Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 sierpnia 2018 r., II SA/Ke 250/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 sierpnia 2018 r., II SA/Ke 250/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 5 lutego 2018 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 29 listopada 2017 r., znak: [...], o zatrzymaniu Z. Z. prawa jazdy kat. A, B, C, dokument nr [...], druk nr [...], wydanego przez Starostę w dniu 12 stycznia 2005 r.

3 W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

4 Wnioskiem z dnia 5 października 2017 r. Komendant Wojewódzki Policji zwrócił się do Starosty o skierowanie Z. Z. na badania psychologiczne oraz sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem przez kierującego 24 punktów karnych. W uzasadnieniu wskazał dwa przypadki naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 30 września do 19 października 2015 r., za które kierujący uzyskał łącznie 26 punktów karnych. W związku z powyższym organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 29 listopada 2017 r., powołując w podstawie prawnej m.in. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

5 W odwołaniu Z. Zi. podniósł, że w chwili otrzymania 25 punktów za jedno zdarzenie w dniu 30 września 2015 r. kierował karetką pogotowia ratunkowego, na sygnałach świetlnych i dźwiękowych. Wykonując manewr wyprzedzania kolumny samochodów poruszał się w stanie wyższej konieczności, a do kolizji doprowadziło nieracjonalne zachowanie kierującego pojazdem Alfa Romeo. Z uwagi na powyższe zakwestionował zasadność skierowania na badania psychologiczne, liczbę i zasadność przypisanych punktów karnych.

6 Organ odwoławczy ustalił, że w dniu 30 września 2015 r. Z. Z. dopuścił się naruszenia przepisów prawa drogowego w S., ul. K., za które otrzymał 25 punktów, a następnie w dniu 19 listopada 2015 r. w S., R. 1, za które otrzymał 1 punkt. Zatem, z upływem roku od dnia 30 września 2015 r. uzyskał łącznie 26 punktów karnych.

7 Kolegium wyjaśniło, że organ administracji publicznej nie ma kompetencji do weryfikowania stopnia zagrożenia poszczególnych naruszeń ruchu drogowego, stwierdzonych przez uprawniony organ. Starosta wydający decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie może więc badać prawidłowości orzeczenia, w związku z którym naliczone zostały kierowcy punkty karne.

8 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Z. Z. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu, dodatkowo zarzucając organom niewyczerpujące ustalenie okoliczności sprawy.

9 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

10 Na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2018 r. skarżący odnośnie pierwszego naruszenia, za które otrzymał 25 punktów wyjaśnił, że nie przyjął mandatu, odbyła się rozprawa w Sądzie Rejonowym w S., a Sąd Okręgowy w K. nie uwzględnił jego apelacji.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

13 Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa).

14 Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa).

15 Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 541), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4, tj. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.). Stosownie do tego ostatniego przepisu, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.

16 Zawarty w art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. zwrot "wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy" wyraźnie wskazuje, że decyzja, o której mowa w tym przepisie ma charakter związany. Organ administracji publicznej, w sytuacji gdy kierowca przekroczy 24 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego, nie ma żadnego luzu decyzyjnego. Innymi słowy, nie ma wyboru co do odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku złożenia stosownego wniosku przez organ Policji.

17 W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z jednolitym orzecznictwem Naczelnego Sadu Administracyjnego, wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por. wyroki: z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 127/13; z dnia 24 października 2012 r., sygn. I OSK 1203/11 i I OSK 1306/11; z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. I OSK 73/11).

18 Podsumowując, ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowania w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. W razie przyjęcia poglądu przeciwnego, po pierwsze, nie byłoby żadnej pewności, ile punktów karnych zostało danemu kierowcy przyznane, inna bowiem ilość wynikałaby z wpisów w ewidencji, a inna byłaby przyjmowana jako fakt w prowadzonym przez dany organ postępowaniu administracyjnym. Po drugie, taki stan prowadziłby w praktyce do obejścia przepisów prawa, gdyż organ administracji publicznej prowadząc własne postępowanie na okoliczność ilości naliczonych kierowcy punktów karnych, w rzeczywistości decydowałby o ich ilości. W rezultacie ewidencja policyjna stawałaby się całkowicie zbędna. Po trzecie, w ten sposób organ administracyjny, uznając, że stan faktyczny jest odmienny, niż wynika to z zapisów w ewidencji, niejako "poprawiałby" zawarte w niej dane (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2018 r., sygn. I OSK 1593/16).

19 W świetle powyższego, w postępowaniu o zatrzymanie prawa jazdy przedmiotem rozważań starosty nie mogą być zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów, czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego. Zarzuty te mogą być rozważane wyłącznie w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w skardze w przedmiocie wpisu do ewidencji. W konsekwencji, organy obu instancji prawidłowo i w wystarczającym do rozstrzygnięcia stopniu ustaliły stan faktyczny sprawy, a przedstawiona w uzasadnieniu decyzji interpretacja przepisów była prawidłowa. Wniosek organu Policji o skierowanie skarżącego na badania psychologiczne oraz kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem i stwierdzenie w tym wniosku, że skarżący otrzymał łącznie 26 punktów karnych obligowały Starostę do wszczęcia postępowania o zatrzymanie prawa jazdy i w konsekwencji - do wydania decyzji o zatrzymaniu tego dokumentu.

20 W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.