Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 r., II SA/Kr 469/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2021 r., II SA/Kr 469/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. i K. W. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] - M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala.

Uzasadnienie

2 Sygn. II SA/Kr 469/21

UZASADNIENIE

3 Starosta Nowotarski decyzją z 5 stycznia 2021 r., znak [...], po rozpatrzeniu zgłoszenia B. i K. W. z 23 grudnia 2020 r., wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania wiaty widokowej – punktu widokowego na Tatry i Babia Górę na dz. ewid. Nr [...] w Chochołowie. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

4 W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że działka stanowiąca teren zgłaszanej inwestycji zlokalizowana jest w terenie objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Gminy Czarny Dunajec, zatwierdzonym uchwałą nr XVII/174/2020 Rady Gminy Czarny Dunajec z 10.02.2020 r. (Dz.Urz.Woj. Małop.2020.1755), w terenie rolniczym o symbolu R, dla którego, zgodnie z zapisem tego planu możliwe jest lokalizowanie jedynie obiektów towarzyszących szlakom turystycznym i drogom rowerowym. Podkreślono, że działka nr [...] nie posiada bezpośredniego połączenia ze szlakiem turystycznym i drogą rowerową, zatem wiata widokowa na niej usytuowana nie może być traktowana jako obiekt towarzyszący. Z uwagi na niezgodność planowanego zamierzenia budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Starosta Nowotarski wniósł sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia.

5 Od decyzji tej odwołali się inwestorzy. Odwołujący zarzucili, że organ dokonał nieprawidłowej interpretacji ustaleń planu miejscowego, ich zdaniem zapis dotyczący dopuszczalnej lokalizacji obiektów towarzyszących szlakom turystycznym i drogom rowerowym dotyczy punktów wypoczynku i obiektów małej architektury, nie dotyczy natomiast punktów widokowych. Podkreślili, cytując definicję obiektu małej architektury określoną w art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego, że projektowana wiata widokowa takim obiektem nie jest. Zatem, zdaniem skarżących, nie było podstaw do wniesienia sprzeciwu.

6 Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 26 lutego 2021 r. znak [...], na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz.U.2020.1333 ze zmianami) i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz.U.2020.256 ze zmianami), utrzymał decyzję sprzeciwu w mocy .

7 Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 28 ust. 1 ustaleń planu tereny rolnicze (R), w obrębie których usytuowana jest nieruchomość nr ew. [...], przeznacza się dla:

8 1) gospodarki rolnej prowadzonej na gruntach rolnych oraz w formach dopuszczonych ustaleniami ust. 2;

9 2) utrzymania istniejących oraz wprowadzanie nowych zadrzewień i zakrzewień oraz trwałych użytków zielonych w terenach stanowiących obudowę biologiczną cieków wodnych i innych terenach cennych przyrodniczo;

10 3) funkcji rekreacyjnych w zakresie dopuszczonym ustaleniami ust. 2.

11 2. Dla terenów, o których mowa w ust. 1, ustala się następujące zasady zagospodarowania:

12 1) ustala się zakaz wprowadzania nowej zabudowy, z wyjątkiem przypadków dopuszczonych poniżej;

13 2) z zastrzeżeniem ust. 5, dla istniejącej zabudowy zagrodowej ustala się możliwość jej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy, a także możliwość realizacji nowych obiektów związanych z produkcją rolniczą w obrębie istniejących zagród;

14 3) dopuszcza się lokalizację:

15 a) urządzeń turystycznych, jak: szlaki turystyki pieszej, rowerowej, w tym drogi rowerowe, konnej, narciarstwa biegowego, ścieżki dydaktyczne, wraz z urządzonymi punktami wypoczynku, punkty widokowe itp.,

16 b) obiektów małej architektury towarzyszących szlakom turystycznym i drogom rowerowym.

