Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 stycznia 2014 r., I SA/Go 189/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 stycznia 2014 r., I SA/Go 189/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009,2010,2011 postanawia: odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 E.S. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] odmawiającą skarżącej rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009, 2010, 2011.

3 Na skutek złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata.

4 Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata P.B..

5 Wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę E.S.. Następnie, na skutek złożonego przez pełnomocnika skarżącej wniosku, Sąd sporządził pisemne uzasadnienie wyroku.

6 Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. skarżąca poinformowała tutejszy Sąd, że przydzielony pełnomocnik odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej. Stwierdziła, że nie zgadza się z wyrokiem Sądu w niniejszej sprawie a wyznaczony pełnomocnik nie bronił i nie występował w jej interesie. Wniosła o przydzielenie innego adwokata i przesunięcie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

7 Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 grudnia 2013 r. ww. pismo skarżącej przekazano Okręgowej Radzie Adwokackiej o czym poinformowano skarżącą, jednocześnie wskazując, że wszelką korespondencję dotyczącą zmiany wyznaczonego z urzędu pełnomocnika oraz zastrzeżeń co do sposobu prowadzenia przez niego sprawy należy kierować do Okręgowej Rady Adwokackiej.

8 W dniu 23 grudnia 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona i podpisana przez skarżącą osobiście. Skarżąca wskazała, że wobec tego, że jej pismo zostało przekazane dalej, a termin złożenia skargi kasacyjnej nie został przesunięty, z uwagi na upływający termin składa skargę kasacyjną sama.

9 Nadto w dniu 7 stycznia 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej adresowane do skarżącej, w którym wskazano, że decyzję w sprawie zwolnienia adwokata P.B. z obowiązków pełnomocnika może podjąć Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.

10 Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę kasacyjną E.S.. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 stycznia 2014 r.

11 W dniu 20 stycznia 2014 r. (data nadania 17 stycznia 2014 r.) do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżącej zatytułowane "odwołanie, skarga, protest zażalenie". W piśmie tym skarżąca wskazała, że otrzymała od pełnomocnika drogą mailową skany postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Podniosła również, że w korespondencji maliowej pełnomocnik podtrzymał swoje stanowisko nie chcąc dalej w żaden sposób angażować się w jej sprawę. Skarżąca stwierdziła, że nie rozumie dlaczego nie ma prawa od obrony, pomocy prawnej i sprawiedliwego ustalenia stanu faktycznego. Nadto wskazała, że w całej sprawie Sąd jej nie wysłuchał, a pełnomocnik nie działał w jej interesie.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Z uwagi na treść pisma skarżącej z dnia [...] stycznia 2014 r. Sąd uznał, że stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 8 stycznia 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

14 Wskazać należy, że zgodnie z regulacją art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

15 Zaznaczyć trzeba, że ustawodawca wprowadzając w cytowanym przepisie wymóg sporządzenia środka odwoławczego przez prawnika profesjonalistę, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie, która nie zgadza się z zapadłym w jej sprawie orzeczeniem sądu pierwszej instancji, pomocy prawnej ze strony osób posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1067/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Skarga kasacyjna jest bowiem środkiem odwoławczym związanym z wysokimi wymogami formalnymi. Świadczy o tym nie tylko ustawowe określenie dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników, lecz również forma, jaką pismo zwane skargą kasacyjną musi spełniać (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 266/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl).

16 Zauważyć również należy, że naruszenie przez stronę zawartego w art. 194 § 4 P.p.s.a. tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego przy wnoszeniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi o wadliwości tego środka odwoławczego, której nie można usunąć poprzez wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia. Z tego względu zażalenie takie winno być odrzucone.

17 Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca nie posiada uprawnień zawodowych umożliwiających samodzielne sporządzenie tak sformalizowanego środka zaskarżenia, jak zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Brak jest bowiem okoliczności, pozwalających stwierdzić, że jest ona jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a, tj. sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W takiej sytuacji wniesione przez skarżącą zażalenie należało uznać za niedopuszczalne i jako takie podlegało odrzuceniu.

18 Zauważyć również należy, że w niniejszej sprawie skarżąca nadal reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika bowiem w aktach niniejszej sprawy brak jest dokumentu, z którego wynikałoby, że wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik - adwokat P.B. został zwolniony z obowiązku reprezentacji skarżącej.

19 Wbrew stanowisku Okręgowej Rady Adwokackiej wyrażonemu w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r., Sąd nie wyznacza konkretnego pełnomocnika w sprawie, a jedynie przyznaje stronie uprawnienie do skorzystania z pomocy adwokata z urzędu, co też Sąd uczynił w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. Natomiast o wyznaczeniu konkretnego pełnomocnika decyduje właściwa Okręgowa Rada Adwokacka (art. 253 P.p.s.a), do której skarżąca powinna się zwrócić w przypadku wątpliwości odnośnie należytej reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2005 r. sygn. akt II OZ 933/05 oraz postanowienie NSA z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II FZ 302/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl).

20 Z pism skarżącej przedłożonych w niniejszej sprawie wynika, że reprezentujący ją pełnomocnik odmówił sporządzenia zarówno skargi kasacyjnej jak i zażalenia na postanowienie o jej odrzuceniu, jednakże ta okoliczność nie uprawnia skarżącej do złożenia takiego środka odwoławczego osobiście.

21 Zgodnie z treścią art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z regulacją art. 178 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

22 Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.