Zaskarżona decyzja jest więc wewnętrznie

20 sprzeczna, zaś organ nie wskazał jednoznacznie warunków w zakresie odległości planowanej inwestycji od wału przeciwpowodziowego. Z

21 kolegi zgodnie z art. 88n ust. 1 pkt. 4 ustawy Prawo wodne, wykonywanie obiektów budowlanych w odległości mniejszej niż 50 m do stopy

22 wału jest zabronione, a nie jak stwierdził organ I instancji w decyzji, jedynie niewskazane. Tym samym decyzja narusza art. 61 ust. 1

23 pkt. 5 ustawy. W dalszej części odwołania strona zarzuciła naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa wynikającej z art. 61 ust. 1 pkt. 1

24 ustawy, wskazując na wybiórcze przeprowadzenie analizy urbanistyczno -architektonicznej, w szczególności pominiecie, że w badanym

25 obszarze dominuje zabudowa jednorodzinna i dopuszczenie realizacji przedmiotowej inwestycji wielorodzinnej z dostosowaniem ustalonych w

26 decyzji warunków, głównie do działek zagospodarowanych budynkami wielorodzinnymi. Takie działanie narusza zasadę dobrego sąsiedztwa.

27 Z kolei Wspólnota Mieszkaniowa [...] w K. w odwołaniu zarzuciła, że przedmiotowa decyzja narusza prawa Wspólnoty w

28 ustalaniu powierzchni biologicznie - czynnej, bowiem opiera się na ocenie terenów zielonych sąsiednich, niebędących jednak własnością

29 inwestora (a należących do Wspólnoty), zaś ustalone w niej, na podstawie tej oceny warunki, ograniczać będą z kolei w przyszłości

30 możliwość wykorzystania przez Wspólnotę należących do niej terenów (np. w przypadku ewentualnej przebudowy, czy rozbudowy na ich

31 działce). Nieuprawnione jest także wskazanie w decyzji działki nr [...] (należącej do Wspólnoty), jako terenu, przez który będzie

32 przebiegała infrastruktura techniczna i komunikacyjna. Inwestor nie uzyskał bowiem zgody właściciela tej działki na realizację na niej

33 infrastruktury technicznej i komunikacyjnej. Ponadto organ I instancji ustalając linię nowej zabudowy, powinien nawiązywać do

34 usytuowania budynków tego samego rodzaju tj. budynków wielorodzinnych, a nie do sąsiedztwa budynków jednorodzinnych. Strona zarzuciła

35 też, że zastosowanie przedziałów dla ustalenia poszczególnych warunków i odejście od konkretnego jego ustalenia tj. od wskazania jednej

36 wartości, pozostaje niezgodne z rozporządzeniem. Na koniec strona wskazała na nieprecyzyjne ustalenie kwestii przebudowy drogi

37 dojazdowej. W decyzji organ I instancji powołuje się na zawartą przez inwestora z zarządcą drogi umowę o przebudowę której treść nie

38 jest jednak znana stronie odwołującej.

39 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 14.02.2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 56 w

40 związku z art. 64 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 138 §

41 1 pkt 2 K.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji i odmówiło ustalenia warunków zabudowy dla wyżej opisanego zamierzenia

42 inwestycyjnego. W uzasadnieniu organ podniósł, że w sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu

43 i zagospodarowaniu przestrzennym. Określony w tym przepisie warunek zgodności decyzji o warunkach zabudowy z przepisami odrębnymi

44 mającymi normatywny wpływ na możliwość ustalenia warunków zabudowy dotyczy między innymi regulacji ujętych w ustawie z dnia 18.07.2001

45 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2015 r. poz. 469 t.j. ze zm.). W myśl art. 88n ust. 1 pkt 4 tej ustawy, w celu zapewnienia szczelności i

46 stabilności wałów przeciwpowodziowych zabrania się wykonywania obiektów budowlanych, kopania studni, sadzawek, dołów oraz rowów w

47 odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej. Ustawodawca przewidział jednak w art. 88n ust. 3 ww. ustawy

48 zwolnienie od opisanego wyżej zakazu, jeżeli nie wpłynie to na szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych. Zwolnienia takiego

49 może dokonać marszałek województwa. Skoro zaś ustawodawca w art. 88n ust. 1 pkt 4 Prawo wodne wprowadza generalny zakaz wykonywania