17 c) urządzeń i obiektów gospodarki wodnej, komunikacji, infrastruktury technicznej, zbiorników retencyjnych, zbiorników przeciwpożarowych itp.,

18 d) niekubaturowych urządzeń i obiektów związanych z produkcją i infrastrukturą rolniczą, w tym płyt gnojowych, zbiorników i silosów magazynowych;

19 Organ odwoławczy, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem całości ustaleń planu miejscowego, w szczególności cytowanego powyżej § 28 podzielił stanowisko organu pierwszej instancji wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Z ustaleń planu jednoznacznie wynika, że tereny rolnicze, oznaczone w planie miejscowym symbolem R, co do zasady nie są przeznaczone do jakiejkolwiek nowej zabudowy. Branymi pod rozwagę w niniejszej sprawie wyjątkami od tej reguły są: już istniejące gospodarstwa (zabudowa zagrodowa), dla których dopuszczalna jest realizacja nowych obiektów związanych z produkcją rolniczą, urządzenia turystyczne (szlaki turystyki pieszej, rowerowej, w tym drogi rowerowe, konnej, narciarstwa biegowego, ścieżki dydaktyczne, wraz z urządzonymi punktami wypoczynku, punkty widokowe) oraz obiekty małej architektury towarzyszące szlakom turystycznym i drogom rowerowym. Jak wynika z akt sprawy, działka nr [...] znajdująca się w terenie R jest niezabudowana oraz nie posiada połączenia ze szlakiem turystycznym i drogą rowerową. Wiata, jak słusznie zauważyli odwołujący, nie jest obiektem małej architektury. Zatem jedynym podlegającym analizie w niniejszej sprawie może być zapis § 28 ust. 2 pkt 3a planu.

20 Dalej organ odwoławczy wskazał na rozumienie pojęcia "punkt widokowy". Portal Wkipedia podaje następująca definicję: punkt widokowy - miejsce lub punkt topograficznie wyniesiony w terenie, z którego układ wizualny obszaru widzenia dla obserwatora jest szeroki i daleki. Punkt widokowy może być wyposażony w urządzenia obsługi ruchu turystycznego oraz infrastrukturę informacyjno-porządkową. Punkty widokowe dzielimy:

21 • ze względu na działalności człowieka:

22 o naturalne - wzniesienia, zbocza gór, skarpy, szczyty, skałki, o sztuczne - wieże widokowe, mola, tarasy,

23 • ze względu na kąt widzenia:

24 o punkty widokowe pełne - z pełnym kątem widzenia 360", o punkty widokowe szerokie - z szerokim kątem widzenia powyżej 180", o punkty widokowe ograniczone - obejmujące mały kąt widzenia poniżej 180°, w którym w polu widzenia znajduje się tylko szczególny fragment obiektu. Zatem, zgodnie z cytowaną definicją, za punkt widokowy należy uznać miejsce, z którego można obserwować rozległą, atrakcyjną widokowo panoramę lub szczególny fragment krajobrazu. Wyróżniamy punkty widokowe naturalne (m.in. wzniesienia, skarpy i zbocza) oraz sztuczne (m.in. wieże i platformy widokowe). Sztuczne punkty widokowe powstają na szlakach turystycznych lub na terenach atrakcyjnych turystycznie. Wieże i platformy mają niewątpliwy wpływ na krajobraz, stanowiąc albo interesujące uzupełnienie krajobrazu naturalnego (np. na szczycie wzniesienia), albo też zaburzając estetykę lub krajobraz miejsca. Punktami widokowymi mogą być również elementy architektury: wieże kościołów, baszty, wieże ratuszowe lub wieże radiowo-telewizyjne.

25 Z powyższych rozważań wynika, że miejsce widokowe, by mogło stać się punktem widokowym winno być miejscem publicznym, ogólnie dostępnym, zatem musi być zlokalizowane w pobliżu szlaku turystycznego lub innego traktu. Winno być tak usytuowane aby każdy turysta mógł bez ograniczeń z tego miejsca korzystać. Z akt sprawy wynika, że nieruchomość będąca terenem zgłaszanej inwestycji takim miejscem nie jest. Ponadto, jak wynika z załączonego szkicu usytuowania w terenie (karta nr 1 akt administracyjnych I inst.) miejsce lokalizacji wiaty nie wskazuje na to aby spełniało warunki uzasadniające lokalizację w tym miejscu punktu widokowego. Z pewnością miejsce to nie jest żadnym z charakterystycznych punktów terenu opisanych powyżej, nie jest także miejscem najwyżej położonym na rozpatrywanym terenie.

