Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2019 r., II SA/Kr 1273/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 listopada 2019 r., II SA/Kr 1273/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 9 marca 2018 r., sygn. II SA/Kr 147/18 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 9 marca 2018 r., sygn. II SA/Kr 147/18. W skardze podniósł, że pełnomocnik reprezentujący w tamtej sprawie (radca prawny) nie dopełnił obowiązków i nie wniósł skutecznie skargi kasacyjnej od wymienionego wyroku, co zostało stwierdzone w postępowaniu dyscyplinarnym. Na potwierdzenie tych okoliczności przedłożył kopie pism Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. skierowane do skarżącego w ramach prowadzonego przeciwko jego pełnomocnikowi postępowania dyscyplinarnego. Skarżący nie wskazał na konkretny przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani nie powołał się na ustawową przesłankę wznowienia.

3 Podstawy wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym zostały wymienione w art. 271 - 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

4 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

5 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

6 W art. 272 p.p.s.a. jako podstawę wznowienia przewidziano wyrok Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzający niezgodność z Konstytucją umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także "rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską"

7 Zgodnie z art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

8 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

9 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

10 Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.).

11 Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).

12 Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. stanowi: "Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę".

13 W ocenie Sądu podniesione przez skarżącego okoliczności nie odpowiadają żadnej z powyższych przesłanek. Podstawa z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. – "strona nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania", również nie została spełniona.

14 Do zaistnienia tej przesłanki konieczne jest, aby brak należytej reprezentacji wynikał z naruszenia prawa przez sąd wydający wyrok. Okoliczność, że pełnomocnik nie wywiązywał się z obowiązku prawidłowego reprezentowania strony nie stanowi "nienależytej reprezentacji" w rozumieniu tego przepisu, ani też nie oznacza pozbawienia strony możliwości działania. Na takim też stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 lutego 2005 r., sygn. OSK 1160/04 (LEX nr 164939) stwierdzając: "Niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Nie może, więc stanowić ustawowej podstawy wznowienia postępowania". Również w postanowieniu z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. I GSK 155/12 (LEX nr 1122866) NSA stwierdził, że brak nienależytej reprezentacji w rozumieniu powołanego przepisu nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet wówczas, gdy swoje obowiązki wykonuje on w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanego skutków.

15 Ponieważ skarga o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd odrzucił ją na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.