Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 października 2018 r., III SA/Kr 371/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 października 2018 r., III SA/Kr 371/18

Sentencja

1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. F. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania zasiłków rodzinnych za nienależnie pobrane i z dnia 8 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczeń wychowawczych za nienależnie pobrane postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu D. G. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...] w K. kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie

2 Ustanowiony dla strony radca prawny (k. [...] oraz k. [...]), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenasa D. G. (k. [...], [...], [...]) reprezentował stronę w postepowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym składając pisma i uczestnicząc w rozprawach (k. [...], [...], [...], [...], [...]).

3 Wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 371/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. [...])

4 Akta przedłożono referendarzowi celem rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w dniu 11 października 2018 r.(k. [...]).

5 Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

6 Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

7 Zasady te precyzuje obowiązujące od dnia 2 listopada 2016 r. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1715).

8 Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 obowiązującego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku wyznaczony radca prawny złożył oświadczenie takiej treści (protokół k. [...])

9 W konsekwencji za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji przysługuje wyznaczonemu radcy prawnemu opłata w wysokości 240 zł stosownie do §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c) cyt. rozporządzenia. Z uwagi jednak na fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku, sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (protokół k. [...]) ustalona opłata ulega zwielokrotnieniu do kwoty 480 zł (z wyliczenia 240x2=480). Zdaniem NSA sprawy te nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08) gdyż połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08).

10 Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

11 Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.