Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2018 r., II SA/Kr 436/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2018 r., II SA/Kr 436/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 listopada 2018 r. wniosku uczestników G. P. i K. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] września 2018 r. sygn. akt II SA/Kr [...] w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2018 r. znak [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt II SA/Kr [...], w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2018 r., znak [...], w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego – uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

3 Pismem z dnia 13 września 2018 r. uczestnicy G. P. i K. K. złożyli wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku "przez objęcie orzeczeniem, że skarga dotyczy budynku wpisanego do gminnej ewidencji budynków położonego na terenie chronionym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego w K." (później sprostowano, że chodzi o budynek wpisany do wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków). Nadto uczestnicy wnieśli "o wydanie orzeczenia że obiekty zabytkowe podlegają przepisom o ochronie zabytków, które nie przewidują legalizacji samowoli". Uczestnicy wnieśli o wydanie orzeczenia w sprawie uzupełnienia orzeczenia i doręczenie z uzasadnieniem.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

5 Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 1a). W myśl zaś art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Z kolei w sprawach, w których skargę uwzględniono, uzasadnienie wyroku sporządza się urzędu (art. 141 § 1 p.p.s.a.).

6 Artykuł 157 § 1 p.p.s.a. przewiduje zatem dwa momenty otwarcia czternastodniowego terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Pierwszym z nich jest doręczenie z urzędu wyroku, a drugim moment ogłoszenia wyroku – w przypadku, gdy wyroku nie doręcza się stronie. Uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku (art. 157 § 1a p.p.s.a.) będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie (por. postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2018 r., II GZ 270/18, CBOSA; postanowienie NSA z dnia 2 września 2016 r., I OZ 906/16, CBOSA).

7 W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku uwzględniającego skargę został złożony w dniu jego ogłoszenia (13 września 2018 r.), przed doręczeniem z urzędu jego odpisu wraz z uzasadnieniem – a zatem przedwcześnie. W tym bowiem przypadku czternastodniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku otwierał się później, tj. z momentem wspomnianego doręczenia.

8 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1a p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.