Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 marca 2016 r., II SA/Go 181/16

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sygnatura
II SA/Go 181/16
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T., R.M. na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2015 r., Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...] postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Dnia 25 sierpnia 2015 r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], na mocy której nie uwzględniono uwag zgłoszonych m.in. przez R.M. (w imieniu mieszkańców). Na tej samej sesji Rada podjęła uchwałę Nr XX.172.2015 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], której załącznikiem nr 2 stanowiło rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...] (opublikowana w Dz. U. W.L. z 2015 r. poz. 1532).

3 Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. M.T. i R.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2015 r. Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], powołując się m.in. na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm., dalej zwanej u.s.g.).

4 Skarżonej uchwale zarzucono naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 199, dalej zwanej u.p.z.p.; art. 17-19) oraz u.s.g. – art. 4 ust. 1, art. 14, art. 17, art. 20 oraz statutu Miasta, wskazując przede wszystkim na niezgodne z prawem ich zdaniem powtórzenie przez organ na tej samej sesji Rady głosowania nad uchwałą będącą przedmiotem skargi. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej uchwały. W skardze zawarty został dodatkowo wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.

5 W odpowiedzi na skargę reprezentujący organ pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi, wskazując na brak bezpośredniego związku między zaskarżoną uchwałą w części nieuwzględniającej uwagi złożone do wyłożonego do publicznego wglądu projektu planu w zakresie poz. 2-4 listy nieuwzględnionych uwag a własną indywidulną sytuacją prawną. Następnie uznając zarzuty skarżących za nieuzasadnione, pełnomocnik organu odniósł kolejno do każdego z nich.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

7 Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, uniemożliwiając Sądowi przeprowadzenie kontroli legalności zaskarżonego nią aktu.

8 Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.

9 Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowiła uchwała Rady Miasta w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...]. Podstawą prawną wniesienia skargi stanowił art. 101 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

10 Istotne znaczenie z punktu widzenia rozpoznania przedmiotowej sprawy stanowi charakter prawny zaskarżonej uchwały. Zauważyć należy, iż uchwała w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podejmowana jest w toku procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na gruncie u.p.z.p. ustawodawca przewidział dwustopniowy tryb rozstrzygania w przedmiocie uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy - najpierw przez organ sporządzający (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) projekt m.p.z.p. (art. 7, art. 17 pkt 11 i 12, art. 18 u.p.z.p.). O sposobie zaś rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), przedstawionych radzie gminy, stosownie do wymogu określonego w art. 17 pkt 14 ustawy, rozstrzyga następnie rada gminy, uchwalając m.p.z.p. W myśl art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Zatem tekst i rysunek m.p.z.p., ale i rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowią obligatoryjne załączniki do uchwały o m.p.z.p.

11 Powyższa analiza prowadzi do wniosku, iż rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowiąc część uchwały w sprawie planu miejscowego, poddane może być kontroli co do zgodności z prawem tylko przez zaskarżenie uchwały w sprawie m.p.z.p. w odpowiedniej części. Ustawodawca nie narzucił organowi planistycznemu formy normatywnej, w jakiej następuje rozstrzygnięcie zgłoszonych uwag, stąd różnice w sposobie rozstrzygania w/w kwestii poszczególnymi radami gmin, które czasami wydają odrębne uchwały, a czasami poprzestają na sporządzeniu załącznika do uchwały o m.p.z.p. Wobec powyższego należałoby przyjąć, że akt organu planistycznego rozstrzygający o uwagach złożonych do projektu planu miejscowego - niezależnie od tego, czy ma postać odrębnej uchwały, czy załącznika do uchwały o przyjęciu m.p.z.p. - może stanowić przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny jedynie w ramach oceny legalności uchwały w przedmiocie uchwalenia m.p.z.p.

12 Dodatkowo zwrócić należy uwagę, iż w myśl art. 20 ust. 2 u.p.z.p. wójt (burmistrz, prezydent) przedstawia wojewodzie uchwałę w sprawie m.p.z.p. wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych w celu oceny ich zgodności z przepisami prawnymi. Zatem cyt. przepis nie zawiera - w zakresie nadzoru nad działalnością organów gminy - rozwiązań odrębnych w stosunku do przepisów art. 90 u.s.g. Ocenie nadzorczej podlega zatem jako całość, uchwała wraz z załącznikami, tzn. m.p.z.p. wraz z rozstrzygnięciem o sposobie rozpatrzenia uwag. W konsekwencji przyjąć też należy, iż brak jest uzasadnienia dla rozdzielania kontroli sądowej na poszczególne elementy składające się na uchwalenie planu miejscowego, w sytuacji gdy podlega on zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.

13 Zasadność wyrażonego powyżej stanowiska potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych w tym postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2010 r., II OSK 2254/10 i postanowienie WSA w Krakowie z dnia 22 maja 2012 r., II SA/Kr 494/12. W podobnym stanie prawnym, bo dotyczącym rozpatrzenia przez radę gminy uwag do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, sądy administracyjne wyraziły poglądy zbieżne do przytoczonych powyżej: postanowienie NSA z dnia 12 września 2013 r., II OSK 2017/13, z dnia 17 września 2013 r., II OSK 1970/13, , postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 9 lipca 2014 r., II SA/Bd 183/14, postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 28 listopada 2013 r., II SA/Ol 965/13.

14 Na gruncie rozpoznawanej sprawy Rada Miasta podjęła uchwałę z dnia 25 sierpnia 2015 r. Nr XX.171.2015 w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...] (będącą przedmiotem skargi) i jednocześnie w tej samej dacie podjęła uchwałę Nr XX.172.2015 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...], której załącznik nr 2 stanowi rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. [...].

15 Mając na uwadze powyższe okoliczności w świetle przytoczonych wcześniej rozważań Sąd uznał, iż zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała w przedmiocie sposobu rozstrzygnięcia uwag do projektu m.p.z.p., nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, w związku z tym należało uznać, że droga sądowa jest niedopuszczalna.

16 Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił skargę jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

17 Jednocześnie wskazać należy, iż rozpoznanie złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do rozpoznania wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Powołane przepisy