Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2019 r., III SAB/Kr 23/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2019 r., III SAB/Kr 23/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia 18 stycznia 2009 r. postanawia skargę odrzucić.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 15 lutego 2019 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia 18 stycznia 2009 r.

3 W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie, zwracając uwagę, że skarżący wielokrotnie inicjował sprawy dotyczące nierozpoznania podania z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia, co potwierdzają orzeczenia WSA w Krakowie o sygnaturach akt III SA/Kr 1043/09, III SAB/Kr 114/18, III SAB/Kr 75/13, oraz III SAB/Kr 161/18.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

5 Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna. Jak wynika bowiem z treści art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

6 Z treści skargi wynika, że skarżący upatruje bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w tym, że organ ten nie załatwił, zgodnie z nakazami prawa, jego wniosku o wydanie zaświadczenia z dnia 18 stycznia 2009 r. Należy jednak zauważyć, że sprawa bezczynności ww. organu polegająca na niezałatwieniu przedmiotowego wniosku została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r. oddalającym skargę (III SAB/Kr 75/13).

7 Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 75/13 jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego, dotyczą tego samego organu oraz posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są zatem tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Powyższe oznacza, że mamy do czynienia z przesłanką odrzucenia skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., czyli z tzw. stanem powagi rzeczy osądzonej. Powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Stwierdzić trzeba, iż powaga rzeczy osądzonej jest cechą przypisaną tylko tym orzeczeniom sądu, które zawierają rozstrzygnięcia co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Tak więc, powaga rzeczy osądzonej łączy się z materialnoprawnymi skutkami rozstrzygnięcia (orzeczenia) Sądu co do istoty sprawy. Wyjaśnić przy tym należy, że prawomocne osądzenie sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu.

8 Mając na uwadze, że sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 18 stycznia 2009 r. została już prawomocnie rozstrzygnięta w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.