26 Z uwagi na powyższe, organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty Nowotarskiego, że zgłoszona wiata widokowa nie spełnia ustaleń § 28 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Gminy Czarny Dunajec, zatem zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, który mówi: Organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli: (...) 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy należało wnieść sprzeciw.

27 Skargę na decyzje Wojewody Małopolskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli B. W. i K. W., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżący podali, że nie zgadzają się z argumentami zawartymi w uzasadnieniu decyzji, bo w znacznej części organ oparł się na definicjach zaczerpniętych z portalu internetowego Wikipedia, który to portal zawiera subiektywne rozważania, niepoparte podstawą prawną z przytoczeniem przepisów prawa oraz zawiera sprzeczności. W szczególności kwestionują to, że punkt widokowy powinien mieć charakter "publiczny". Wskazano dalej, że zgodnie z art. 107 § 1 Kpa decyzja administracyjna powinna zawierać m. in. uzasadnienie faktyczne i prawne, a rozważania takie w tej kategorii się nie mieszczą.

28 W związku z faktem, że większość zagadnień dot. punktu widokowego oraz zasadnicza część uzasadnienia przedmiotowej decyzji opiera się na portalu internetowym Wikipedia należy podkreślić z całą stanowczością, że zgodnie z wyrokiem sygn. Akt I GSK 356/20 - "Wikipedia jest "wolną encyklopedią", w której każdy może samodzielnie przeredagować treść, a zatem nie może ona stanowić rzetelnego źródła wiedzy oraz nie stanowi "innych dokumentów prawa krajowego i Unii Europejskiej". Stanowisko takie zostało również ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych co potwierdza m. in. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. Akt I SA/Bk 692/19.

29 Poinformowali, że ich działka tj. działka o nr [...] jest położona w miejscowości Chochołów, na zboczu góry Krowiarki o wysokości 906 m, w odległości około 100 m od jej wierzchołka. Ze względu na brak zalesień (wokół i poniżej są pola i łąki) oraz położenie na dużej wysokości z przedmiotowej działki rozciąga się panorama całych Tatr, zaś z drugiej strony rejonu Babiej Góry. Właśnie ze względu na doskonałe walory krajobrazowe, szeroką panoramę i widoki mają zamiar wykonać wiatę widokową - punkt widokowy na Tatry i Babią Górę. Wskazali, że zgodnie z § 28 planu, nie budzi żadnej wątpliwości, że urządzone punkty wypoczynku muszą być zlokalizowane przy szlakach turystyki pieszej, natomiast nie odnosi się to do punktów widokowych, które nie muszą jak określono w uzasadnieniu towarzyszyć szlakom turystycznym i drogom rowerowym.

30 Zdaniem skarżących, zgłoszony zamiar wykonania wiaty widokowej - punkt widokowy na Tatry i Babią Górę na działce ewid. nr [...] w miejscowości I Chochołów jest zgodny z wymaganiami §28 ust, 2 pkt.3) lit, a) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Czarny Dunajec.

31 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

32 Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

33 Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany.

34 Zgodnie z art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).

35 Na mocy art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

36 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

37 Jako podstawa prawna wydania zaskarżonej decyzji wskazany został art. 30 ust. 6 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.), zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.

38 Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt. 14 lit. c ustawy prawo budowlane, nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących wiat - o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.

39 Zgłoszenie skarżących z dnia 23 grudnia 2020 r. dotyczyło wykonania "wiaty widokowej – punkt widokowy na Tatry i Babią Górę".

40 Zgodnie z art. 5 pkt. 15c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1098), punkt widokowy oznacza miejsce lub punkt topograficznie wyniesiony w terenie, z którego układ wizualny obszaru widzenia dla obserwatora jest szeroki i daleki.