50 obiektów budowlanych na wskazanym wyżej terenie, to przyjąć należy, że dopóki inwestor nie uzyska decyzji Marszałka Województwa, o

51 której stanowi art. 88 n ust. 3 Prawo wodne, istnieć będzie stan niezgodności z przepisami odrębnymi, a ściślej z powołanym wyżej

52 przepisem art. 88n ust. l pkt 4 omawianej ustawy. Marszałek Województwa, do którego obowiązków należy utrzymanie wałów

53 przeciwpowodziowych w należytym stanie, będąc organem wyspecjalizowanym w tym zakresie, w oparciu o przedłożoną przez Inwestora

54 niezbędną dokumentację (wymaganą przepisami prawa wodnego) określa, czy w odniesieniu do planowanej inwestycji istnieją podstawy do

55 zwolnienia z ww. zakazu, a w przypadku pozytywnego ustalenia w tym zakresie, określa też ewentualnie, szczegółowe warunki, jakie

56 inwestor musi spełnić przy realizacji inwestycji, dla zachowania szczelności i stabilności wałów. Warunki te włączone następnie do

57 decyzji o warunkach zabudowy stają się wiążące dla organu wydającego rozstrzygnięcia w dalszych fazach procesu inwestycyjno-budowlanego.

58 W ocenie Kolegium, nie może zwalniać z potrzeby uzyskania decyzji zwalniającej z tego zakazu, samo oświadczenie inwestora,

59 (przybierające przecież na tym etapie inwestycyjnym jedynie formę wstępnej koncepcji), że nie planuje on realizacji budynków i obiektów

60 budowlanych czy podejmowania innych robót (tj. kopania studni, sadzawek, dołów oraz rowów) w tej części terenu inwestycji, która objęta

61 jest zakazami z art. 88n ust. 4 ustawy Prawo wodne. Nie można wykluczyć, że na kolejnym etapie inwestycyjnym, konieczne mogą okazać się

62 odmienne rozwiązania, również w zakresie lokalizacji inwestycji czy realizacji robót objętych zakazem wynikającym z tejże ustawy. Ażeby

63 organ I instancji, mógł zatem z całą pewnością stwierdzić, że realizacja inwestycji, w tak formalnie wyznaczonych granicach pozostaje w

64 zgodzie z przepisami odrębnymi - tu przepisem art. 88n ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne - winien żądać od inwestora, również w takim

65 przypadku, przedłożenia stosownej decyzji Marszałka Województwa zwalniającej z zakazów. Jeżeli więc, w przedmiotowej sprawie inwestor

66 ustalił granice terenu inwestycji w ten sposób, iż obejmują one działkę nr [...] [...], w tym także tą jej część, która podlega

67 rygorom z art. 88n ust. 1 pkt. 4 Prawa wodnego (w związku z bezpośrednim sąsiedztwem stopy prawego wału przeciwpowodziowego rzeki [...]

68 stanowiącego urządzenie wodne), to w odniesieniu do tak wyznaczonego terenu inwestycji, który częściowo z mocy ustawy, wyłączony

69 pozostaje z możliwości zabudowy, winien on legitymować się udzielonym przez Marszałka Województwa zwolnieniem z zakazu określonego w

70 wyżej wymienionym przepisie.

71 Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji, wbrew treści art. 61 ust. 1 pkt. 5 ustawy w zw. art. 88 n ust. 3 ustawy

72 Prawo wodne, zaniechał wezwania inwestora do przedstawienia decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu i Melioracji Wodnych w K.., w

73 przedmiocie zwolnienia planowanej inwestycji z zakazów określonych art. 88n ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne, Kolegium w celu

74 uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, wystosowało do inwestora wezwanie w tym przedmiocie. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik

75 inwestora, oświadczył, że wobec wskazanej we wniosku lokalizacji planowanej inwestycji oraz zawartego w decyzji organu I instancji,

76 jednoznacznego stwierdzenia, co do lokalizacji inwestycji i prac budowlanych poza strefą ochronną prawego wału przeciwpowodziowego rzeki

77 [...] nie widzi konieczności przedkładania decyzji o zwolnienie z zakazów wynikających z ustawy prawo wodne. Takie oświadczenie

78 należało odczytać, jako odmowę przedstawienia żądanego dokumentu i w oparciu o powyższe organ SKO stwierdziło, że inwestor nie wykazał,

79 że planowana przez niego inwestycja w granicach określonych we wniosku, pozostaje zgodna z przepisami art. 88n ust. 1 pkt. 4 Prawa

80 wodnego. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w przedmiotowej sprawie, nie dało zatem podstaw do stwierdzenia, że w sprawie

81 spełniona została przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt. 5 ustawy. W sprawie zachodzi tym samym niezgodność inwestycji z przepisami odrębnymi.

