Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 grudnia 2020 r., II SAB/Ke 91/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 grudnia 2020 r., II SAB/Ke 91/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. B. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej i środków żywności p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 23 października 2020 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, wskazując że pomimo złożonego przezeń wniosku z dnia 18 września 2020 r. o udzielenie ojcu C. B. pomocy finansowej i środków żywności, a następnie ponaglenia, nie wydano żadnej decyzji w tej sprawie.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując że C. B. nie wyraził zgody na udzielenie mu pomocy z wniosku syna, ani nie udzielił A. B. pełnomocnictwa do załatwiania jego spraw.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

5 Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione tam akty lub czynności organów administracji. Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.

6 Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest dodatkowo od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

7 W tym miejscu zaakcentować trzeba, że skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej – a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2108380). Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 - 5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

8 W niniejszej sprawie przedmiotem skargi A. B. jest bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej dotycząca udzielenia pomocy finansowej i środków żywności jego ojcu C. B. W rezultacie skarżący – który nie występuje w niniejszej sprawie jako pełnomocnik ojca, lecz w imieniu własnym – nie jest stroną postępowania, którego dotyczy zarzucana organowi bezczynność. Ponadto wskazania wymaga, że w aktach administracyjnych znajduje się oświadczenie C. B., że "nie potwierdza" wniosku syna z dnia 18 września 2020 r., gdyż otrzymał już zasiłek celowy.

9 Wobec faktu, że A. B. nie przysługuje legitymacja skargowa w niniejszej sprawie, jego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna – o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a.