Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 kwietnia 2016 r., II SO/Ke 2/16
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 kwietnia 2016 r., II SO/Ke 2/16Otwórz w aplikacji
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. S. od postanowienia referendarza z 29 lutego 2016 r. umarzającego postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem sądowym orzekającym eksmisję z prawem do lokalu socjalnego i niewpisania na listę oczekujących na przydział lokalu socjalnego z tytułu realizacji prawomocnego wyroku sądowego postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza z 29 lutego 2016 r.
Uzasadnienie
2 W dniu 10 lutego 2016 r. A. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej prawomocnego wyroku sądowego eksmisji z prawem do lokalu socjalnego i niewpisania na listę oczekujących na przydział lokalu socjalnego z tytułu realizacji prawomocnego wyroku sądowego.
3 Postanowieniem z 29 lutego 2016 r. referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." umorzył postepowanie sądowe w przedmiocie powyższego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Referendarz stwierdził, że rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów stało się zbędne, gdyż sprawy dotyczące wykonania prawomocnego wyroku sądu rejonowego w sprawie eksmisji z prawem do lokalu socjalnego nie należą do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zatem nie może on rozpoznać merytorycznie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie. Natomiast skarga A. S. na akt Prezydenta Miasta z [...] w przedmiocie wpisania na listę oczekujących na przydział lokalu na zasadach ogólnych, a nie z tytułu realizacji prawomocnego wyroku sądowego została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach pod sygnaturą II SA/Ke 1174/15 – w tej sprawie wnioskodawczyni została zwolniona od kosztów sadowych w całości.
4 W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżąca zarzuciła, że nawet w jej wniosku o przyznanie prawa pomocy napisała, że sprawa dotyczy odmowy wpisania jej na listę osób oczekujących na lokal socjalny z tytułu realizacji prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego z grudnia 2014 r., a takie sprawy należą do kognicji sądów administracyjnych.
5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
6 Stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, tj. między innymi od postanowień odmowie przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (art. 260 § 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
7 W niniejszej sprawie, co wynika ze złożonego formularza PPF oraz ze sprzeciwu, skarżąca domagała się przyznanie prawa pomocy w sprawie dotyczącej odmowy wpisania jej przez Prezydenta Miasta na listę osób oczekujących na lokal socjalny z tytułu realizacji prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt VIII C 1107/12.
8 Z powyższego zatem wynika, że skarżąca uprawnienie do wpisania jej na listę osób oczekujących na lokal socjalny wywodzi z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt VIII C 1107/12. Sprawy dotyczące wykonania prawomocnego wyroku sądu rejonowego o eksmisję z prawem do lokalu socjalnego nie należą do właściwości sądów administracyjnych. O charakterze prawnym czynności podejmowanych w wyniku realizacji wyroku w sposób wyraźny stanowi art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2014.150). W myśl tego przepisu orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego (zob. postanowienie NSA z 20 lipca 2012 r., sygn. I OSK 2236/11 dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl).
9 Odnosząc się treści sprzeciwu zaznaczyć należy, że do właściwości sądów administracyjnych należą sprawy w przedmiocie wpisania na listę osób oczekujących na przydział lokalu na zasadach określonych przez radę gminy w wydanej przez nią uchwale,. Takiej sytuacji dotyczy powołany przez skarżącą wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 listopada 2011 r. II SA/Go 635/11. W wyroku tym Sąd wskazał, że odmowa zakwalifikowania określonej osoby do wynajęcia lokalu oraz umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu nie ma charakteru cywilnoprawnego, a wręcz rozstrzyga o tym, iż osoba nie spełnia warunku do ubiegania się o wynajęcie lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Ustalanie listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy i oczekujących na najem lokalu nie jest podejmowaniem czynności cywilnoprawnej, nie kreuje bowiem stosunku cywilnoprawnego najmu lokalu, lecz jest wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy i poprzedza podjęcie czynności cywilnoprawnych.
10 Ponieważ jednak jak wyżej już wspomniano uprawnienie skarżącej do lokalu socjalnego nie znajdowało uzasadnienia w uchwale rady gminy, lecz w prawomocnym wyroku sądu rejonowego to stwierdzić należy, że słusznie referendarz przyjął, że sprawa ta nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a w konsekwencji prawidłowo przyjął, że przyznanie prawa pomocy jest zbędne i postępowanie w tym przedmiocie umorzył.
11 Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza z 29 lutego 2016 r.