Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2019 r., III SA/Kr 1064/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2019 r., III SA/Kr 1064/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym przez Spółkę - A Sp. z o.o. w K (zwanej dalej skarżącą Spółką) - postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 58 § 1 i 2 i art. 59 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło skarżącej Spółce przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2018 r. nr [...] o cofnięciu wydanego dla skarżącej Spółce zezwolenia nr [...] z dnia 25 stycznia 2017 r. na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości alkoholu powyżej 18 % uprawniającego do sprzedaży w sklepie zlokalizowanym przy ul. S w M.

3 Powyższe postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego:

4 Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] orzekł o cofnięciu wydanego dla skarżącej Spółki zezwolenia nr [...] na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. C, tj. o zawartości powyżej 18 % uprawniającego do sprzedaży w sklepie zlokalizowanym przy ul. S w M.

5 Skarżąca Spółka, reprezentowana przez adwokata Z. L., wniosła w dniu 20 czerwca 2018 r. odwołanie od ww. decyzji.

6 Podniosła, że otrzymała drogą pocztową jedynie decyzję o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % oraz piwa, tj. decyzji oznaczonej literą A. Natomiast o decyzjach B i C (odpowiednio 4,5 % - 18 % oraz powyżej 18 % zawartości alkohol) skarżąca Spółka dowiedziała się w dniu 13 czerwca 2018 r. w drodze ustaleń urzędowych. Zdaniem skarżącej Spółki terminem początkowym do rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania jest dzień 13 czerwca 2018 r.

7 Opisanym na wstępie postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło skarżącej Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

8 Kolegium w jego uzasadnieniu wskazało, że bezsprzecznie doszło w sprawie do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Decyzję organu I instancji doręczono skarżącej Spółce w dniu 20 kwietnia 2018 r. w siedzibie Spółki przy ul. M. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 maja 2018 r. a odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu 20 czerwca 2018 r.

9 W ocenie Kolegium skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Wskazała jedynie na brak świadomości wydanej decyzji a tymczasem z materiału dowodowego wynika, że decyzja została doręczona skutecznie. W aktach sprawy zalega zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji o sygnaturze [...] wraz ze wskazaniem, że są to decyzje A, B i C (karta nr 54 akt sprawy). Tym samym, do skarżącej Spółki wysłano trzy decyzje o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu (wszystkich rodzajów) w jednej kopercie. Skarżąca spółka skutecznie zainicjowała postępowanie odwoławczego do decyzji dotyczącej zezwolenia na sprzedaż alkoholu do 4,5 % oraz piwa.

10 Skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła wobec powyższego zdaniem Kolegium, że nie dochowała terminu do wniesienia odwołania z przyczyn niezależnych i że było przez nią niezawinione.

11 W skardze do WSA w Krakowie na ww. postanowienie skarżąca Spółka zarzuciła SKO:

12 - obrazę art. 7 i 7 a § 1 w zw. z art. 8 § 1 i 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego dotyczącego zawartości przesyłki doręczonej skarżącej oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony, przy jednoczesnym naruszeniu zasady pogłębionego zaufania do organów władzy państwowej oraz rozstrzygnięciu wątpliwości w kwestii zawartości przesyłki na niekorzyść skarżącej,

13 - obrazę art. 50 § 1 w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przy jednoczesnym naruszeniu art. 58 § 1 Kpa polegającą na zaniechaniu przed wydaniem decyzji, w przypadku posiadania wątpliwości co do stwierdzenia "urzędowych ustaleń" zwrócenia się do skarżącej o wyjaśnienie tego pojęcia.

14 W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

16 Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) tej działalności administracji publicznej, a więc czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.

17 W rozpoznawanej sprawie Sąd kontrolował postanowienie o odmowie przywrócenia skarżącej Spółce terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2018 r. nr [...] o cofnięciu zezwolenia nr [...].

18 Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

19 W myśl § 2 ww. przepisu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

20 Stosownie zaś do § 3 ww. przepisu przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne.

21 Z powyższych regulacji oraz wypracowanego na kanwie spraw tego rodzaju orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że ciężar uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie postępowania, która występuje z prośbą o jego przywrócenie. Organ powinien jedynie przedstawione przez nią okoliczności ocenić w świetle przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Trudno jest bowiem wymagać od organu, aby prowadził postępowanie wyjaśniające przyczyny uchybienia terminu przez stronę.

