Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2015 r., III SA/Kr 2146/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 maja 2015 r., III SA/Kr 2146/14

Sentencja

1 Kraków, dnia 8 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 1043/09 oddalającym skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 1043/09 oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 14 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

3 K. J. pismem z dnia 26 grudnia 2014 r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem. W uzasadnieniu wskazał, że podstawę wznowienia postępowania stanowi art. 273 § 2 oraz art. 272 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwana jako P.p.s.a.). Jednocześnie podniósł, że wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, gdyż nie złożył jej w terminie trzech miesięcy po ogłoszeniu wyroku przez Trybunał Konstytucyjny.

4 W związku z tym, że złożona w sprawie skarga o wznowienie postępowania nie zawierała terminu, kiedy skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia WSA w Krakowie zarządzeniem z dnia 9 marca 2015 r. wezwał K. J. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie terminu, w którym dowiedział się o podstawie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2010 r. Odpis niniejszego wezwania skarżący odebrał w dniu 17 marca 2015 r. W zakreślonym terminie K. J. nadesłał pismo, w którym wyjaśnił, że wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny, ponieważ do tej pory wadliwie adresował żądanie wznowienia postępowania. Wskazał, że za nieterminowe wniesienie skargi winę ponoszą organy państwa. Stwierdził, że o podstawie wznowienia postępowania (czyli o wyroku Trybunały Konstytucyjnego sygn. akt U 12/13) dowiedział się zapoznając się z wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 1315/14 po jego opublikowaniu w bazie orzeczeń sądów administracyjnych.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 271 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

7 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

8 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

9 W myśl art. 272 § 1 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, przy czym w takiej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (§ 2). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego (§ 3).

10 Stosownie do art. 273 § 1 P.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3).

11 Zgodnie z art. 274 P.p.s.a., z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba, że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.

12 Przepis art. 277 P.p.s.a. stanowi, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

13 Zgodnie z art. 279 P.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

14 W myśl art. 280 P.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1). Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (§ 2).

15 Stosownie do przytoczonego wyżej art. 280 P.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym Sąd bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Badanie, o którym mowa w tym przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie, a zatem na obecnym etapie postępowania Sąd nie kontroluje czy podnoszone podstawy wznowienia są merytorycznie uzasadnione. Chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki, które umożliwiają jej rozpatrywanie. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie.

16 W wyniku przeprowadzonego w niniejszej sprawie badania dopuszczalności skargi o wznowienie stwierdzić należy, że skarga dotknięta jest brakami niepozwalającymi na jej merytoryczne rozpoznanie. W tym miejscu zasadnym wydaje się odniesienie do zwartego w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin do wniesienia skargi o wznowienie należy liczyć w oparciu o art. 277 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie 3-miesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Termin określony w tym przepisie jest terminem procesowym zawitym. O rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania decyduje data, w której strona faktycznie dowiedziała się o podstawie wznowienia. Strona, która uchybiła powyższemu terminowi, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 P.p.s.a.

17 Zaznaczyć także należy, że skarżący, jako podstawę do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, wskazał przepisy art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. We wniosku o przywrócenie terminu sprecyzowanym pismem z dnia 18 marca 2015 r. K. J. stwierdził, że o przyczynie uzasadniającym wznowienie dowiedział się dopiero po opublikowaniu wyroku WSA w Krakowie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1315/14 w bazie orzeczeń sądów administracyjnych. Tymczasem sądowi z urzędu jest wiadomym, że K. J. już w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SAB/Kr 62/14 pismem z dnia 8 czerwca 2014 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania podając jako podstawę wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt U 12/13. W tej sytuacji za nieprawdziwe należy uznać oświadczenie skarżącego, że o podstawie wznowienia dowiedział się dopiero w grudniu 2014 r. Tym samym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a.

18 Odnosząc się natomiast do przesłanki określonej w art. 87 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu w niniejszej sprawie fakt uchybienia terminu nie został w żaden sposób uzasadniony. Zaakcentować bowiem należy, że brak winy, który jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, czyli gdy strona dołożyła należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu - a zatem uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie (por. postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 401/09, postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 90/09, postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 50/09, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powtórzyć w tym miejscu jeszcze raz wypada, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 479/07).

19 W tej sytuacji zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1214/14 skoro złożona skarga dotknięta jest brakami niepozwalającymi na jej merytoryczne rozpoznanie, bezzasadnym i bezprzedmiotowym będzie rozstrzyganie przez Sąd I instancji w przedmiocie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W takiej sytuacji odrzuceniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych powinna podlegać skarga, a nie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze o wznowienie postępowania skarżący nie wskazał terminu, kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia.

20 Z analizy akt wynika, że wyrok Sądu w sprawie III SA/Kr 1043/09, której wznowienia domagał się skarżący stał się prawomocny w dniu 15 maja 2010 r. Skarga o wznowienie postępowania została zaś złożona w dniu 27 grudnia 2014 r Porównując datę 8 czerwca 2014 r. w której skarżący wiedział już o wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 marca 2014 r. o sygn. akt U 12/13, co bezspornie wynika z analizy sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 62/14 z datą wniesienia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania stwierdzić należy, że wniesienie skargi niewątpliwie nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu trzech miesięcy.

21 W tej sytuacji, skoro skarga o wznowienie postępowania dotknięta jest brakami niepozwalającymi na jej merytoryczne rozpoznanie WSA w Krakowie kierując się dyspozycją art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.