Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 listopada 2015 r., I SA/Gl 702/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 listopada 2015 r., I SA/Gl 702/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Paweł Kornacki (spr.), Wojciech Organiściak, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.

Uzasadnienie

2 A S.A. z siedzibą w W. (dalej także: Spółka lub skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta C. i określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...]zł. W skardze tej Spółka zarzuciła m.in. naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 208 § 1 oraz w zw. z art. 70 § 1 i 6 pkt 1 (błędnie wskazanego w zarzutach skargi jako art. 70 § 4) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej jako O.p. W uzasadnieniu powyższego zarzutu skarżąca wskazała, ze wszczęcie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. postępowania przygotowawczego nie zawiesiło biegu terminu przedawnienia, gdyż ww. organ nie przedstawił potencjalnemu sprawcy zarzutu co jest koniczne do przerwania biegu przedawnienia. Tym samym, w ocenie skarżącej, doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego co winno skutkować uchyleniem decyzji organu I instancji i umorzeniem postępowania w sprawie.

3 Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej jako Kolegium) wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego Kolegium wskazało, że w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w sprawie przy wydawaniu rozstrzygnięcia została uwzględniona okoliczność zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 O.p., a tym samym zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

6 Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto podkreśla się, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie.

7 Kwestię sporną w rozpatrywanej sprawie stanowi m.in. ustalenie, czy w postępowaniu doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. Wyjaśnienia bowiem wymaga zagadnienie, czy doszło do skutecznego zawieszenia biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Należy podkreślić, że w zaskarżonej decyzji, a także w odpowiedzi na skargę, Kolegium powołało się na zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku od nieruchomości za 2008 r. spowodowane wszczęciem dochodzenia w sprawie o czyn zabroniony popełniony przez poprzednika prawnego skarżącej, a polegający na podaniu nieprawdy w deklaracjach na podatek od nieruchomości za lata 2006-2008, tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 56 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 186 ze zm.). Okoliczność ta stanowi przesłankę zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, przewidzianą w art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Organ ustalił, że skarżącego zawiadomiono o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, aby osobie działającej w imieniu skarżącej Spółki postawiono zarzuty, albowiem postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. postępowanie przygotowawcze zostało zawieszone.

8 Sąd ustalił, że do Trybunału Konstytucyjnego złożony został wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 22 października 2014 r. (zarejestrowany pod sygn. akt K 31/14) o zbadanie zgodności:

9 1) art. 114a k.k.s. z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP;

10 2) art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w zakresie, w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie z art. 2 Konstytucji RP.

11 Zakres wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich przyjętego do rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny ma zatem bezpośredni związek z problematyką prawną występującą w niniejszej sprawie. Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone, albowiem ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności art. 70 § 6 pkt 1 O.p. z art. 2 Konstytucji stanowić będzie podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 272 § 1 P.p.s.a.

12 Jednocześnie Sąd zauważa, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. akt K 31/14 stanowiło podstawę zawieszenia w sprawach toczących się przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, jak również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por: postanowienie NSA z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1276/14, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2464/14 prawomocne na skutek oddalenia zażalenia postanowieniem NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FZ 1920/14, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3897/14, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1326/14, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1287/15, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1205/15, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 412/15, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 415/15, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 września 2015 r. i inne). Biorąc zatem dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, odwołanie się przez tut. Sąd do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, jaki zapadnie w sprawie o sygn. akt K 31/14, nie stanowić będzie uchybienia.

13 Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia