Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2015 r., II SA/Kr 163/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2015 r., II SA/Kr 163/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi S.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 5 listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zmiany stosunków wodnych na gruncie postanawia: przywrócić skarżącej S.C. termin do uzupełnienia braku skargi

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 5 listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zmiany stosunków wodnych na gruncie. Powyższe postanowienie doręczono wskazanemu przez skarżącą pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 23 kwietnia 2015 r.

3 W dniu 30 kwietnia 2015 r. (data nadania) S.C. złożyła do sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie trzech odpisów skargi oraz uiszczenie wpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pełnomocnik do doręczeń w kraju przekazał jej wiadomość o wezwaniu sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu z mylną informacją o dacie wezwania i terminie do jego wykonania, na dowód czego przedłożyła wydruk wiadomości e-mail. Wskazano także, że zarówno odpisy skargi jak i opłatę dokonała zaledwie jeden dzień po terminie. Do skargi dołączono trzy podpisane przez skarżącą odpisy skargi.

4 Wpis od skargi został uiszczony w dniu 24 marca 2015 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

6 Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako "P.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

7 Art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia.

8 W niniejszej sprawie wnioskodawczyni złożyła wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu, nadto jednocześnie z wnioskiem uzupełniła brak formalny skargi.

9 W ocenie Sądu podana przez skarżącą przyczyna powinna być uznana za podstawę do uwzględnienia wniosku i uznania, że strona nie dochowała terminu w sposób przez siebie niezawiniony. Zdaniem Sądu skarżąca uprawdopodobniła, że w okresie krótkiego 7-dniowego terminu wyznaczonego do uzupełnienia braku formalnego skargi nie była w stanie dochować terminu do przesłania do sądu trzech egzemplarzy podpisanych przez siebie odpisów skargi.

10 Po pierwsze pełnomocnik skarżącej do doręczeń w kraju mylnie poinformował ją o terminie otrzymania korespondencji z Sądu, co spowodowało mylne obliczenie przez skarżącą terminu do dokonania czynności. Zauważyć nadto należy, że skarżąca spóźniła się z dokonaniem czynności tylko o jeden dzień i zmieściła się w terminie mylnie podanym przez pełnomocnika do doręczeń w kraju. Wnioskować z tego należy, że skarżąca dba o własne interesy z należytą starannością i nie można zarzucić jej choćby lekkiego niedbalstwa.

11 Po drugie należy wskazać, że pełnomocnik do doręczeń w kraju nie jest uprawniony do dokonywania innych czynności niż odbiór pism sądowych. Zgodnie z tezą nr 2 do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 460/12, opub. w LEX nr 1285023 "Zakres umocowania pełnomocnika do doręczeń jest ograniczony do czynności związanych z odbiorem i przekazywaniem korespondencji i nie obejmuje innych obowiązków procesowych strony, jak np. obowiązku opłacania pism w przewidzianym do tego ustawowo terminie". Nie może również poświadczyć za zgodność z oryginałem odpisów skargi, ani oczywiście osobiście ich podpisać, zatem skutkami pomyłki pełnomocnika do doręczeń w kraju nie można obarczać strony.

12 W ocenie Sądu skarżąca spełniła wszystkie przesłanki do przywrócenia terminu wymienione w art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Ponadto Sąd w tej sprawie wziął pod uwagę i to, że skarżącej mieszkającej we F. poprzez jej pełnomocnika do doręczeń został wyznaczony bardzo krótki termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, a sam ten brak polegał na niedoręczeniu sądowi odpisów skargi.

13 Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.