22 Spełnienie warunków wskazanych w § 2 art. 58 k.p.a. nie budzi wątpliwości. Skarżąca Spółka w ciągu się dni, licząc od dnia 13 czerwca 2018 r., tj. dnia dowiedzenia się o wysłaniu decyzji, wniosła wniosek o przywrócenie terminu i dopełniła uchybionej czynności procesowej.

23 W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła jednakże okoliczności uzasadniających brak jej winy w uchybieniu czynności procesowej.

24 Wskazała jedynie na brak świadomości wydanej decyzji - z dnia [...] 2018 r. nr [...] o cofnięciu wydanego dla skarżącej Spółki zezwolenia nr [...] - która sama w sobie nie może stanowić o przywróceniu terminu do skutecznego dokonania uchybionej czynności procesowej.

25 Przeszkody usprawiedliwiające niedochowanie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącą Spółkę powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanej. Oceniając brak winy w tej sprawie należało przyjąć tzw. obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Należyta staranność w prowadzeniu swoich spraw wymaga, by w warunkach - z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych - zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu czynności urzędowych. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa.

26 Podzielić w tym względzie należy stanowisko WSA w Warszawie, wypowiedziane w wyroku z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 329/10; LEX nr 675628, że: "O braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć.

27 W tym przypadku organ dysponuje pokwitowaniem odbioru decyzji. Dokument ten ma istotne więc znaczenie dla kwestii prawidłowego i skutecznego doręczenia. Jest on bowiem dokumentem urzędowym potwierdzającym fakt i datę doręczenia, zgodnie z danymi umieszczonymi na tym dokumencie i jako taki korzysta z domniemania prawidłowości.

28 Wbrew zatem twierdzeniom skarżącej Spółki z materiału dowodowego wynika, że kwestionowana decyzja organu I instancji została doręczona skutecznie. W aktach sprawy zalega zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji o sygnaturze [...] wraz ze wskazaniem, że są to decyzje "A, B i C" (karta nr 54 akt sprawy). Tym samym, do skarżącej Spółki wysłano trzy decyzje o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu (wszystkich rodzajów) w jednej kopercie. "Przepisy nie zabraniają doręczania jednej stronie w ramach jednej korespondencji (kopercie) kilku pism. Istotnym jest jedynie, aby z doręczanej korespondencji wynikało, że zawiera ona klika odrębnych pism. Dla prawidłowości doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru."(por. wyrok WSA w Poznaniu z 21 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1004/17; LEX nr 2428481).

29 Wobec powyższego w sytuacji, gdy z dowodu doręczenia korespondencji wynika, że przesyłka ta zawierała kilka odrębnych decyzji (A,B,C), to w ocenie Sądu wszelkie w tym zakresie podniesione zarzuty uznać należało za nieuzasadnione.

30 Ponadto, nawet jeżeli by uznać, że mogło się tak zdarzyć, iż koperta ekspediowanej do skarżącej Spółki przesyłki mogła zawierać tylko jedną z decyzji, to skarżąca Spółka nie zareagowała w sposób właściwy dla podmiotu należycie dbającego o swoje interesy. Z akt nie wynika bowiem, by skarżąca Spółka zaraz po otrzymaniu przesyłki zwracała się do organu o wskazanie co oznacza adnotacja na kopercie "decyzje A, B i C", a po potwierdzeniu, iż chodzi tu o przesłane trzy decyzje odpowiednio oznaczone wskazanymi literami, podnosiła, że w kopercie tej przesłano jej jedynie jedną z tych decyzji, a brak jest pozostałych.

31 Zasadnie więc stwierdził organ, że skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła zatem faktów innych niż miały miejsce, a uzasadniających jej zdaniem przywrócenie uchybionego, a co do tego nie ma żadnych wątpliwości, terminu do wniesienia odwołania.

32 Wobec powyższego zaskarżone w tej sprawie postanowienie, wydane na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., odmawiające przywrócenia skarżącej Spółce terminu do wniesienia odwołania od kwestionowanej przez nią decyzji organu I instancji, należało uznać za zgodne z prawem.

33 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.