Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 października 2019 r., II SAB/Go 181/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 29 października 2019 r., II SAB/Go 181/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S-K. i T.K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu do złożenia oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego i przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 M.S-K. i T.K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu do złożenia oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego i przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań. W skardze skarżący wnieśli o stwierdzenie, że organ zobowiązany był do wyznaczenia trzymiesięcznego terminu do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego w roku 2015 i do przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań w budynku położonym przy [...], zwanym "domem doktoranta" oraz o zobowiązanie organu do wyznaczenia trzymiesięcznego terminu do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego i do przygotowania regulaminu sprzedaży mieszkań w budynku położonym przy [...], zwanym "domem doktoranta", uwzględniającego dotychczasowe Regulaminy korzystania z pomieszczeń ustanowione przez Uniwersytet na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat, obowiązujące w Polsce prawo, jak i prawo unijne.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skargę należało odrzucić.

6 Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone formy działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Należą do nich:

7 1) decyzje administracyjne;

8 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

9 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

10 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

11 z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

13 w indywidualnych sprawach;

14 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

15 i terenowych organów administracji rządowej;

16 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

17 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

18 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

19 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

20 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

21 Skarga M.S-K. oraz T.K. wniesiona została na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...]. Skarżący zarzucili organowi niewyznaczenie trzymiesięcznego terminu do złożenia pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego w budynku położonym w [...] oraz nieprzygotowanie stosownego regulaminu sprzedaży tych mieszkań. Należy zauważyć, że z treści wyżej przywołanego art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej mogą być tylko akty i czynności (a także bezczynność) z zakresu administracji publicznej, dotyczące praw i obowiązków, mających swoje źródło w przepisach prawa administracyjnego. Tymczasem skarżący domagają się zobowiązania Rektora Uniwersytetu do podjęcia wskazanych w skardze czynności związanych ze sprzedażą lokali mieszkalnych. Zdaniem Sądu, wszelkie kwestie związane ze zbywaniem nieruchomości, w tym również czynności negocjacyjne poprzedzające zawarcie umowy sprzedaży, regulowane są przez przepisy prawa cywilnego, a nie administracyjnego; sama umowa sprzedaży również nie może być zawarta w formie innej niż umowa cywilno-prawna. Zatem wszelkie spory dotyczące kwestii zasad zbywania nieruchomości mogą być rozstrzygane wyłącznie w postępowaniu przed sądem powszechnym.

22 Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.