Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 grudnia 2015 r., II SA/Ke 849/15
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 grudnia 2015 r., II SA/Ke 849/15
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie utraty statusu osoby poszukującej pracy I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
2 Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania D. W., utrzymał w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającą o utracie przez D. W. statusu osoby poszukującej pracy z dniem 9.06.2015 r. na okres 120 dni.
3 W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia 18.06.2015r. organ I instancji pozbawił D. W. statusu osoby poszukującej pracy z dniem 9.06.2015r. na okres 120 dni. Uzasadniając swoją decyzję organ podał, że strona nie zgłosiła w Miejskim Urzędzie Pracy w ustalonym terminie i nie powiadomiła w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
4 Odwołanie od decyzji organu I instancji wniósł D. W. zarzucając temu rozstrzygnięciu brak podstawy prawnej do jego wydania oraz wnosząc o przesłuchanie świadków.
5 Organ odwoławczy utrzymując w mocy powyższą decyzję wskazał, że w dniu 29.07.2009r. D. W. otrzymał w Miejskim Urzędzie Pracy "Informację dla osób rejestrujących się jako poszukujące pracy" zawierającą w swej treści m.in. pouczenie, iż utrata statusu poszukującego pracy następuje w przypadku, gdy osoba nie stawi się w Miejskim Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony między poszukującym pracy, a tym urzędem i nie powiadomi w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Miejski Urząd Pracy wydał stronie skierowanie do pracy dla osoby poszukującej pracy (nr oferty pracy ofpr 15/1849). Wraz z wydaniem skierowania strona otrzymała informację o prawach, obowiązkach kierowanej osoby, zawierającą pouczenie, iż w przypadku niestawienia się w Miejskim Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony miedzy poszukującym pracy, a tym urzędem i niepowiadomienia w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa następuje utrata statusu poszukującego pracy. Termin zwrotu skierowania ustalono na dzień 09.06.2015r.
6 Z adnotacji na skierowaniu dokonanej przez pracodawcę wynika, że strona zgłosiła się w dniu 08.07.2015r. oraz że na stanowisko został przyjęty pracownik w dniu 1.07.2015r. Na odwrocie skierowania pracownik MUP zamieścił adnotację: "W dniu 09.07.2015r. wpłynęło skierowanie D. W. do Biura Obsługi Klienta. Skierowanie oddano po terminie, który był ustalony na 09.06.2015 r.".
7 Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, organ odwoławczy podkreślił, że strona nie stawiła się w MUP w wyznaczonym terminie w celu rozliczenia skierowania do pracy, ani w terminie 7 dni nie usprawiedliwiła tej nieobecności. Organ zauważył, że również na etapie postępowania odwoławczego strona nie wskazała przyczyny swojej nieobecności. W tych okolicznościach, zdaniem organu, wydanie decyzji było uzasadnione. Zgodnie bowiem z art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015r. poz. 149 ze zm.) starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony między poszukującym pracy a tym urzędem, i nie powiadomił w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. W myśl ust. 4b pkt 2 ww. przepisu pozbawienie statusu poszukującego pracy następuje na okres 120 dni od dnia niestawiennictwa.
8 Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że na osobie rejestrującej się jako poszukująca pracy ciążą określone obowiązki, tj. m.in. stawiennictwo w ustalonym z urzędem pracy terminie. Sam fakt bycia osobą niepełnosprawną nie może stanowić usprawiedliwienia nieobecności w urzędzie pracy. Zdaniem organu, nie mogą również zasługiwać na uwzględnienie podnoszone przez stronę zarzuty dotyczące braku podstawy prawnej oraz pouczenia, gdyż w zaskarżonej decyzji prawidłowo przytoczono przepisy prawa, a na druku skierowania do pracy D. W. otrzymał właściwe pouczenie dotyczące konsekwencji nierozliczenia skierowania w terminie. Natomiast ponowne nabycie statusu osoby poszukującej pracy może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, po upływie 120 dni od dnia niestawienia się, w wyniku ponownej rejestracji.
9 Odnosząc się do wniosku o przesłuchanie świadków na okoliczność rozmowy w sprawie pracy organ stwierdził, że strona miała obowiązek zgłosić się w MUP do dnia 09.06.2015r. bez względu na przebieg spotkania z pracodawcą. Postępowanie odwoławcze dotyczy rozstrzygniętej decyzją administracyjną kwestii niedopełnienia obowiązku zgłoszenia się w MUP w wyznaczonym terminie. Organ podkreślił, że ewentualne zastrzeżenia dotyczące rozmów z pracodawcą strona winna zgłosić w urzędzie pracy do dnia 09.06.2015r.
10 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Wojewody Świętokrzyskiego wniósł D. W., zarzucając temu rozstrzygnięciu, że "nie jest oparte na istocie" (sprawy) oraz, że zostało podjęte z naruszeniem prawa.
