Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2014 r., III SA/Kr 1727/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2014 r., III SA/Kr 1727/12

Sentencja

1 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat F. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2013 r. sygn. akt. III SA/Kr 1727/12 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 W sporządzonej i wniesionej skardze kasacyjnej adwokat F. K. działająca z substytucji adwokat A. K. wniosła "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu a polegającego na opracowaniu skargi kasacyjnej poprzedzonego dogłębną analizą akt przedmiotowej sprawy" oświadczając, iż koszty powyższe nie zostały nawet częściowo uiszczone (k. 60).

3 Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt I OSK 573/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargą kasacyjną bez orzekania o wynagrodzeniu za wykonane na zasadzie prawa pomocy zastępstwo prawne.

4 Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

5 Jak wynika z akt skarżącemu przyznano prawo pomocy ustanawiając na jego rzecz adwokata (k. 20), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas A. K. (k. 32). Wymieniona udzielił zaś pełnomocnictwa substytucyjnego adwokat F. K. (k. 39).

6 Przy przedstawionym układzie procesowym kwestia uwzględnienia wniosku złożonego przez adwokat F. K. "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego skarżącemu z urzędu a polegającego na opracowaniu skargi kasacyjnej poprzedzonego dogłębną analizą akt przedmiotowej sprawy" nieco się komplikuje.

7 W myśl bowiem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ponadto zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.

8 Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Okręgową Izbę Radców Prawnych.

9 W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat A. K.

10 W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, iż przyznanie - wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi bowiem podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje bowiem jedynie powstanie określonego stosunku pomiędzy substytutem i stroną. W wyniku powyższego nie następuje też zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382)

11 Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 250 ppsa oraz art. 258 § 2 pkt 8 ppsa.