Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2015 r., III SA/Kr 1705/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 stycznia 2015 r., III SA/Kr 1705/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania do rozpatrzenia według właściwości na skutek sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1705/14 postanawia: I. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata; II. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 18 września 2014 r. Z. Ś. (dalej: skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania do rozpatrzenia według właściwości. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w pełnym zakresie, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

3 Postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Pismem procesowym z dnia 8 grudnia 2014 r. skarżący złożył sprzeciw od tego orzeczenia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

5 zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek. Z kolei stosownie do art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

6 W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Oznacza to, że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 329/14; z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt I GZ 187/14 oraz z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 374/12 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

7 Należy zatem zauważyć, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono postanowienie organu odwoławczego, którym przekazano odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji do organu właściwego, tj. do Prezydenta Miasta (Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej). W ocenie Sądu, pomimo nadania tej czynności formy postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zrealizowało czynność wynikającą z art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Przepis ten stanowi bowiem, że "jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie". Z treści tego przepisu wynika, iż przekazanie podania organowi właściwemu następuje w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie. Przekazanie podania, jako czynność materialno-techniczna, pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest ona ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro zatem czynność ta nie podlega zaskarżeniu, to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych, w tym m.in. w postanowieniach WSA w Krakowie z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 693/14 oraz z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1363/14 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 To zaś oznacza, że w niniejszej sprawie występuje oczywista bezzasadność wniesionej skargi. Już bowiem identyfikacja przedmiotu zaskarżenia pozwala uznać, że wniesiona skarga nie będzie mogła zostać uwzględniona. Wobec powyższego Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy, stosownie do art. 247 p.p.s.a.

9 Z kolei orzeczenie w przedmiocie umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadnia treść art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., zgodnie z którym w niniejszej sprawie, jako należącej do spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej, skarżący nie ma w ogóle obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Postępowanie w tym zakresie podlegało zatem umorzeniu, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

10 Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji.