Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 maja 2018 r., II SA/Ke 271/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 maja 2018 r., II SA/Ke 271/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na uchwałę Rady Miasta Kielce z dnia 7 grudnia 2017 r. nr XLIX/1114/2017 w przedmiocie zamiany nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej M.S. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Uchwałą z dnia 7 grudnia 2017 r., nr XLIX/1114/2017, w sprawie zamiany nieruchomości położonych w K przy ul. Panoramicznej i Czarnowskiej, Rada Miasta Kielce, w § 1 wyraziła zgodę na zamianę nieruchomości stanowiącej własność Gminy Kielce, położonej w Kielcach przy ul. Panoramicznej, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków Miasta Kielce jako działki nr 131/4, 131/9, 133/1, 133/2, 133/3, 133/8 i 133/10 na nieruchomość gruntową będącą w użytkowaniu wieczystym osoby prawnej, oznaczoną w ewidencji gruntów i budynków Miasta Kielce jako działka nr 131/8, położoną w Kielcach przy ul. Czarnowskiej.

3 W dniu 27 marca 2018 r. skargę na powyższą uchwałę, w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ("usg"), wniosła M.S., domagając się stwierdzenia jej nieważności i zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 39 ust. 1 i art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych oraz § 134 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "zasad techniki prawodawczej". Swój interes prawny we wniesieniu skargi wywiodła z prawa korzystania z pasa drogowego ul. Czarnowskiej z przeznaczeniem na pawilon handlowy do sprzedaży artykułów spożywczo-przemysłowych.

4 W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Kielce wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o oddalenie skargi.

5 W uzasadnieniu organ zakwestionował legitymację skarżącej do wniesienia skargi, wskazując, że zaskarżona uchwała nie narusza jej interesu prawnego lub uprawnienia wynikającego bezpośrednio z normy prawa materialnego. Brak jest więc przesłanki dopuszczalności skargi z art. 101 usg.

6 Organ podkreślił, że skarżąca nie wskazała konkretnej normy prawa materialnego kształtującej jej sytuacje prawną, a powołała się jedynie na fakt, że dysponuje prawem korzystania z pasa drogowego ul. Czarnowskiej. Przepis art. 101 usg nie stanowi zaś podstawy do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie naruszające ewentualnie interesy wszystkich mieszkańców gminy.

7 Powołując się na stosowne orzecznictwo sądów administracyjnych organ wskazał na konieczność wykazania przez skarżącego własnego, tj. osobistego i ściśle zindywidualizowanego interesu prawnego lub uprawnienia, interesu, któremu przepisy prawa materialnego przyznają ochronę prawną.

8 Odnosząc się do zarzutów merytorycznych skargi, organ wyjaśnił, że zaskarżona uchwała miała jedynie charakter intencyjny. Ponadto, uchwałą z dnia 19 kwietnia 2018 r., nr LV/1246/2018, Rada Miasta Kielce uchyliła zaskarżoną uchwałę. Zaskarżona uchwała, mimo wejścia w życie, nie wywołała żadnych skutków prawnych.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Skarga podlega odrzuceniu.

11 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

12 Skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1875), dalej "usg", który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Interes prawny, o którym mowa w omawianym przepisie, winien znajdować ochronę w przepisach prawa materialnego, kształtujących w sposób bezpośredni i konkretny sytuację prawną wnoszącego skargę. Można go wywodzić tylko z normy prawa materialnego (nie administracyjnego) dającej się za każdym razem indywidualnie określić i wyodrębnić spośród innych norm – normy, której treść można do końca ustalić. Interes prawny nie może być zatem wyprowadzony tylko z faktu istnienia jakiegoś aktu prawnego, czy jakiejś instytucji prawnej. Obowiązek wykazania, że zaskarżona uchwała narusza konkretne i istniejące aktualnie uprawnienia skarżącego spoczywa na skarżącym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednoznacznie przyjmuje się, że kryterium naruszenia interesu prawnego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 usg, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem. Związek ten musi być aktualny a nie przyszły i musi dotyczyć takiej sytuacji prawnej, którą dana osoba może określić jako własną, indywidualną i konkretną (por. wyroki: z dnia 23 września 2016 r., sygn. II OSK 914/15; z dnia 15 marca 2018 r., sygn. I OSK 555/18).

13 Próba wykazania w skardze, że w wyniku wydania zaskarżonej uchwały doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej, opartej na tym, że w wyniku zamiany nieruchomości nie będzie mogła korzystać z pasa drogowego ul. Czarnowskiej, nie może być uznana za skuteczną. Po pierwsze, naruszenie interesu prawnego musi być aktualne i realne. Nie jest nim, na co wskazuje skarżąca, możliwość wystąpienia tego naruszenia w przyszłości. Kwestia przyszłych planów inwestycyjnych gminy odnośnie działek podlegających zamianie jako zdarzenie przyszłe i hipotetyczne nie może naruszać interesu prawnego skarżącej. Co więcej, skarżąca nie wykazała w jaki sposób zmiana właściciela czy też użytkownika wieczystego nieruchomości wpłynie na jej interes prawny. Już z tego tylko powodu należy uznać, że nie wykazała naruszenia swojego interesu prawnego. Po drugie bezspornym jest, że skarżącej nie przysługuje żaden tytuł prawny do nieruchomości będących przedmiotem zamiany.

14 W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżąca nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały o zamianie nieruchomości. Żaden przepis prawa materialnego nie daje bowiem skarżącej uprawnienia do skutecznego żądania stwierdzenia nieważności uchwały w przedmiocie zamiany nieruchomości należących do osób trzecich. Skarżąca nie wskazała też na przepis przyznający jej prawo lub uprawnienie, które na skutek wejścia w życie zaskarżonej uchwały doznałoby ograniczenia lub uległoby zniweczeniu. Skutkiem wejścia w życie zaskarżonej uchwały byłaby jedynie zmiana po stronie właścicieli nieruchomości wskazanych w § 1 zaskarżonej uchwały.

15 Skarżąca w celu wykazania interesu prawnego i uprawnienia tudzież ich naruszenia powołała się na "prawo" do korzystania z pasa drogowego ul. Czarnowskiej (drogi publicznej). Po pierwsze jednak nie wykazała w jaki sposób wyrażenie zgody na zamianę nieruchomości samo w sobie naruszałoby jej interes. Po drugie wyjaśnić należy, że żadna norma-zasada nie może być źródłem interesu prawnego. Norma mająca charakter zasady prawnej nie stanowi normy prawa materialnego kształtującej w sposób bezpośredni sytuację prawną osoby wnoszącej skargę. Ponadto wywodzona z takiej normy-zasady kategoria interesu nie odpowiadałaby cechom interesu prawnego. Interes oparty na możliwości korzystania z dróg publicznych dawałby każdej osobie potencjalnie zainteresowanej w przyszłości skorzystaniem z tej możliwości prawo do kwestionowania regulacji uchwał kształtujących sposób korzystania z nieruchomości na obszarze całego kraju, a zatem byłby to interes potencjalny i jedynie pośredni. Taki interes, nieoparty bezpośrednio na normie materialnoprawnej kształtującej prawo własności bądź inne prawo, z którego wynika rzeczowy tytuł prawny do nieruchomości – nie ma charakteru interesu prawnego, a należy go rozpatrywać jedynie w kategorii interesu faktycznego. Interes faktyczny nie podlega jednak ochronie w postępowaniu sądowym wywołanym skargą.

16 Skoro zatem w skardze nie wykazano, że zaskarżona uchwała narusza konkretny, aktualny i realny interes prawny lub uprawnienie strony, która wniosła skargę, należało ją odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a Ppsa. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.