Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 lutego 2023 r., II SAB/Go 90/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 lutego 2023 r., II SAB/Go 90/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II SAB/Go 90/22 w sprawie ze skargi B.B. na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w przedmiocie wydania dokumentów postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarżącemu B.B. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt II SAB/Go 90/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę B.B. na bezczynność Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w przedmiocie wydania dokumentów.

3 W dniu 17 stycznia 2023 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego postanowienia, sporządzona i podpisana przez skarżącego, do której zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego adwokatowi R.A. do reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie złożenia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia.

4 Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia

5 2023 r. adwokat R.A. został wezwany do złożenia w terminie 7 dni oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej, bądź pełnomocnictwa ogólnego do działania w imieniu skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem przyjęcia, że skarżący działa w sprawie osobiście.

6 Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 31 stycznia 2023 r. i do dnia dzisiejszego pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego Sąd przyjął, że skarżący B.B. działa w niniejszej sprawie osobiście.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skargę kasacyjną należało odrzucić.

9 Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, określanej dalej jako p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3 (§ 1). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2a).

10 W pierwszej kolejności należy wskazać, że postanowieniem z dnia 6 lipca

11 2022 r., sygn. akt II OZ 407/22 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 maja 2022 r. sygn. akt II SAB/Go 23/22 w przedmiocie odrzucenia skargi, uchylił zaskarżone postanowienie. W ocenie NSA nieprawidłowo Sąd I instancji wezwał B.B. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, skoro z akt sprawy jasno wynika, że B.B. i B.B1. to ta sama osoba. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę jest związany powyższym stanowiskiem (art. 197 § 2 w zw. z art. 190 p.p.s.a.).

12 Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie czyni zadość wymogowi określonemu w art. 175 § 1 p.p.s.a., sporządzona została bowiem oraz podpisana przez samego skarżącego, przy czym nie wykazał on, że należy do kręgu podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a, których ten wymóg nie dotyczy. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie, tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a.

13 Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

14 O zwrocie kosztów (punkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.