Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2017 r., II SA/Kr 1130/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2017 r., II SA/Kr 1130/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 12 lipca 2016 r., znak: [....] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1130/16 w ten sposób, że na szóstej stronie uzasadnienia w wierszu 22 od góry, w miejsce słów "nie tylko są przedmiotem ustaleń" wpisać "nie tylko nie są przedmiotem ustaleń".

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 14 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z 12 lipca 2016 r., znak: [....] i poprzedzające je postanowienie organu I instancji w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

3 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 716) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty.

4 W rozpoznawanej sprawie przy sporządzeniu uzasadnienia wyroku postanowienia na szóstej stronie uzasadnienia w wierszu 22 od góry, pojawiła się oczywista niedokładność polegająca na niewstawieniu partykuły "nie". Z kontekstu zdania wynika, że intencją autora uzasadnienia było zaakcentowanie, że rozwiązania nie tylko nie są przedmiotem ustaleń decyzji, ale nie wynikają także z ustaleń poczynionych w decyzji. Obecne brzmienie zdania jest nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. W tej sytuacji zasadne było sprostowanie treści uzasadnienia postanowienia.

5 Mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.