82 Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołań organ stwierdził m.in., że w oparciu o sporządzoną do akt analizę urbanistyczno

83 –architektoniczną Organ I instancji, dokonał szczegółowej oceny istniejącego w obszarze analizowanym stanu zagospodarowania i na tej

84 podstawie, uwzględniając zasady zachowania ładu przestrzennego oraz uwarunkowania prawne stwierdził, że w obszarze analizowanym istnieją

85 działki sąsiednie dostępne z tej samej drogi publicznej, pozwalające na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie

86 kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy

87 architektonicznej obiektów budowlanych, wymieniając wśród nich działki nr [...] , nr [...]. Zgodzić się należy, że działki te zarówno w

88 zakresie funkcji (mieszkaniowej) jak i poszczególnych parametrów mogłyby stanowić punkt dowiązania, na potrzeby ustalenia poszczególnych

89 parametrów, w tym parametrów dotyczących wysokości budynków. W przedmiotowej sprawie funkcja planowanej zabudowy (mieszkaniowa)

90 pozostała tożsama z funkcją istniejącą w badanym obszarze (również mieszkaniową). W sytuacji więc, gdy wykazane zostało, że nowa

91 zabudowa stanowić będzie kontynuację funkcji istniejącej na tym terenie, podnoszona przez odwołujących się okoliczność, że objęta

92 zamierzeniem inwestycja posiada odmienny rodzaj zabudowy (wielorodzinny) od dominującego w badanym obszarze (jednorodzinnego), nie

93 mogłaby bezpośrednio ograniczać dopuszczalności realizacji inwestycji. W sytuacji wykazania kontynuacji funkcji, to rzeczą osoby

94 sporządzającej projekt decyzji, w oparciu o wyniki analizy urbanistyczno -architektonicznej, jest zauważenie istniejącego zróżnicowania

95 w rodzaju zabudowy, formie architektonicznej, sposobie zagospodarowania działek, i uwzględnienie tej okoliczności przy ustalaniu

96 poszczególnych parametrów, z wykazaniem dbałości o dopuszczenie realizacji tylko takiej nowej zabudowy, która nie będzie godzić w

97 ukształtowany ładu przestrzenny w całym obszarze analizy.

98 Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł K. H. zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 pkt

99 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 88 n ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego poprzez uznanie, że w niniejszym

100 postępowaniu koniecznie było uzyskanie decyzji Marszałka Województwa zwalniającej z zakazów o których mowa w art. 88 n ust. 1 pkt 4

101 Prawa wodnego. W uzasadnieniu podniósł, że powołane przez SKO przepisy nie przewidują konieczności wydawania decyzji przez marszałka

102 województwa w przypadku objęcia wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy terenu w pasie 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej w

103 każdym przypadku. Konieczność wydania decyzji występuje tylko i wyłącznie wtedy jeżeli w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału po

104 stronie odpowietrznej przewiduje się wykonanie obiektów budowlanych, kopania studni, sadzawek, dołów oraz rowów. Zatem w niniejszej

105 sprawie nie było podstawy prawnej do wydawania decyzji o której mowa w art. 88 n ust. 3 Prawa wodnego. W konkluzji wniesiono o uchylenie

106 zaskarżonej decyzji.

107 W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej

108 decyzji.

