Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 marca 2013 r., II SA/Ke 133/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 marca 2013 r., II SA/Ke 133/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu przegrody ziemnej Jeziora Osieckiego oraz przełożeniu cieku od Pliskowoli postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w części decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia.

3 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina [...], reprezentowana przez Burmistrza Miasta i Gminy, domagając się jej uchylenia.

4 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skargę do sądu administracyjnego podpisał Burmistrz Miasta i Gminy, a zatem organ, który ją wydał.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział

7 w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

8 W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy wydając decyzję

9 o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia działał jako organ administracji publicznej I instancji, wykonujący ustawowo przyznane mu kompetencje, co wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu przez ten organ działający w imieniu Gminy rozstrzygnięcia organu odwoławczego, orzekającego w przedmiocie decyzji podjętej przez Burmistrza Miasta i Gminy. Organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 2 marca 2006 r. II GSK 387/05, LEX nr 859907). Wydając bowiem akt w I instancji organ nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa. Istnienie interesu prawnego jest zaś, stosownie do art. 50 § 1 p.p.s.a., warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tego też względu nie można uznać, iż organ ten należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 p.p.s.a. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby możliwość wniesienia przez Gminę skargi w przedmiotowej sprawie. Podnieść należy, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do poddawania swej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, a postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2001 r., I SA 398/00, LEX nr 54728, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 5 grudnia 2005r. II SA/Bk 915/05, LEX nr 194664, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2009 r., II SA/Gd 711/09, LEX nr 551075).

10 Ponadto dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002r., sygn. akt. II SA/Gd 653/02, LEX nr 76118).

11 Zaprezentowane, utrwalone stanowisko sądów administracyjnych zyskało również akceptację Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 stwierdził, że art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji nie wymaga zapewnienia jednostkom samorządu terytorialnego statusu strony

12 w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sytuacji, w której jednostka ta nie występuje jako adresat działań władczych innych organów władzy publicznej, ale sama podejmuje takie działania wobec innych podmiotów.

13 Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.