Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 sierpnia 2023 r., I SA/Go 188/23

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 sierpnia 2023 r., I SA/Go 188/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2023 r. wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2021 postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadnienie

2 Pismem z [...] czerwca 2023 W.K. (skarżący), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 6 lipca 2023 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

4 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: p.p.s.a.) przez podanie numeru PESEL skarżącego, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.

5 Powyższe wezwanie zostało doręczone 11 lipca 2023 r., a przesyłkę w imieniu skarżącego odebrała R.K. (z.p.o. – k. 32 akt sądowych).

6 Z kolei pismem z [...] lipca 2023 r. skarżący podał swój numer PESEL.

7 Z uwagi na fakt, że z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki adresowanej do skarżącego zawierającej powyższe wezwanie wynikało, że ww. przesyłkę odebrała w dniu 11 lipca 2023 r. R.K., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I wezwano skarżącego do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, kim jest R.K., pod rygorem uznania, że jest ona jedną z osób wskazanych w art. 72 ust. 1 i 2 p.p.s.a.

8 Pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r. skarżący poinformował, że R.K. jest jego żoną. Ponadto przedłożył wniosek o przywrócenie terminu na uzupełnienie braku formalnego skargi z [...] czerwca 2023 r. poprzez podanie numeru PESEL. Jednocześnie skarżący uzupełnił powyższy brak formalny skargi, podając numer PESEL.

9 W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazał, że wezwanie do uzupełnienie braków odebrała jego żona, wbrew jego woli i wiedzy. W dniach od 10 do 15 lipca 2023 r. skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania, podejmując czynności zawodowe w [...]. Przed wyjazdem poprosił żonę, żeby nie odbierała żadnej kierowanej do niego korespondencji. O to samo poprosił pozostałych domowników.

10 Dalej skarżący argumentował, że mimo jego wyraźnej prośby po powrocie dowiedział się, że jego żona odebrała listy do niego adresowane i wskazała, że listonosz doręczył je 13 lipca 2023 r., w obydwu jednak przypadkach nie zachowała ona koperty, przez co nie mógł zweryfikować, czy podany przez nią termin jest prawidłowy. W związku z faktem oraz uzasadnionym przekonaniem (gdyż jego żona nigdy nie wskazywała terminów innych niż faktyczna data odbioru), 19 lipca 2023 r. uzupełnił brak formalny skargi. Dopiero ze skierowanego do niego postanowienia

11 z 25 lipca 2023 r. w innej sprawie skarżący dowiedział się, że uchybił terminowi na uzupełnienie braków. Podkreślił, że uchybienie terminu jest niewielkie, bowiem spóźnił się zaledwie o jeden dzień.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie.

14 Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta

15 przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała

16 w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem

17 o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana

18 w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym

19 w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy

20 w uchybieniu terminu, a nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).

21 Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu,

22 gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy

23 w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto, dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2020 r., II OZ 167/20; z dnia 10 stycznia 2020 r., I GZ 445/19; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 25 marca 2019 r.,

24 III SA/Gl 204/19, CBOSA). Przywrócenie uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08).

25 W orzecznictwie podkreśla się, iż przywrócenie uchybionego terminu

26 ma charakter wyjątkowy i nastąpić może jedynie w przypadku, gdy łącznie spełnione zostaną wszystkie określone w przepisach przesłanki (por. postanowienie NSA

27 z 5 marca 2001 r., sygn. akt I SA/Ka 2418/00 niepubl.).

28 Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi złożył

29 z zachowaniem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia. Bowiem informację o uchybieniu terminu skarżący powziął wraz z doręczeniem mu postanowienia z 25 lipca 2023 r. o odrzuceniu skargi w jego innej sprawie (uwaga Sądu: tj. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 189/23, które to postanowienie odebrał

30 31 lipca 2023 r.). Wraz z wnioskiem skarżący dopełnił czynności, dla której był określony termin, tj. podał numer PESEL. Jednakże w ocenie Sądu, nie zaistniała ostatnia przesłanka umożliwiająca pozytywne odniesienie się do jego wniosku, bowiem skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją, brak swojej winy w uchybieniu terminu.

31 Podstawowym kryterium uprawdopodobnienia braku winy jest wykazanie, że strona dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi

32 i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Podkreślić ponadto należy, że uprawdopodobnienie nie oznacza udowodnienia, wymaga natomiast wiarygodnej argumentacji wskazującej na fakt istnienia nie dającej się usunąć przeszkody

33 w uchybieniu terminu i to trwającej w sposób ciągły aż do dnia dokonania czynności procesowej.

34 Z treści poddawanego analizie wniosku o przywrócenie terminu wynika, że skarżący jako okoliczność niedochowania terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazał na przebywanie w dniach 10-15 lipca 2023 r. poza miejscem zamieszkania w celach zawodowych oraz fakt, że przedmiotową przesyłkę z Sądu odebrała jego żona, która pomimo jego prośby, by nie odbierała żadnej kierowanej do niego korespondencji, nie zastosowała się do jego polecenia.

35 W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Należy mieć bowiem na uwadze, że skargę na decyzję organu administracji skarżący nadał 5 czerwca 2023 r. Inicjując postępowanie sądowoadministracyjne powinien spodziewać się, że będzie otrzymywał korespondencję z Sądu. Natomiast podejmowane przez niego w połowie lipca czynności zawodowe w [...] nie są sytuacją nagłą ani nadzwyczajną. Zachowując minimum staranności w prowadzeniu własnej sprawy, powinien zorganizować swoje obowiązki zawodowe w sposób umożliwiający mu odebranie przesyłki w terminie, np. poprzez ustanowienie w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.

36 Ponadto w sytuacji zaś, gdy skarżący wiedział, że będzie świadczył pracę poza miejscem swojego zamieszkania, powinien mieć również świadomość, że kierowaną do niego korespondencję będą w jego imieniu odbierać dorośli domownicy, w tym jego żona. Co prawda generalną zasadą jest doręczanie przesyłek bezpośrednio adresatowi, co wynika z treści art. 69 § 1 p.p.s.a., zgodnie

37 z którym doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Jednakże należy mieć na uwadze, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi,

38 a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma (art. 72 ust. 1 p.p.s.a.). W tej mierze nie mogła więc odnieść zamierzonych skutków prośba skarżącego wyartykułowana w stosunku do jego żony, jak i pozostałych domowników, by nie odbierali kierowanej do niego korespondencji. Wskazany przepis o doręczeniu zastępczym z art. 72 ust. 1 p.p.s.a. ustanawia wyjątek od reguły doręczania przesyłek bezpośrednio do rąk adresata.

39 Sąd również nie mógł zgodzić się z prezentowanym przez skarżącego poglądem, jakoby – jak twierdzi żona skarżącego – przesyłkę listonosz doręczył

40 13 lipca 2023 r. Na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej korespondencji (k. 32 akt sądowych) widnieje odcisk pieczęci – 11 lipca 2023 r. Stąd twierdzenie skarżącego Sąd uznał za niewiarygodne.

41 Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że uzupełnienie braku formalnego skargi po terminie wynikało nie z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć, lecz były skutkiem zaniedbania skarżącego. Zaprezentowana przez niego argumentacja świadczy o nienależytym dbaniu o własne interesy, co jednocześnie uniemożliwia uznanie, że doszło do niezawinionego uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

42 W konsekwencji Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak

43 w sentencji postanowienia.