Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2010 r., III SAB/Kr 10/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 stycznia 2010 r., III SAB/Kr 10/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie : WSA Elżbieta Kremer spr. NSA Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji postanawia : s k a r g ę o d r z u c i ć .

Uzasadnienie

2 K. J. pismem datowanym na dzień 22.01.2009r. nazwanym zażaleniem złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę bezczynność Komendanta Powiatowego Policji. Przedmiotem tego postępowania jest skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w sprawie realizacji jego wniosku z dnia 26 listopada 2008r. W wniosku tym skarżący wezwał organ do niezwłocznego wypłacenia należnego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za okres od dnia 1 maja 2005r. wraz z należnymi odsetkami ustawowymi w terminie siedmiu dni, oraz dalszego regularnego wypłacania. W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że w sprawie zachodzą identyczne okoliczności jakie zostały wskazane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt III SAB/Kr 30/08, w którym również skarżył bezczynność Komendanta Powiatowego Policji i skarga została uwzględniona.

3 Nadto skarżący wyjaśnił, że otrzymane w odpowiedzi pismo od organu I instancji z dnia 5 grudnia 2008r. nie spełnia kryteriów postępowania administracyjnego, w takiej sytuacji wniósł datowane na dzień 16 grudnia 2008r. zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. W uzasadnieniu zażalenia przedstawił okoliczności faktyczne sprawy, oraz podtrzymał żądanie wypłaty równoważnika pieniężnego wraz z odsetkami za zwłokę.

4 W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że organ nie pozostaje w bezczynności. Nie można bowiem mówić o bezczynności w sytuacji gdy na przeszkodzie rozpoznania wniosku skarżącego stoją toczące się postępowania administracyjne i sądowe. Odnośnie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2008r. sygn. akt III SAB/Kr 30/08, organ podniósł, że Sąd zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji do rozpoznania wniosku K. J. z dnia 18 lipca 2007r. w terminie jednego miesiąca od otrzymania akt administracyjnych, a akta administracyjne w okresie od wniesienia skargi do dnia dzisiejszego nie powróciły do KPP.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 Stosownie do przepisu art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

7 W rozpoznawanej sprawie skarżący określił, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu polegająca na niewykonaniu wezwania skarżącego o wypłatę kwoty pieniężnej z tytułu niewypłaconego równoważnika pieniężnego wraz z odsetkami za zwłokę począwszy od dnia 1 maja 2005r.

8 Stąd też podstawowym zagadnieniem wymagającym rozważenia jest ustalenie, czy tak określony przedmiot skargi może być objęty kontrolą sądową. Jednym słowem, czy czynność faktyczna polegająca na wypłacie określonej kwoty pieniężnej z tytułu równoważnika pieniężnego wraz z odsetkami od tego świadczenia z tytułu opóźnienia, a w konsekwencji i bezczynność w wykonaniu tej czynności jest przedmiotem kognicji sądu administracyjnego.

9 Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego czynności organów polegające na wypłacie określonych kwot pieniężnych z tytułu takich świadczeń jak równoważnik pieniężny za brak lokalu, jak również domaganie się odsetek od takiego świadczenia nie są objęte kontrolą Sądów Administracyjnych, a w konsekwencji bezczynność w takich czynnościach również nie należy do przedmiotu kontroli sądowej. O ile w przypadku równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ustalenie prawa do tego świadczenia następuje w drodze postępowania administracyjnego, które jest przedmiotem kontroli sądowej, natomiast przedmiotem kontroli nie jest realizacja tego prawa tj. wypłata odpowiednich kwot pieniężnych, to w przypadku żądania odsetek od tego świadczenia nie tylko wypłata kwoty z tytułu odsetek, ale również ustalenie prawa do odsetek nie należy do drogi postępowania administracyjnego, a tym samym nie należy do kognicji Sądów Administracyjnych. Taki pogląd prezentowany jest w orzecznictwie sądowym np. w wyroku z dnia 9 maja 2002r. I SA 2419/0 Naczelny Sąd Administracyjny sformułował pogląd, że domaganie się odsetek od świadczenia z tytułu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego – wobec braku odpowiedniej regulacji prawnej w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji – nie może odbywać się na drodze postępowania administracyjnego ( LEX nr 81655).

10 Natomiast w powoływanym przez skarżącego i organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt III SAB/Kr 19/08, w którym skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji została uwzględniona inny był przedmiot skargi. W sprawie tej bezczynność organu dotyczyła nie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 18 lipca 2007r. złożonego z oświadczeniem mieszkaniowym o przyznanie prawa do równoważnika pieniężnego. Nabycie bowiem prawa do równoważnika następuje na podstawie decyzji administracyjnej. Natomiast w rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była bezczynność organu polegająca na nie wypłaceniu określonej kwoty pieniężnej odpowiadającej wysokości równoważnika pieniężnego wraz z odsetkami za zwłokę począwszy od dnia 1 maja 2005r..

11 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.