Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 lutego 2006 r., II SA/Go 650/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 lutego 2006 r., II SA/Go 650/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.T. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby I. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji nr [...] z dnia [...]r., II. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu w całości.

Uzasadnienie

2 Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. Komendant Miejski Policji orzekł o zwolnieniu z dniem [...] kwietnia 2005r. P.T. ze służby w Policji oraz odmówił przyznania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i nagrody rocznej za 2005 rok. Orzeczenie oparte zostało na art. 41 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 6f ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (DZ.U. z 1990r. Nr 30 póz. 179 ze zm.) w związku z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (DZ.U. z 2001 r. nr 152 póz. 1732 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że okolicznością, która legła u podstaw rozstrzygnięcia, jest skazanie P.T. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w sprawie sygn. akt II K 286/04, za popełnienie czynu z art. 207 § 1 kk na karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzy lata. Od orzeczenia organu I instancji P.T. wniósł odwołanie. W odwołaniu strona zarzuca, że rozstrzygnięcie w zakresie odmowy przyznania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop nie zawiera podstawy prawnej, która uprawniała do takiego stwierdzenia. Jednocześnie strona podaje, że posiada niewykorzystany urlop za lata 2004 - 2005.

3 Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2005r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Komendant Wojewódzki wskazał na obligatoryjny charakter zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby w wypadku prawomocnego skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego. Odnośnie rozstrzygnięcia w zakresie świadczeń pieniężnych, organ powołał się na art. 114 ustawy o Policji i stwierdził, że w myśl tego przepisu policjantowi zwalnianemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji, nie przysługują żadne należności tj. odprawa, ekwiwalent za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby oraz zwrot kosztów przejazdu policjanta i członków jego rodziny oraz przewozu urządzenia domowego do owego miejsca zamieszkania w kraju. Zdaniem organu II instancji, w sytuacjach wyjątkowych, gdy jest to uzasadnione potrzebami rodziny zwalnianego policjanta, można mu przyznać nie więcej niż 50% odprawy.

4 P.T. wniósł skargę, w której przytacza zarzuty i argumentację zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji

5 W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu II instancji przepis art. 114 ustawy o Policji nie pozwala na wypłatę świadczeń pieniężnych, tj. odprawy, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz zwrot kosztów przejazdu policjanta oraz członków jego rodziny oraz przewozu urządzenia domowego do nowego miejsca zamieszkania w kraju, w zakresie i na zasadach obowiązujących przy przeniesieniu z urzędu, policjantowi zwalnianemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4. Policjantowi zwalnianemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 2 Komendant Główny Policji lub upoważniony przez niego przełożony może w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb rodziny policjanta przyznać nie więcej niż 50% odprawy (art. 114 ust. 4).

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Skarga okazała się zasadna.

8 Na wstępie należy stwierdzić, że sądy administracyjne powołane zostały do tego, aby sprawować kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność organów. Kontrola wykonywana prze sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Rozstrzygnięcia organu I i II instancji naruszają przepisy prawa.

9 Organy obydwu instancji dokonały błędnej wykładni przepisu art. 114 ust 1 i 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji, w wyniku czego orzeczenia zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego.

10 Stan faktyczny sprawy jest bezsporny. Wyrokiem Sądu Rejonowego w sprawie sygn. akt II K-286/04 skarżący został skazany za popełnienie czynu z art. 207 § l kk na karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzy lata. Wyrok skazujący stał się prawomocny.

11 Przestępstwo z art. 207 § l k.k. jest przestępstwem umyślnym, ściganym z oskarżenia publicznego. Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (DZ.U. z 2002r. nr 7 poz. 58 ze zm.), policjanta zwalnia się ze służby w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego. Z treści tegoż przepisu wynika jednoznacznie, że popełnienie przez policjanta określonego czynu przestępczego, rodzi konsekwencję w postaci obligatoryjnego zwolnienia go ze służby.

12 Zagadnieniem spornym jest natomiast kwestia świadczeń pieniężnych przysługujących policjantowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji.

13 Stosownie do treści art. 114 ust. 1 ustawy o Policji, policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4:

14 1) odprawę,

15 2) ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 33 ust. 3,

16 3) zwrot kosztów przejazdu policjanta i członków jego rodziny oraz przewozu urządzenia domowego do nowego miejsca zamieszkania w kraju, w zakresie i na zasadach obowiązujących przy przeniesieniach z urzędu.

17 Art. 114 ust. 4 reguluje kwestię przyznania świadczeń pieniężnych policjantowi zwolnionemu na podstawie m.in. art. 41 ust. 1 pkt 4. Zgodnie z treścią art. 114 ust. 4 policjantowi zwalnianemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 Komendant Główny Policji lub upoważniony przez niego przełożony może w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb rodziny policjanta przyznać nie więcej niż 50 % odprawy.

18 Interpretacja przepisu art. 114 przeprowadzona przez organy obydwu instancji opiera się na twierdzeniu, że użyte w ust. 1 tego przepisu sformułowanie — "z zastrzeżeniem ust. 2-4" – oznacza, że policjantowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4, nie należą się żadne świadczenia, o których mowa w ust. 1, jedynie w szczególnych sytuacjach — 50 % odprawy. Interpretacja ta nie znajduje potwierdzenia w treści omawianego przepisu.

19 W art. 114 ust. 1 ustawodawca ustalił świadczenia, które przysługują – co do zasady - policjantowi zwalnianemu ze służby. Natomiast w ust. 4 ustawodawca odniósł się konkretnie do sytuacji policjanta zwalnianego m.in na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4 i stwierdził, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych właściwy organ może mu przyznać 50 % odprawy. W przepisie tym nie wspomina się o pozostałych świadczeniach pieniężnych z ust. 1 art. 114, w szczególności brak jest konkretnych zastrzeżeń lub ograniczeń co do przyznania tych świadczeń. A zatem użyte w ust. 1 art. 114 sformułowanie - "z zastrzeżeniem ust. 2 - 4 "odnosi się jedynie do okoliczności przyznania lub ewentualnie - wysokości odprawy. Interpretacja wedle, której użyty zwrot "z zastrzeżeniem" — oznacza całkowity zakaz przyznania wszystkich świadczeń wymienionych w ust. 1 (oprócz 50 % odprawy), jest nieuprawniona i nie znajduje potwierdzenia w treści przepisu art. 114. Z treści ust. 4 nie wynika bowiem żaden zakaz bądź ograniczenie przyznania świadczeń pieniężnych, o których mowa w ust. 1, oprócz odprawy.

20 Redakcję art. 114 nie można uznać za przypadkową, a ustawodawcy znającemu techniki legislacyjne nie można przypisywać zamiaru wprowadzenia uregulowań ścieśniających uprawnienia podmiotu, jeżeli zamiar ten wprost, w sposób nie budzący wątpliwości, nie wynika z treści przepisu prawa.

21 Z powyższych względów orzeczenia organów obydwu instancji, jako naruszające przepisy prawa, Sąd uchylił.

22 Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm. ), orzeczono jak w sentencji wyroku.