Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 stycznia 2022 r., II SAB/Go 254/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 stycznia 2022 r., II SAB/Go 254/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 M.C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie dotyczącej zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w [...].

3 W skardze podniesiono zarzut niewydania przez organ administracji decyzji administracyjnej w przedmiocie zbycia M.C. lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...]., pomimo że zasadność wniosku M.C. została już przesądzona pismem Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2015 r., a tym samym do dalszego toku postępowania nie stosuje się przepisów Ustawy o gospodarce nieruchomościami. Podnosząc powyższy zarzut pełnomocnik skarżącej wniósł o stwierdzenie bezczynności Prezydenta Miasta i o zobowiązanie do wydania decyzji administracyjnej w wyznaczonym przez Sąd terminie. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 11 sierpnia w 2017 r. M.C. złożyła wniosek o zbycie jej w trybie bezprzetargowym w/w lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia [...] września 2017 r. organ poinformował M.C., że wniosek został rozpoznany pozytywnie. Sprzedaż lokalu miała nastąpić pod warunkami: przyjęcia przez wspólnotę mieszkaniową inwentaryzacji budynku i zgłoszenia zmian objętych ewidencją budynków oraz zmiany udziałów w nieruchomości wspólnej w wyniku przyjęcia przez wspólnotę mieszkaniową inwentaryzacji budynku, wpłaty na rzecz Miasta równowartości środków zgromadzonych na funduszu remontowym - przypadających na lokal nr [...]. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. organ potwierdził pozytywną decyzję w sprawie sprzedaży lokalu mieszkalnego, informując, że zawarcie umowy nastąpi po uregulowaniu stanu prawnego nieruchomości. Kolejnym pismem z dnia [...] marca 2019 r. skarżąca została zawiadomiona, że sprzedaż lokalu nr [...] nie jest jednak możliwa, a procedura sprzedaży została zakończona. W kolejnym piśmie z dnia [...] kwietnia w 2019 r. organ wskazał, że nie ma możliwości uregulowania stanu prawnego nieruchomości, a co za tym idzie, przygotowania lokalu do zbycia - wobec czego Miasto [...] odstąpiło od sprzedaży lokalu. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. poinformowano skarżącą, że może ona ponownie ubiegać się o nabycie zajmowanego lokalu, a poprzednio prowadzone postępowanie w tej sprawie zostało zakończone. W ocenie pełnomocnika skarżącej, w związku z bezspornym pozytywnym rozpoznaniem wniosku M.C. o zbycie na jej rzecz lokalu mieszkalnego nr [...] oraz ustaniem przeszkód formalnych do zakończenia procedury zbycia lokalu, stanowisko organu o zakończeniu procedury sprzedaży mieszkania jest bezzasadne. Spełnione są bowiem wszelkie wymogi formalne uzasadniające zakończenie procedury zbycia lokalu poprzez sprzedaż tego lokalu najemcy, zgodnie z uprzednio wyrażoną przez organ pozytywną decyzją, ewentualnie do kontynuowania procedury prowadzącej do zbycia lokalu.

4 W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, że procedura przygotowania lokali do zbycia, a następnie ich sprzedaż odbywa się w trybie cywilno-prawnym, na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz w Kodeksie cywilnym. Procedurę kończy notarialna umowa sprzedaży, a nie decyzja administracyjna, dlatego nie mają tu zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego, nie ma podstaw do wydania w tego typu sprawach jakichkolwiek decyzji administracyjnych.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Skargę należało odrzucić.

7 Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; określanej dalej jako p.p.s.a.). Należą do nich:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

17 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

18 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

19 W niniejszej sprawie M.C. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zawarcia z nią umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1–4a. Nie ma wątpliwości co do tego, że zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego należącego do zasobów gminy z najemcą takiego lokalu nie mieści się w zakresie żadnego z w/w punktów artykułu 3. Nie wymaga wydania decyzji administracyjnej ani postanowienia, nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej, a zatem bezczynność Prezydenta Miasta w tym zakresie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Umowa sprzedaży jest umową o charakterze cywilno-prawnym, w związku z czym wszelkie spory (roszczenia) związane z jej zawarciem mogą być rozstrzygane wyłącznie w drodze postępowania przed sądem powszechnym (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bk 272/12).

20 Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.