Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 marca 2006 r., II SA/Ke 669/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 marca 2006 r., II SA/Ke 669/05

Sentencja

1 Sygnatura akt: II SA/Ke 669/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2marca 2006 r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] numer [...] w przedmiocie wymeldowania 1. oddala skargę; 2. zasadza od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata T. Ś. Kancelaria Adwokacka w K. ul. U. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu.

Uzasadnienie

2 Decyzją [...] z dnia [...] wydaną w oparciu o art. 15 ust 2 ustawy z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 roku Nr.87 poz.960) Burmistrz Miasta z S. orzekł o wymeldowaniu z pobytu stałego C. P. z lokalu przy ul.15-sierpnia w S.

3 W uzasadnieniu organ podniósł, że C. P. opuścił miejsce stałego pobytu w dniu 1.X.2003 w wyniku dokonanej eksmisji. Jak podał organ C. P. nie zgadzając się z wykonaną egzekucją złożył skargę na czynność komornika do Sądu Rejonowego w S., który postanowieniem z dnia [...] oddalił skargę, a Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 10 marca 2004 roku oddalił zażalenie od tego postanowienia. W świetle powyższego organ przyjął, że eksmisja została wykonana prawidłowo, a tym samym uznał, że strona dobrowolnie i na trwałe opuściła przedmiotowy lokal. Ponadto organ poniósł, że obowiązek meldunkowy służy rejestracji faktów, a utrzymywanie zameldowania osoby faktycznie nie zamieszkującej w danym lokalu prowadzi do fikcji meldunkowej.

4 Rozpoznając odwołanie od tego rozstrzygnięcia wniesione przez C. P., Wojewoda decyzją [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

5 Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 1 ust 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych ewidencja ludności polega na rejestracji danych o pobycie osób, a zatem rejestruje stan faktyczny w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie okolicznością nie budzącą wątpliwości jest fakt iż C. P. od 1 października 2003 nie przebywa pod adresem 15-stycznia.Ponadto organ uznał, że skoro wykonana eksmisja była prawidłowa to opuszczenie przez skarżącego miejsca pobytu stałego było dobrowolne albowiem nastąpiło pod przymusem, uprawnionego do tego organu.

6 Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w złożył C. P. wnosząc o jej uchylenie. Zarzucając Wojewodzie, iż nie prawdą jest że dobrowolnie i na trwałe opuścił miejsce stałego zameldowania, zarzucił ponadto iż został wyrzucony na bruk bez zapewnienia lokalu socjalnego.

7 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Skarga nie jest zasadna.

10 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2005 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu jej wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości.

11 W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.

12 Trafnie organ wskazał jako podstawę prawną decyzji o wymeldowaniu strony art. 15 ust 2 ustawy z 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 roku Nr.87 poz.960) .Przepis ten wymaga dla wymeldowania określonej osoby z pobytu stałego zaistnienie przesłanki opuszczenia przez tą osobę lokalu. Wiążę się to z faktem, iż zameldowanie pełni wyłącznie funkcje ewidencji umożliwiającą określenie , gdzie kto mieszka. W przedmiotowej sprawie okolicznością nie budzącą wątpliwości jest fakt, iż skarżący na którym ciąży wyrok eksmisyjny Sądu Rejonowego w S. ze sprawy I C 71/02 został eksmitowany w dniu 1 października 2003 roku przez organ do tego uprawniony tj. Komornika Rewiru II Sądu Rejonowego w S. Odwołania skarżącego w toku tego postępowania zostały prawomocnie oddalone. Tak więc jak trafnie organ II instancji podał opuszczenie przedmiotowego lokalu przez skarżącego należy uznać za dobrowolne, a tym samym została spełniona przesłanka art. 15 ust 2 cytowanej ustawy.

13 Stanowisko to znajduje aprobatę w stanowisku jakie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku V SA 234/00 Lex nr.80641, która to teza jest w części aktualna , albowiem Sąd Administracyjny nie może uzależniać wymeldowania od okoliczności, które spowodowały wystąpieniem z powództwem o eksmisję, a wyrok eksmitujący wiąże na podstawie art. 365 par 1 KPC nie tylko sąd, który go wydał, ale także inne sądy.

14 A powoływanie się skarżącego w skardze, że nie posiada on prawa do lokalu socjalnego nie uzasadnia wniosku, że zaskarżona decyzja narusza prawo.

15 Z tych względów w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu, o czym orzekł Sąd w sentencji wyroku.-

16 Orzeczenie o kosztach zasądzonych na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego uzasadnia § 15, § 16 i § 14 ust. 2c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.IX.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).