Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 kwietnia 2006 r., II SA/Ke 626/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 kwietnia 2006 r., II SA/Ke 626/05

Sentencja

1 Sygnatura akt: II SA/Ke 626/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant: ref. stażysta Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło na podstawie art. 134 kpa uchybienie terminu do wniesienia przez B. P. odwołania od decyzji z dnia [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami budowlanymi na działce Nr ewid. 591 przy zbiegu ulic P.

3 i B. w S.

4 W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż decyzja organu I instancji doręczona została przez pracowników Urzędu Miasta, z powodu nieobecności adresata w mieszkaniu, dorosłemu domownikowi - K. P.- zam. przy ul. B.

5 w S. w dniu [...], co zostało potwierdzone przez odbierającą przesyłkę K. P. i przez pracowników doręczających, na zwrotnym potwierdzeniu obioru decyzji. Tym samym dzień 26.02.2005 r. jest pierwszym dniem, od którego należy odliczyć 14- dniowy termin przysługujący stronie do złożenia odwołania, natomiast dzień 11.03.2005 r. był dniem ostatnim. W tej sytuacji, zważywszy, że odwołanie z dnia 10.03.2005 r. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w S. w dniu 12.03.2005 r. stanowi to o niespełnieniu wymogu art.129 2 kpa tzn. nastąpiło uchybienie terminu jego wniesienia.

6 Skargę na to postanowienie/ mylnie nazwaną odwołaniem/ wniósł B. P. domagając się w niej przywrócenia terminu odwołania

7 i zarzucając, iż w związku ze zmianą miejsca zamieszkania nie przebywa pod wskazanym adresem i z tego powodu pracownicy Urzędu Miasta powinni doręczyć pocztę pod adres jego aktualnego miejsca zamieszkania a nie wręczać pocztę innym osobom. Z tego powodu doręczoną pocztę mógł otrzymać najwcześniej w dniu 26.02.2005 i od tej daty powinien liczyć się termin.

8 W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, wywodząc jak w uzasadnieniu decyzji i wskazując, że skierowana na adres zamieszkania skarżącego to jest S., ul. B. 23 decyzja organu I instancji nie została podjęta w terminie po dwukrotnym awizowaniu i dlatego została doręczona przez pracowników Urzędu Miasta,

9 z powodu nieobecności adresata w mieszkaniu, dorosłemu domownikowi - K. P., matce skarżącego, zamieszkałej przy ul. B. 25

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

11 Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

12 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej uppsa / sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

13 Stwierdzenie na podstawie art. 134 kpa uchybienia terminu do wniesienia odwołania możliwe jest tylko wówczas, gdy skarżącemu w sposób prawidłowy została doręczona decyzja organu I instancji. W niniejszej sprawie w ocenie sądu, ustalenie organu, iż skarżącemu doręczono w sposób prawidłowy decyzję w dniu 25 lutego 2005 nie jest prawidłowe. W toku całego postępowania przed organami administracji / decyzje w sprawie ustalenia warunków zabudowy były dwukrotnie uchylane/ skarżący jako swój adres zamieszkania wskazywał S., ul. B. 23 i taki też adres jako aktualny był uznawany przez organy. Matka skarżącego zamieszkuje pod adresem Starachowice, ul. B. 25 . Pojęcie domownika w rozumieniu art. 43 kpa nie jest jednolite w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Niejednolitość ta jednak dotyczy kwestii, czy każdą osobę, zamieszkującą w tym samym co adresat mieszkaniu lub domu można uznać za domownika. W niniejszej sprawie takie wątpliwości nie zachodzą, gdyż K. P. nie zamieszkuje ani

14 w tym samym mieszkaniu ani też domu co skarżący , w związku z czym nie można było uznać ją za domownika w rozumieniu art. 43 kpa. Zgodnie z tym przepisem możliwe było doręczenie jej za pokwitowaniem decyzji, ale nie jako domownikowi lecz jako sąsiadce. Jednakże tylko wówczas takie doręczenie byłoby prawidłowe i skuteczne, gdyby stosownie do zdania drugiego tego artykułu zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi zostało umieszczone

15 w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdyby nie było to możliwe, w drzwiach mieszkania. Ani z notatki służbowej z dnia 25 lutego 2005 r. dotyczącej doręczenia korespondencji ani też ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji nie wynika, aby pracownice Urzędu Miasta pozostawiły zawiadomienie

16 o doręczeniu pisma K. P. stosownie do wymogu art. 43 zd. 2 kpa. Skoro więc nie zostały zachowane wszystkie wymagane art. 43 kpa przesłanki, nie można było uznać za skuteczne doręczenie zastępcze, a co za tym idzie zaskarżone postanowienie narusza art.134 kpa. Dlatego też na podstawie art. 145 §1 pkt 3 uppsa postanowienie to podlegało uchyleniu.