Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 8 lutego 2011 r., I SA/Go 57/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 8 lutego 2011 r., I SA/Go 57/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie objęcia ubezpieczeniami społecznymi postanawia stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu -Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Uniwersytet [...] wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie objęcia ubezpieczeniami społecznymi.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zważył, co następuje:

4 Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych regulują przepisy art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu

5 przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej P.p.s.a. Zgodnie z ich brzmieniem wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona

6 jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości

7 ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

8 Wspomnieć należy również, że na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności

9 lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28-29 ustawy

10 z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Sąd zwraca uwagę na fakt, że przepis ten określa zamknięty katalog spraw, w których obowiązuje tak ustalona właściwość miejscowa wojewódzkich sądów administracyjnych. Sprawy te dotyczą jedynie umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28-29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Właściwość ta nie obejmuje sprawy dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie objęcia ubezpieczeniami społecznymi.

11 W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział, której przedmiotem jest odmowa stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie objęcia ubezpieczeniami społecznymi.

12 Dlatego Sąd uznał, że w niniejszej sprawie właściwym jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jest nim Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

13 Ponieważ art. 59 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu, a postanowienie sądu może zapaść

14 na posiedzeniu niejawnym, Sąd postanowił o przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

15 Mając zatem na względzie powyższe, na podstawie art. 13 §1 i §2 oraz art. 59 §1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.