Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 listopada 2013 r., II SA/Go 900/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 listopada 2013 r., II SA/Go 900/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Sędzia WSA Sławomir Pauter Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

2 Prokurator Rejonowy na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 art. 50 § 1 i art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 21, poz. 206) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek zażalenia Nadleśnictwa na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego o wykonanie zastępcze rozbiórki domu letniskowego M.K., powstałego w warunkach samowoli budowlanej.

3 Na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. Prokurator cofnął skargę. Obecny również na rozprawie pełnomocnik uczestnika postępowania – S.P. Nadleśnictwa wniósł o nieuwzględnienie oświadczenia Prokuratora podnosząc, że cofnięcie skargi w sprawie jest niedopuszczalne z uwagi na kwalifikowane naruszenie prawa występujące w decyzji organu I instancji.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałyby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

6 Przepis powyższy statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (zob. M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2007, s.872).

7 W rozpoznawanej sprawie, wbrew stanowisku uczestnika, nie występują przesłanki, o których mowa w cytowanym przepisie art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dyspozycja prokuratora pozostaje bowiem w związku ze stwierdzeniem przez tutejszy sąd niewadliwości decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego wydanej w sprawie przez organ drugiej instancji, zaskarżonej uprzednio przez uczestnika (sprawa II SA/Go 460/13), potwierdzonej orzeczeniami tutejszego sądu w sprawach o podobnej kwalifikacji prawnej i faktycznej, rozstrzygniętych w następstwie odrębnie wniesionych skarg Prokuratora (II SA/Go 903/13, II SA/Go 905/13).

8 W przedmiotowej decyzji przyczyną umorzenia postępowania odwoławczego było stwierdzenie braku interesu uczestnika w zaskarżeniu postanowienia wydanego przez organ I instancji. Naruszenie prawa, które sygnalizuje uczestnik, dotyczy natomiast kwestii merytorycznej rozstrzygniętej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w I instancji. Stwierdzenie zgodności z prawem decyzji organu II instancji wyklucza możliwość zastosowania w sprawie art. 135 p.p.s.a. Dopiero bowiem stwierdzenie przez sąd administracyjny podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji odwoławczej umożliwia zastosowanie przewidzianych w ustawie środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do innych aktów podjętych w granicach sprawy (por. por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 511 i 512 i powołane tam orzecznictwo). Z tych też względów nie można w sprawie mówić o obejściu prawa.

9 Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie w sprawie.