41 Punkt widokowy został zatem w przepisach zdefiniowany i nie ma on w żadnym wypadku charakteru jakiejkolwiek budowli, a jedynie stanowi fragment przestrzeni - miejsce lub punkt oznaczony w terenie, o wskazanych w przytoczonej wyżej definicji cechach (układ wizualny obszaru widzenia dla obserwatora jest szeroki i daleki), zatem w ogóle nie jest i nie może być przedmiotem zainteresowania organów architektoniczno – budowlanych, bo nie podlega ustawie prawo budowlane. W szczególności punkt widokowy – zgodnie z powyższą definicją ustawową - nie jest tożsamy z platformą widokową, która stanowi już rodzaj budowli. Przytoczone przez organ w zaskarżonej decyzji cechy punktu widokowego w potocznym znaczeniu są prawidłowe. Punkty widokowe z reguły są publicznie dostępne – prowadzą do nich wyznaczone trasy, ścieżki lub schody, czasem teren punktu ogrodzony jest barierami, o ile ma to poprawić bezpieczeństwo turystów itp. Dobry widok z własnej nieruchomości nie jest w potocznym rozumieniu tego słowa uznawany za "punkt widokowy", raczej używa się pojęcia "działka widokowa".

42 Natomiast "wiata" w przepisach nie została zdefiniowana. Powszechnie natomiast w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że wiata to najczęściej samodzielna lekka budowla, posiadająca dach, niekiedy ściany, której celem jest ochrona miejsca, rzeczy przed oddziaływaniem atmosferycznym - deszczem, śniegiem, wiatrem. Za podstawowe cechy wiaty uznaje się wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny i wiążący budowlę trwale z gruntem oraz brak trwałych ścian (tak np. NSA w wyroku z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. II OSK 1973/20).

43 W niniejszej sprawie zatem zgłoszenie w istocie dotyczy wyłącznie budowy wiaty.

44 Poza sporem w sprawie pozostaje, że działka [...], na której skarżący planowali wykonać objęte zgłoszeniem roboty budowlane, położona jest w Chochołowie i znajduje się według ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Gminy Czarny Dunajec, w obszarze oznaczonym symbolem R.

45 Zgodnie z § 28 tego planu, są to tereny rolnicze, przeznaczono na: 1) gospodarkę rolną prowadzoną na gruntach rolnych oraz w formach dopuszczonych ustaleniami ust. 2; 2) utrzymanie istniejących oraz wprowadzanie nowych zadrzewień i zakrzewień oraz trwałych użytków zielonych w terenach stanowiących obudowę biologiczną cieków wodnych i innych terenach cennych przyrodniczo; 3) funkcji rekreacyjnych w zakresie dopuszczonym ustaleniami ust. 2.

46 Zgodnie z § 28 ust. 2 mpzp, "dla terenów, o których mowa w ust. 1, ustala się następujące zasady zagospodarowania:

47 1) ustala się zakaz wprowadzania nowej zabudowy, z wyjątkiem przypadków dopuszczonych poniżej;

48 2) z zastrzeżeniem ust. 5, dla istniejącej zabudowy zagrodowej ustala się możliwość jej przebudowy, rozbudowy i nadbudowy, a także możliwość realizacji nowych obiektów związanych z produkcją rolniczą w obrębie istniejących zagród;

49 3) dopuszcza się lokalizację:

50 a) urządzeń turystycznych, jak: szlaki turystyki pieszej, rowerowej, w tym drogi rowerowe, konnej, narciarstwa biegowego, ścieżki dydaktyczne, wraz z urządzonymi punktami wypoczynku, punkty widokowe itp.,

51 b) obiektów małej architektury towarzyszących szlakom turystycznym i drogom rowerowym,

52 c) urządzeń i obiektów gospodarki wodnej, komunikacji, infrastruktury technicznej, zbiorników retencyjnych, zbiorników przeciwpożarowych itp.,

53 d) niekubaturowych urządzeń i obiektów związanych z produkcją i infrastrukturą rolniczą, w tym płyt gnojowych, zbiorników i silosów magazynowych;

54 4) ustala się wskaźniki wykorzystania terenu dla zabudowy, o której mowa w pkt 2:

