Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2018 r., III SA/Kr 1018/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lutego 2018 r., III SA/Kr 1018/09

Sentencja

1 Kraków, dnia 2 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. z dnia 1 stycznia 2018 r. o wykładnię wyroku Sądu z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09, w sprawie ze skargi K. J. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odmówić dokonania wykładni wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 1018/09.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. oddalił skargę K. J. (dalej skarżący) na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r. nr [...] uchylającą decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia 14 lipca 2009 r. nr [...] przyznającą skarżącemu od dnia 1 maja 2005 r. do dnia 12 maja 2005 r. równoważnik pieniężny za brak lokalu i wygaszającą z dniem 13 maja 2005 r. decyzję z dnia 2 listopada 1999 r. nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia 2 listopada 1999 r. o przyznaniu skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przysługującej policjantom posiadającym rodzinę.

3 Pismem z dnia 1 stycznia 2018 r, nadanym w placówce pocztowej w dniu 2 stycznia 2018 r. mylnie na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przekazanym przez tamtejszy Sąd za pismem z dnia 12 stycznia 2018 r., skarżący zwrócił się do Sądu o wykładnię ww. wyroku.

4 Skarżący, "Działając na podstawie art. 158 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..." w związku z uzyskanymi w terminie późniejszym, tj., po wyroku, zaświadczeń organów Policji KWP w R. i KWP w G., wniósł o wykładnię ww. wyroku z uwagi na obowiązującą, jak to określił, w dacie orzekania wykładnię prawa Naczelnego Sądu Administracyjnego I OSK 525/07, "wykładnię prawa z wyroki NSA I OSK 821/08", "wykładnię prawa z wyroku NSA I OSK 245/06, zastosowanego w postępowaniu II SA/Wa 1032/08", "wykładnię prawa z linii orzeczniczej WSA w n, podtrzymanej wykładnią i orzeczeniami NSA w zakresie prawa dobrze i słusznie nabytego, por. III SA/Kr 449/09 i III SA/Kr 720/10, która to wykładnia została zmieniona szczególnie linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, por. III SA/Kr 1565/13 (...)" , " (...) z orzeczenia NSA I OSK 953/07".

5 Uważa, że przedmiotowe rozstrzygnięcie jest niezbędne, wobec dowolnego oceniania, jak twierdzi, przedmiotowego wyroku przez organy Policji, które uznają przedmiotowy wyrok za nieistniejący i niewiążący.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

7 Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

8 Instytucja wykładni wyroku ma służyć wyjaśnieniu wątpliwości co do treści zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 111/12, publik. w Lex Omega nr 1243869 oraz z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2000/11, publik. w Lex Omega nr 1269638).

9 W drodze wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie można kwestionować jego prawidłowości. Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy, nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 66/15, publik. w Lex Omega nr 1646166).

10 Okoliczności podniesione przez skarżącego we wniosku z dnia 1 stycznia 2018 r. o wykładnię wyroku w istocie stanowią ponowną, i co należy podkreślić, już kilkakrotną, próbę zmiany merytorycznego stanowiska Sądu, zawartego w wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r. Z tegoż względu argumentacja skarżącego, nie mogła przynieść zamierzonego przez skarżącego rezultatu w formie dokonania wykładni ww. wyroku.

11 Wskazane kwestie nie dotyczą ani wątpliwości co to treści wyroku ani jego uzasadnienia, czy wykonania.

12 Zdaniem Sądu zarówno treść sentencji wyroku Sądu z dnia 14 kwietnia 2011 r. jak i jego uzasadnienie nie budzą bowiem wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, jak również motywy jakimi kierował się Sąd. Także kwestia oddziaływania tego wyroku, tj., jego skutków związanych z prawem skarżącego, w związku z nabyciem przez niego statusu emeryta policyjnego, do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego została w sposób klarowny przedstawiona w uzasadnieniu orzeczenia Sądu.

13 Trafnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 24/14, publik. w LEX nr 1450789, że przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku, stanowiące w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu.

14 Wobec powyższego Sąd, kierując się treścią art. 158 P.p.s.a. odmówił dokonania wykładni wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r.

15 Kilkakrotne składanie przez skarżącego wniosków o wykładnię przedmiotowego wyroku, w ocenie Sądu, nie zmierza do korzystania z tego środka procesowego w celu rzeczywistego dochodzenia przez skarżącego swoich praw, lecz stanowi nadużycie prawa do sądu.

16 Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.