Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 czerwca 2010 r., I SA/Ke 269/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 czerwca 2010 r., I SA/Ke 269/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2009r. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu S. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną jako wpis od skargi.

Uzasadnienie

2 Naczelnik Urzędu Skarbowego w Końskich, postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu wobec S. S. postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2009r. W tym samym dniu postanowieniem nr [...], przedłużył 60 dniowy termin zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 2009r. w kwocie 265 229 zł dla P.P.H.U. "P." S.S. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia dokonywanego w ramach postępowania podatkowego. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał na art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie poinformował podatnika, że przedmiotowe postanowienie rozstrzyga sprawę co do istoty w związku z czym nie przysługuje na nie zażalenie lecz skarga do sądu administracyjnego.

3 Na ww. postanowienie S. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

5 Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z ww. wymienionych dlatego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

6 Przepis art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2008r., stanowi podstawę do przedłużenia terminu zwrotu różnicy VAT do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego m.in. w ramach postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

7 Przepisy Ordynacji podatkowej nie zawierają natomiast regulacji procesowych dotyczących instytucji przedłużenia terminu zwrotu VAT do czasu zakończenia postępowania podatkowego tak jak ma to miejsce w przypadku przedłużenia ww. terminu w ramach prowadzonych czynności sprawdzających. Z przepisu art. 274b Ordynacji podatkowej wynika bowiem, że przedłużając termin zwrotu podatku do czasu zakończenia czynności sprawdzających organ wydaje zaskarżalne postanowienie.

8 Dział IV Ordynacji podatkowej regulujący przebieg postępowania podatkowego nie przewiduje w analogicznej sytuacji środka zaskarżenia. Nie zawiera również odesłania do art. 274b Ordynacji podatkowej. Przyjmując racjonalność ustawodawcy, przy uwzględnieniu specyfiki czynności sprawdzających należy uznać, że w ramach prowadzonego postępowania podatkowego przedłużenie terminu zwrotu VAT nie posiada samodzielnego bytu prawnego i podlega ewentualnej kontroli instancyjnej realizowanej w ramach tego postępowania. Przy czym w związku z tym że kwestia przedłużenia terminu jest kwestią podejmowaną w toku prowadzonego postępowania podatkowego zasadnym jest zastosowanie formy postanowienia. Nie jest to jednak postanowienie rozstrzygające o istocie sprawy bowiem nie zostało wskazane w przepisach Ordynacji podatkowej (vide: art. 216 Ordynacji podatkowej). Implikacją powyższego, uwzględniając treść art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej jest stwierdzenie, że na wydane w toku postępowania postanowienie o przedłużeniu terminu do zwrotu VAT zażalenie nie przysługuje. Skoro zaś nie jest to zagadnienie rozstrzygane postanowieniem kończącym postępowanie, jak również nie rozstrzyga sprawy co do istoty, zgodnie z art. 237 Ordynacji podatkowej postanowienie to na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

9 Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a