55 a) intensywności zabudowy - od 0 do 1,0,

56 b) powierzchni zabudowy - nie więcej niż 0,5,

57 c) powierzchni terenu biologicznie czynnego - nie mniej niż 50%;

58 5) na terenach oznaczonych symbolem "RB" dopuszcza się lokalizację budynków gospodarczych w formie szałasów, kolib, związanych z obsługą bacówek, wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej;

59 6) budynki gospodarcze (szałasy, koliby), o których mowa w pkt 5, mogą być lokalizowane wyłącznie w związku z prowadzeniem hodowli owiec w liczbie nie mniejszej niż 100 sztuk i tylko na czas prowadzenia tej hodowli, jako zagospodarowanie tymczasowe, do rozbiórki po zakończeniu prowadzenia hodowli; nie dopuszcza się ich adaptacji na inne cele; dopuszcza się wyłącznie budynki o tradycyjnej formie i konstrukcji drewnianej, o wysokości do kalenicy dachu stromego 7 m i o powierzchni zabudowy nie przekraczającej 60 m2."

60 Z powyższego wynika, że problem w sprawie w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy na działce [...] w Chochołowie, położnej na obszarze obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w terenie R o ustaleniach wyżej przytoczonych, możliwe jest wybudowanie wiaty.

61 Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejsza sprawę, budowa wiaty w tym terenie nie jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego, dlatego zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

62 W pierwszej kolejności wskazać należy, że teren oznaczony w planie jako "R" przeznaczony został w pierwszej kolejności na gospodarkę rolną prowadzoną na gruntach rolnych, obowiązuje też co do zasady zakaz wprowadzania nowej zabudowy, z wyjątkami, które w ust. 2 § 28 planu zostały enumeratywnie wymienione.

63 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, konstytucyjnym źródłem prawa i tak jak każdy inny akt prawny podlega wykładni. Oznacza to, że skoro plan ten w terenach rolnych jasko zasadę wprowadza zakaz nowej zabudowy, tereny oznacza jako rolne, a jedynie na zasadzie wyjątku dopuszcza pewne od tego zakazu odstępstwa, to powinny być one interpretowane ściśle, a nie rozszerzająco. Rację ma również organ, że wykładnia zapisów planu powinna odbywać się jednocześnie w kontekście całości wszystkich ustaleń planistycznych.

64 Z przytoczonej treści § 28 ust. 2 planu, jedyne dopuszczalne sposoby zagospodarowania terenu odmienne od przeznaczenia podstawowego (gospodarki rolnej), które mogą być rozważane w niniejszej sprawie, opisane zostały w § 28 pkt. 3 lit. a i b. Niewątpliwie rację mają skarżący, że opisane w § 28 ust. 2 pkt. 3 lit. b "obiekty małej architektury towarzyszące szlakom turystycznym i drogom rowerowym" nie odpowiadają pojęciu wiaty, w znaczeniu już wyżej przytoczonym. Po pierwsze dlatego, że wiata nie jest obiektem małej architektury, a po wtóre dlatego, że jej posadowienie nie "towarzyszy szlakom turystycznym i drogom rowerowym".

65 Pozostają zatem wymienione w § 28 ust. 2 pkt. 3 lit. a "urządzenia turystyczne, jak: szlaki turystyki pieszej, rowerowej, w tym drogi rowerowe, konne, narciarstwa biegowego, ścieżki dydaktyczne, wraz z urządzonymi punktami wypoczynku, punkty widokowe itp."

66 Objęta zgłoszeniem wiata nie mieści się także i w tych kategoriach, po pierwsze dlatego, że nie jest "punktem wypoczynku", który towarzyszy szlakom turystycznym jakiegokolwiek wymienionego wyżej rodzaju. Jeśli zaś chodzi o punkty widokowe to jak już wyżej wyjaśniono, nie stanowią one żadnego rodzaju budowli, a jedynie dogodne widokowo miejsce/ punkt w terenie. Wobec powyższego ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie działki skarżących nie dopuszczają tego rodzaju zabudowy, zatem zaskarżona decyzja jest prawidłowa i odpowiada prawu.

67 Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.