11 Na rozprawie sądowej w dniu 9.12.2015r. pełnomocnik skarżącego podniósł dodatkowo zarzut naruszenia art. 7, 77 i 80 K.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania dowodowego, o które wnioskował skarżący.
12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
13 Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z art. 133 § 1 ustawy P.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Podstawą zatem orzekania w postępowaniu sądowadministracyjnym jest materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez właściwe organy w danej sprawie. W konsekwencji sąd administracyjny nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych w danej sprawie administracyjnej, a jedynie bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej, których decyzje zostały zaskarżone odpowiadają prawu (por. wyrok NSA z dnia 23.01.2007r. o sygn. akt II FSK 72/06, ONSA WSA 2008, nr 2, poz. 31, uchwała NSA wydana w pełnym składzie z dnia 26.10.2009r. o sygn. akt I OPS 10/09, ONSA WSA 2010, nr 1, poz.1). Sąd administracyjny jest więc sądem kasacyjnym, orzekającym o zgodności albo niezgodności z prawem aktu lub czynności organu administracji. Z kolei stosownie do art. 134 ustawy P.p.s.a. sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną.
14 Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna.
15 Podstawą prawną orzekania organów obu instancji były przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015r. poz. 149 ze zm.), zwana dalej ustawą. Stosownie do art. 33 ust. 4a pkt 2 tej ustawy, starosta pozbawia osobę zarejestrowaną statusu poszukującego pracy, jeśli poszukujący pracy nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, który został ustalony między poszukującym pracy a tym urzędem, i nie powiadomił w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
16 W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że sformułowanie tego przepisu (" starosta pozbawia", a nie " starosta może pozbawić") jednoznacznie wskazuje na to, że decyzja starosty o pozbawieniu statusu osoby poszukującej pracy nie należy do decyzji uznaniowych. Oznacza to, że w przypadku zaistnienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie starosta (w miastach na prawach powiatu – prezydent miasta) ma obowiązek wydać decyzję o pozbawieniu statusu osoby poszukującej pracy (por. wyrok WSA w Krakowie z 12.03.2013r., sygn. III SA/Kr 1317/12).
17 Na gruncie rozpoznawanej sprawy bezsporne jest, że skarżący obowiązany był do zwrotu skierowania do pracy w dniu 9.06.2015r. W tym dniu nie stawił się w urzędzie. Nie powiadomił również w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
18 Lektura materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy dowodzi, że skarżący zgłosił się do pracodawcy w dniu 8.07.2015r., zaś skierowanie wpłynęło do Biura Obsługi Klienta w dniu 9.07.2015r., a więc zostało oddane po terminie ustalonym na 09.06.2015r. Należy również podkreślić, że z adnotacji na skierowaniu do pracy zamieszonej przez pracodawcę wynika, że na stanowisko pracy został przyjęty pracownik w dniu 1.07.2015r. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych stwierdzić należy, że organ miał obowiązek wydać decyzję o pozbawieniu skarżącego statusu osoby poszukującej pracy.
19 Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania należy stwierdzić, że jest on niezasadny.
20 Z zebranego materiału dowodnego jednoznacznie wynika, że skarżący nie powiadomił MUP o niemożności stawienia się w urzędzie pracy w wyznaczonym dniu. Skarżący nie powiadomił również o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa także w terminie 7 następnych dni. Przepis art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy nie nakazuje we wskazanym terminie usprawiedliwić przyczyn nieobecności w dniu wyznaczonym a jedynie strona ma podać uzasadnioną przyczynę nieobecności. Nie wymaga się więc usprawiedliwienia, a jedynie powiadomienia o uzasadnionej przyczynie nieobecności (por. wyrok NSA z dnia 10.10.2014r., sygn. I OSK 1023/13).
21 Podkreślić należy, na co trafnie wskazuje organ odwoławczy, że skarżący miał obowiązek zgłoszenia się w urzędzie pracy w dniu 09.06.2015r. bez względu na przebieg spotkania z pracodawcą, a ewentualne zastrzeżenia dotyczące rozmów z pracodawcą powinien zgłosić w urzędzie pracy do tego dnia. W orzecznictwie wskazuje się, że przewidziany termin 7 dni, w którym należy dopełnić ciążący na bezrobotnym ( poszukującym pracy) obowiązek, jest terminem materialno-prawnym i jako taki nie podlega przywróceniu. Przyjmuje się, że dla uwolnienia od skutku polegającego na utracie statusu bezrobotnego koniecznym jest terminowe powiadomienie o uzasadnionej przyczynie nieobecności (por. wyrok NSA z dnia 5.12.2007r., sygn. akt I OSK 1023/13 oraz z dnia 29.09.2015r., sygn. I OSK 734/14). W sprawie niniejszej skarżący obowiązku tego nie dopełnił.
22 W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.
23 O przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu Sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 poz. 461 ze zm.) w związku z art. 250 ustawy P.p.s.a.