Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2016 r., II SA/Kr 1604/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2016 r., II SA/Kr 1604/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Agnieszka Nawara- Dubiel (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 listopada 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia skargę odrzucić.

Uzasadnienie

2 Wójt Gminy [...] wydał w dniu 22 września 2015 r. decyzję znak [...], którą po rozpatrzeniu wniosku [...] J. K. odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie stawek czynszu za wynajem lokali stanowiących majątek Gminy [...] podmiotom gospodarczym takim jak "O" S.A., F.H.U. "C" oraz "W" Sp. z o.o.

3 Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od powyższej decyzji przez J. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] J. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 5 listopada 2015 r., znak [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę organowi i instancji do ponownego rozpatrzenia.

4 Decyzję Kolegium zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Gmina [...], zarzucając jej naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

5 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

8 W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Gminę [...], która nie miała legitymacji do jej wniesienia. Wprawdzie wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczył majątku gminy - stawek czynszu pobieranego przez gminę z tytułu wynajmowania nieruchomości, jednakże w żaden sposób nie czyni to Gminy [...] stroną postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Nie powoduje to również przypisania gminie interesu prawnego pozwalającego kwestionować przed sądem administracyjnym decyzję w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

9 Ponadto należy zwrócić uwagę, że w skardze zaznaczono, że skarżącym jest Gmina [...] reprezentowana przez Wójta. Wójt z kolei w niniejszej sprawie wydał w I instancji decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, która następnie została uchylona zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wójt działając jako organ I instancji poniekąd wdał się w spór z organem odwoławczym, a przedmiotem tego sporu jest prawidłowość stanowiska organu I instancji wyrażonego w jego decyzji, zakwestionowanej przez organ odwoławczy.

10 Gdyby więc przyjąć, że faktycznie skargę wniósł Wójt Gminy [...], a nie gmina jako osoba prawna, to również taka skarga byłaby niedopuszczalna. W kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie mieści się organ l instancji, który wydał decyzję w toku postępowania administracyjnego, ponieważ uprawnienie do orzekania w sprawie administracyjnej nie jest tożsame z istnieniem po stronie takiego organu interesu prawnego, który mógłby być chroniony poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Sąd w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r. w sprawie OSK 1017/04, że "Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to w na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego". W wyroku tym NSA podkreślił ponadto, że "Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Z tego powodu jej skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna".

11 Podkreślić trzeba, że taki pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, co potwierdzają także późniejsze orzeczenia NSA, np. postanowienie z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 2352/11 (Lex Omega nr 1070388) oraz postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12 (Lex Omega 1137662). W tym ostatnim orzeczeniu NSA stwierdził, że "Nie może być dopuszczalna sytuacja, którą ocenić należałoby jako kuriozum, że ten sam podmiot -gmina (jej organ) - raz występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo, a raz - gdy uzna, że jest to dla niego korzystne - jako strona domagająca się ochrony w istocie przed działaniami organu administracji wyższego stopnia."

12 W związku z powyższym Sąd uznał przedmiotową skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.