109 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

110 Na wstępie wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku,

111 jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje bowiem swą kontrolę pod względem zgodności z

112 prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z

113 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.), zakres tej kontroli wyznacza zaś przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o

114 postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga

115 w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

116 Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie jest ocenia legalności decyzji SKO w K. uchylająca decyzję Prezydenta Miasta

117 K. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. budowa trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z

118 garażami w bryłach budynków, niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem tersnu na działce nr [...] obr. [...]. Zdaniem organu

119 odwoławczego fakt, iż część terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy znajduje się w odległości do 50 m. od wału

120 przeciwpowodziowego po stronie odpowietrzanej, skutkuje koniecznością uzyskania przez wnioskodawcę zezwolenia Marszała Województwa

121 [...] zwalniającego z zakazu realizacji obiektów budowalnych w tym obszarze, którym to zezwoleniem wnioskodawca się nie

122 legitymował. Bez znaczenia dla organu była ta okoliczność, iż wnioskodawca deklarował pisemnie, że na obszarach objętych zakazem nie ma

123 zamiaru realizować obiektów, których zakaz dotyczy oraz faktu, że teren objęty zakazem stanowi jedynie część obszaru, którego decyzja

124 organu I instancji o ustalenia warunków zabudowy dotyczy. Stanowisko organu odwoławczego, zdaniem sądu jest wadliwe.

125 Zgodnie z dyspozycja art. 59 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym t.j. Dz. U. z 2017 r. poz.

126 1073 z późn. zm.(dalej; ustawa). zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu

127 budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z

128 zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się

129 odpowiednio. Istotą decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na zmianie zagospodarowania terenu jest

130 ustalenie, uwarunkowań urbanistyczno-architektonicznych dla przedsięwzięcia inwestycyjnego. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy

131 określa urbanistyczno-architektoniczne ramy w jakich dane przedsięwzięcie może być realizowane. Nadrzędnym celem dla jakich decyzje tego

132 rodzaju w procesie inwestycyjnym są wymagane, jest kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy (art. 3 ust 1

133 ustawy) i dążenie do zachowania ładu przestrzennego rozumianego jako ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz

134 uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe

135 oraz kompozycyjno-estetyczne (art. 2 pkt 1 ustawy). Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest jednym z etapów procesu inwestycyjnego.

136 Sama decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie przesądza o tym czy dana inwestycja będzie w przyszłości realizowana, przy czym

137 hipotetyczny brak realizacji przedsięwzięcia, dla której warunki zabudowy ustalono, może wynikać tak z przyczyn subiektywnych (brak woli

138 inwestora by przedsięwzięcie realizować – odstąpienie od zamiaru realizacji zamierzenia) jaki i z przyczyn obiektywnych tj. sytuacji

139 kiedy pomimo ustalenia warunków zabudowy podmiot dla którego w decyzji warunki te ustalono, nie ma prawnej możliwości uzyskania

140 pozwolenia na budowę. Niemożność ta może wynikać z różnych przyczyn jak choćby nieposiadania przed adresata decyzji o ustaleniu warunków

141 zabudowy, prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz

142 nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (art. 63 ust 1 ustawy) a w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach

143 zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom i właścicielowi

144 lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości (art. 63 ust 1 ustawy). Wnioskodawcą o wydanie decyzji i jej adresatem może być zatem

145 podmiot nie mający prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, który po wydaniu decyzji prawa tego nie uzyska.

146 Brak prawnej możliwości realizacji inwestycji objętej ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy może wynikać także z niespełnienia przez

147 inwestora warunków określonych przepisami prawa budowlanego. Warunkami takimi są określone w art. 35 ust 1 pkt oraz pkt 2 oraz pkt 3

148 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm.). wymóg zgodności zgodność projektu

149 zagospodarowania działki lub terenu z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, oraz wymóg posiadania przez inwestora wymaganych opinii,

150 uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, spełnienie których to wymogów obligatoryjnie obowiązany jest poddać kontroli organ administracji

151 architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego.

152 Prawdą jest, że zgodnie z art. 61 ust 1 pkt 5 ustawy, jednym z warunków do jej wydania jest zgodność decyzji z przepisami odrębnymi. Na

153 tle rozpoznawanej sprawy należy odpowiedzieć na pytanie, czy przepisem tym jest także art. 88n ust 1 pkt.4 ustawy z dnia 18 lipca 2001

154 r. - Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121 z późn. zm.) i czy jedynie posiadanie przez inwestora zgody marszałka województwa, o

155 której mowa w art. 88n ust 3 tej ustawy uprawnia go do uzyskania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Przepisy te stanowią, iż w celu

156 zapewnienia szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych zabrania się wykonywania obiektów budowlanych, kopania studni, sadzawek,

157 dołów oraz rowów w odległości mniejszej niż 50 m od stopy wału po stronie odpowietrznej (art. 88n ust 1 pkt. 4). Jeżeli nie wpłynie to

158 na szczelność i stabilność wałów przeciwpowodziowych, marszałek województwa może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazów określonych w

159 ust. 1. (art. 88n ust 3).

