Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lipca 2021 r., II SA/Kr 503/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lipca 2021 r., II SA/Kr 503/21

Sentencja

1 Kraków, dnia 15 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dotyczącej odmowy zmiany decyzji o usunięciu nieprawidłowości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 23 marca 2021 r. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 lutego 2021 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dotyczącej odmowy zmiany decyzji o usunięciu nieprawidłowości.

3 Zarządzeniem z dnia 11 maja 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez przesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz podanie swojego numeru PESEL. Z kolei zarządzeniem z dnia 24 maja 2021 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone skarżącej w dniu 14 czerwca 2021 r.

4 W dniu 28 czerwca 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wystosowała pismo w którym wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazała, że omyłkowo nie wysłała dokumentów do Sądu, co było spowodowane jej złym samopoczuciem. Podniosła również, że ma poważne problemy zdrowotne.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności winy być należycie uprawdopodobnione (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Ponadto, z uwagi na treść art. 86 § 2 P.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

7 Z treści przytoczonych powyżej przepisów postępowania wynika, iż warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy strony w uchybieniu terminowi; powodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego; złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej (postanowienie NSA z 29.01.2015 r., II OZ 51/15, LEX nr 1646241).

8 Odnosząc powyższe na grunt zawisłej sprawy wskazać należy, iż skarżąca, składając wniosek nie wykazała spełnienia wszystkich przesłanek, które to wykazanie obligowałoby Sąd do wydania postanowienia o przywróceniu terminu. Nie ulega wątpliwości, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wywołało dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, albowiem pozbawiło ją to prawa do merytorycznego rozpoznania jej skargi. Nadto, wraz z wnioskiem, skarżąca dokonała czynności uchybionej, albowiem przedłożyła odpis skargi oraz wskazała swój pesel. Niemniej jednak skarżąca nie wykazała, aby do uchybienia terminu doszło bez jej winy.

9 Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Powołana we wniosku przyczyna uchybienia terminu, jaką jest złe samopoczucie, czy ogólne problemy zdrowotne – mogłaby stanowić przesłankę przywrócenia terminu, gdyby miała charakter niespodziewany, bądź też z dokumentacji medycznej wynikałoby, że stan zdrowia w danym okresie, z uwagi na nagłe pogorszenie, uniemożliwiał skarżącej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnego dokumentu czy zaświadczenia, które wskazywałoby, że w okresie biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, stan jej zdrowia uniemożliwiał samodzielne podejmowanie czynności procesowych. Skarżąca nie wykazała również, by w dokonaniu uchybionej czynności nie mogła skorzystać z pomocy innych osób.

10 Brak winy przy uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 29.02.2012 r., IIFZ 93/12, LEX nr 1116245). Przeszkody te muszą mieć więc charakter zewnętrzny o obiektywny i prowadzić do jednoznacznej konstatacji, iż nawet wówczas, gdyby strona (tudzież działający w jej imieniu pełnomocnik) zachowała wymaganą w danych okoliczność staranność działania, doszłoby do uchybienia terminu (postanowienie NSA z 22.02.2012 r., l FZ 522/11, LEX nr 1115932).

11 W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżącą terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw.

12 W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 P.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.