Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2004 r., II SA/Kr 1565/02

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2004 r., II SA/Kr 1565/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA - del. Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. na stanowisko Dyrektora Biura Kontroli Dochodów Polskich Kolei Państwowych S.A. w K. z dnia 30 marca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia reklamacji na pobranie opłaty w pociągu postanawia - skargę odrzucić -

Uzasadnienie

2 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu przekazał skargę D. A., na pobranie w pociągu w dniu [...] lutego 2001 r. opłaty za przejazd bez biletu, córki skarżącego A. A. ur. [...].10.1989 r.

3 W uzasadnieniu skargi, skarżący kwestionował podstawę faktyczną, którą przyjął w piśmie z dnia 30 marca 2001 r. [...], Dyrektor Biura Kontroli Dochodów w K. Polskich Kolei Państwowych S.A. - w oparciu o oświadczenie kierownika pociągu - a mianowicie, że w dniu [...].02.2001 r. odbywając przejazd rodzinny w pociągu relacji N. - W., nie okazał skarżący, żadnego dokumentu stwierdzającego wiek dziecka. Pismem tym odmówiono "pozytywnego rozpatrzenia reklamacji i zwrotu opłaty" pobranej na podstawie § 36 taryfy osobowej i bagażowej PKP.

4 Kserokopią paszportu skarżący wykazywał, że tego dnia przekraczał granicę, i że w paszporcie oznaczony jest wiek dziecka.

5 Strona przeciwna nie złożyła odpowiedzi na skargę.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

7 Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

8 Przepis art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

9 Skarga ulega odrzuceniu, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

10 Ustawa z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440 z późn. zm.) określa uprawnienia do bezpłatnych i ulgowych przejazdów m.in. środkami publicznego transportu kolejowego wykonywanego przez przedsiębiorstwo państwowe PKP. W dniu 1 lutego 2001 r., obowiązywało Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 grudnia 1992 r. w sprawie określenia rodzajów dokumentów poświadczających uprawnienia do korzystania z bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz. U. Nr 101, poz. 516 z późn. zm.).

11 Jednakże zasady umów o korzystanie ze środków publicznego transportu regulują przepisy ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 50, poz. 610 z późn. zm.). Stosownie do przepisu art. 1 ust. 1 tej ustawy reguluje ona przewóz osób i rzeczy wykonywane odpłatnie na podstawie umowy, przez uprawnionych do tego przewoźników, z wyjątkiem transportu morskiego, lotniczego i konnego. Na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 2 tej ustawy wydane zostało Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 9 kwietnia 1999 r. w sprawie sposobu ustalania opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób oraz zabieranych ze sobą do środka transportowego zwierząt i rzeczy (Dz. U. Nr 38, poz. 376). Przepisy tego rozporządzenia określają m. in. przypadki, w których podróżny jest obowiązany do uiszczenia opłaty dodatkowej z tytułu braku ważnego dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego albo ulgowego. Ani przepisy tej ustawy, ani przepisy obowiązującej - wówczas - od 1.01.1998 r. ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. Nr 96, poz. 591 ze zm.), nie zawierały regulacji wedle których, podstawę ustalenia opłaty dodatkowej stanowić miała by decyzja administracyjna, a więc akt wydany w indywidualnej sprawie administracyjnej.

12 Przepis art. 90 powołanej ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe stanowi, że w sprawach nie unormowanych w ustawie oraz w przepisach wydanych w jej wykonaniu i w przepisach szczególnych, stosuje się przepisy kodeksu cywilnego.

13 Umowa przewozu, do której przystępuje się także przez wykup biletu kolejowego ma charakter stosunku cywilnoprawnego.

14 Do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są - zgodnie z art. 2 kodeksu postępowania cywilnego sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do sądów szczególnych. Jak wskazano wyżej, żaden przepis prawa nie nadaje rozstrzygnięciom przewoźnika kolejowego w przedmiocie uiszczenia przez podróżnego dodatkowej opłaty w razie stwierdzenia braku dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego albo ulgowego, charakteru decyzji lub innego aktu o charakterze administracyjnym.

15 Skoro będąca przedmiotem skargi sprawa ma charakter cywilnoprawny, przeto zaskarżone pismo Dyrektora Biura Kontroli Dochodów Polskich Kolei Państwowych S.A. w K. z dnia 30 marca 2001 r., nie ma charakteru decyzji lub innego aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od którego służy skarga do sądu administracyjnego.

16 Z tych przyczyn, na podstawie powołanego przepisu art. 59 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.