Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2010 r., III SA/Kr 949/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2010 r., III SA/Kr 949/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie III SA/Kr 106/10, zakończonego postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1032/08 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na skutek skargi złożonej przez K. J. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygnaturze akt III SA/Kr 106/10, zakończonego postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1032/08. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 273 § 2 oraz na art. 271 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.).

3 Wnosząc o wznowienie postępowania skarżący wskazał m.in., że sąd

4 w postanowieniu z dnia 28 maja 2010 r. bezzasadnie stwierdził, że do wykonania wyroku jest zobowiązany jest Komendant Wojewódzki Policji, a nie Komendant Powiatowy Policji. W tym zakresie wystąpiło zatem naruszenie instancyjności postępowania administracyjnego. Ponadto w ocenie skarżącego powyższe postanowienie narusza prawomocne i kończące spór w sprawie orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Odnośnie naruszenia art. 271 ust. 2 p.p.s.a. podniósł, że w sprawie zakończonej wydaniem postanowienia z dnia 28 maja 2010r. orzekała sędzia, która z kolei postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. została wyłączona od orzekania w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 106/10 w przedmiocie niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1032/08.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

6 Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

7 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest

8 nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie

9 z powodów ściśle określonych w ustawie. Stosownie do art. 279 p.p.s.a skarga

10 o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia

11 i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym,

12 czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w innym razie wyznacza rozprawę. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

13 Katalog enumeratywnie wyliczonych przesłanek wznowienia postępowania zamieszczony został w przepisach art. 271, art. 172 oraz art. 273 p.p.s.a. Nieważność postępowania może być zatem spowodowana uczestnictwem w składzie sądu osoby nieuprawnionej, orzekaniem przez sędziego wyłączonego z mocy ustawy, brakiem zdolności sądowej lub procesowej strony, nienależytą reprezentacją strony, naruszeniem przepisów prawa, w następstwie którego strona pozbawiona była możności działania (art. 271 ustawy). Do przesłanek tych zaliczyć także należy orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, aktu normatywnego na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy), oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 ustawy), a także uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 ustawy), późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy,

14 a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy), oraz późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy).

15 Zdaniem Sądu w skardze o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 106/10, skarżący nie wskazał na żadne konkretne okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a których późniejsze wykrycie mogłoby stanowić podstawę wznowienia postępowania

16 w oparciu o dyspozycję art. 273 § 2 p.p.s.a. Opisał jedynie dotychczasowy przebieg postępowania w niniejszej sprawie, stwierdzając co powinien był zrobić organ administracji publicznej w związku z określonymi rozstrzygnięciami oraz w związku

17 z odpowiednimi regulacjami Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a czego, jak twierdzi skarżący, nie dokonał. Z akt sprawy wynika, że skarżący czynnie uczestniczył

18 w postępowaniu sądowym. Powołane przez skarżącego "okoliczności" są w ocenie Sądu, bez znaczenia w kwestii wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Nie jest wystarczające przywołanie jedynie numeru przepisu, w którym określono przesłankę wznowienia, gdyż art. 279 p.p.s.a. wymaga wskazania podstawy i uzasadnienia jej istnienia. Nie można uznać, że poprzez opisanie dotychczasowego przebiegu postępowania z wyszczególnieniem rozstrzygnięć i wskazaniem kierunku zachowania się organu, skarżący spełnił ten wymóg. Wskazanie podstawy art. 273 § 2 p.p.s.a. i uzasadnienie jej istnienia,

19 to wskazanie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych,

20 które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Nie można natomiast ich utożsamiać

21 z brakiem działania organu administracji w pożądanym przez skarżącego kierunku. Czym innym jest, bowiem brak działania w określonym kierunku, nawet z uwagi

22 na określone regulacje prawne, a czym innym jest istnienie okoliczności, która mogą kształtować treść rozstrzygnięcia. Należy też zauważyć, że Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Sąd nie jest zobowiązany "odnaleźć" okoliczności uzasadniające wznowienie, w sytuacji gdy nie czyni tego strona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 13 marca 2008 r. sygn. akt II FSK 115/07).

23 Skoro skarżący nie wskazał i nie uzasadnił istnienia podstawy wznowienia, które to jest obligatoryjnym elementem skargi o wznowienie, w świetle treści art. 279 p.p.s.a., Sąd nie może przejść do merytorycznego jej rozpoznania, lecz skargę taką odrzuca, jako nie opartą na ustawowej przesłance.

24 Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 280 w zw. z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

25 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.