Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 lutego 2009 r., II SA/Ke 712/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 lutego 2009 r., II SA/Ke 712/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przywrócić A. S. termin do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

2 A. S. w dniu 7 listopada 2008r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując na okoliczność nieprawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji.

3 Wniosek ten na rozprawie w dniu 30 grudnia 2008r. uzupełnił pełnomocnik skarżącego – R. S. ( żona ) wskazując, iż małżonkowie nie otrzymali od listonosza awiza oraz, że nie posiadają skrzynki na listy. Wskazała, również, że o wydaniu decyzji małżonkowie S. dowiedzieli się będąc w dniu 7 listopada 2008r. w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego i w tym samym dniu wystąpili o jej wydanie.

4 Postanowieniem z dnia 6 stycznia 2009r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach ustanowił dla A. S. radcę prawnego, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 15 stycznia 2009r. wyznaczyła w osobie radcy prawnego T. G.

5 Ustanowiony z urzędu pełnomocnik w piśmie z dnia 6 lutego 2009r. podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że okoliczności sprawy świadczą o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że skarżący nie posiada skrzynki pocztowej, zaś poczta nie pozostawiła zawiadomienia o przesyłce w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, jak też na drzwiach adresata. Natomiast wniesienie skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności miało miejsce w dniu uzyskania informacji o wydaniu w sprawie decyzji.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje:

7 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a). jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie

8 terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

9 W myśl art. 87. § 1. p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( § 2.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( §4).

10 W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego z dnia 7 listopada 2008r, spełnia przesłanki określone w art. 87 § 1 p.p.s.a, bowiem został złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu została złożona skarga na decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...], w związku z czym skarżąca zrealizowała czynność, której nie dokonała w terminie.

11 Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa przesłanką uzasadniającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu tegoż terminu. Oceniając ten brak, należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu można zatem mówić jedynie w sytuacji, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uchybienia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02, publ. M.Pr.2002, Nr 23, poz. 1059.

12 O skuteczności doręczenia pisma w trybie art. 44 kpa określanym jako doręczenie zastępcze, decyduje spełnienie wszystkich przesłanek wskazanych w tym przepisie a więc: niemożność doręczenia pisma adresatowi, jego dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy, pozostawienie przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym, umieszczenie zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub na drzwiach mieszkania adresata, bądź w widocznym miejscu przy wejściu do posesji oraz upływ czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że dla uznania, iż doszło do doręczenia pisma w trybie określonym w art. 44 k.p.a., nie jest wystarczające stwierdzenie faktu dwukrotnego awizowania przesyłki, koniecznym jest zaznaczenie przez doręczyciela, czy i w jaki sposób adresat został zawiadomiony o nadejściu przesyłki, gdzie i w jakim terminie może ją odebrać ( wyrok z dnia 2 marca 2006 r. III SA/Wa 201/06 i z dnia 19.12.2006 r. VII SA/Wa 1871/06). Ponadto wszystkie te okoliczności muszą być ustalone w sposób niebudzący wątpliwości i wynikać z materiału dowodowego sprawy.

13 Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że mieszkanie A. S. było zamknięte, przesyłka była dwukrotnie awizowana ( w dniach 19.09.2008r. i 29.10.2008r.) a zawiadomienie o pozostawieniu zawiadomienia, umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Wobec podniesionych przez pełnomocnika skarżącego okoliczności tj.: braku skrzynki oddawczej oraz nie pozostawienia przez listonosza zawiadomienia na drzwiach mieszkania czy też przy wejściu na posesję nie można uznać, że doszło do skutecznego doręczenia przesyłki zawierającej decyzję. Wobec powyższego strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

14 W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.