160 Zdaniem sądu, odpowiedz na to pytanie dla stanu faktycznego sprawy rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu jest negatywna.

161 Otóż jak wynika z załącznika graficznego nr 2 decyzji organu I instancji, teren położony w strefie do 50 m. od wału przeciwpowodziowego

162 zajmuje niecałą 1/3 całej powierzchni obszaru wnioskowanego o ustalenie warunków zabudowy. Pozostały teren działki nr [...] (teren

163 inwestycji) ma długość około 115 m. Wydaje się (aczkolwiek nie jest to ustalenie sądu a brak w tym zakresie ustaleń organu II

164 instancji), że jest to znaczny obszar, na którym można realizować zmierzenie inwestycyjne bez konieczności lokalizowania jej na części

165 terenu objętym zakazem, o którym mowa w art. 88n ust 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne. Także linia zabudowy jest sytuowana po przeciwnej

166 stronie obszaru wyznaczonego przez strefę 50 m. od wału przeciwpowodziowego. Jeżeli cały teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków

167 zabudowy znajdował by się na obszarze objętym zakazem, o którym mowa w 88n ust 1 pkt 4, lub taka jego część, że nie byłaby możliwa

168 realizacja wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego na części znajdującej się poza strefą o której mowa w tym przepisie a inwestor nie

169 dysponował zgodą marszałka województwa o której mowa w art. 88n ust 3 ustawy Prawo wodne, organ uprawniony byłby do odmowy ustalenia

170 warunków zabudowy dla takiego zamierzenia inwestycyjnego. W sytuacji, kiedy możliwa jest jednak realizacja zamierzenia na terenie nie

171 objętym zakazem, brak podstaw do wydawania decyzji negatywnych. Organ winien ustalić warunki zabudowy, pozostawiając kontrolę

172 przestrzegania zakazów o których mowa w wyżej przytoczonych przepisach ustawy Prawo wodne organom administracji

173 architektoniczno-budowlanej na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Etapem tym jest konieczność uzyskania pozwolenia na budowę.

174 Zgodnie z przytoczonym już przepisem art. 35 ust 1 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę

175 lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: zgodność projektu

176 zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanym (pkt 2); kompletność projektu budowlanego i posiadanie

177 wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20

178 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7(pkt 3).

179 Jeżeli projekt budowlany w szczególności plan zagospodarowania działki lub terenu, który stanowi integralną część projektu budowlanego

180 zakładał by realizację obiektów budowlanych lub wykonanie innych instalacji o których mowa w art. 88n ust 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne,

181 inwestor musiał by wykazać się decyzją marszałka województwa zwalniająca od zakazów określonych w ust. 1. W przeciwnym razie organ

182 zobligowany byłby do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Zwolnienie od zakazów określonych w

183 art. 88n ust. 1 udzielone przez marszałka województwa w formie decyzji jest w ocenie sądu rodzajem pozwolenia, o którym mowa w art. 35

184 ust 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane a nakaz badania przez organ zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami,

185 odnosi się także do przepisów ustawy Prawo wodne w tym art. 88n ust 4. Oczywiście, jeżeli projekt budowalny – plan zagospodarowania

186 działki lub terenu nie zakładał by jakiejkolwiek ingerencji w teren o której mowa w art. 88n ust 1 pkt 4 ustawy Prawo wodne, zgoda o

187 której mowa w art. 88n ust 3 ustawy Prawo wodne także na etapie pozwolenia na budowę nie byłaby wymagana.

188 Względy o których mowa wyżej – naruszenie przez organ II instancji przepisów prawa materialnego, determinują konieczność wyeliminowania

189 decyzji tego organu z obrotu prawnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ dokona oceny odwołań, uwzględniając powyższe wskazania.

190 Mając na uwadze powyższe, sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

191 przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 200 oraz 205 § 2 P.p.s.a. a

192 także § 14 ust 1 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

193 (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm).