Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 lipca 2018 r., I SA/Gl 455/18
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 lipca 2018 r., I SA/Gl 455/18
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik – Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
2 T. W. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2017 r.
3 Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2018 r. skarżący wezwany został do wskazania w terminie 7 dni adresu zamieszkania oraz adresu, na który należy doręczać mu korespondencję w nn. sprawie, pod rygorem przyjęcia, iż adresem tym jest podany na kopercie nadania skargi: ul. [...] [...], [...] S. Wskazano przy tym, iż w skardze nie został podany adres zamieszkania skarżącego, natomiast z odpowiedzi na skargę i z akt administracyjnych wynika adres: ul. [...] [...], [...] R.
4 Wraz z powyższym wezwaniem, w dniu 30 kwietnia 2018 r. doręczono skarżącemu stosowne pouczenia.
5 Odpowiadając w terminie na wezwanie, skarżący wniósł o doręczanie mu korespondencji na adres: ul. [...] [...], [...] S., wskazując, iż ul. [...] [...], [...] R. jest jego adresem zameldowania.
6 Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
7 Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę, doręczona została skarżącemu pod adresem: ul. [...] [...], [...] S., w dniu 29 maja 2018 r.
8 W piśmie z dnia 28 czerwca 2018 r. (nadanym w dniu 29 czerwca 2018 r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
9 Uzasadniając wniosek skarżący stwierdził, że do pisma doręczającego odpowiedź na skargę nie załączono żadnej informacji wskazującej wysokość opłaty oraz danych do wpłaty. Podał, że informację o wysokości wpisu otrzymał w dniu 28 czerwca 2018 r. po konsultacji w kancelarii adwokackiej, na dowód czego przedłożył w załączeniu do wniosku wydruk informacji e-mailowej z kancelarii adwokackiej z dnia 28 czerwca 2018 r.
10 W dniu 28 czerwca 2018 r. skarżący uiścił również wpis od skargi.
11 Następnie w piśmie z dnia 13 lipca 2018 r. skarżący podał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 28 czerwca 2018 r., kiedy uzyskał z kancelarii adwokackiej informację o wysokości wpisu. Zaznaczył również ponownie, że do pisma doręczającego odpowiedź na skargę nie załączono żadnej informacji wskazującej wysokość wpłaty (otrzymał jedynie odpowiedź na skargę) i do dnia 28 czerwca 2018 r. oczekiwał na wezwanie Sądu w tym zakresie, będąc przekonanym, że wezwanie takie otrzyma w odrębnym piśmie.
12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
13 Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny.
14 Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Przy czym stosownie do art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
15 W rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu złożony został z zachowaniem terminu siedmiodniowego, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd uznał, przyjmując najkorzystniejszą dla skarżącego interpretację, iż przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej z dniem 28 czerwca 2018 r. do którego to dnia skarżący, jak podaje, oczekiwał na wezwanie Sądu w przedmiocie wpisu i kiedy to otrzymał z kancelarii adwokackiej wiadomość o wysokości opłaty. Wniosek o przywrócenie terminu złożony został w dniu 29 czerwca 2018 r. (data nadania) a więc w terminie.
16 Dopełniono również czynności, która nie została dokonana w terminie – w dniu 28 czerwca 2018 r. uiszczono wpis od skargi.
17 Okoliczności powyższe dały podstawę do merytorycznego zbadania zasadności wniosku o przywrócenie terminu.
18 W tych ramach pierwszej kolejności należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się bardzo rygorystyczne kryteria oceny postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie (por. poglądy przytoczone przez B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 8 wydanie, Warszawa 2006, s. 334 i n.). W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy jej dokonywaniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Palestra 2004, nr 1, s. 225). Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00, niepubl.; por. również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, opubl. Lex nr 30748). Kryteria oceny braku winy są zatem sformułowane surowo. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż "o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (...) W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, teksty, wzory i formularze, wydanie IV, Warszawa 1970, s. 136; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 r., nr 23, s.1059).
19 Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu orzecznictwo sądowe zalicza m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. W szczególności zaś przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, ani nieznajomość prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 4 marca 2014 r., sygn. akt II GZ 75/14; 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 450/12 oraz 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1104/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).
20 Powyżej przedstawione stanowiska jednoznacznie wskazują, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy.
21 Odnosząc się następnie do złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu Sąd stwierdza, że zaprezentowana w nim argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie.
22 Podstawę wniosku o przywrócenie terminu stanowi twierdzenie, iż adresowana do skarżącego przesyłka zawierała jedynie odpowiedź na skargę i nie było w niej żadnej informacji dotyczącej wysokości opłaty ani żadnych danych niezbędnych dla dokonania wpłaty. Wynika z tego, że zdaniem skarżącego przesyłka nie zawierała odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
23 W tym miejscu Sąd stwierdza, że z akt sprawy wynika, iż na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2018 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na zarządzeniu tym podana była zatem kwota wpisu, a nadto wskazany został numer i data wydania zaskarżonego postanowienia oraz numer konta bankowego Sądu i sygnatura akt sprawy. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2018 r. zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę. Z akt sprawy, w szczególności ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika nadto, iż przesyłka skierowana do skarżącego i odebrana przez niego osobiście w dniu 29 maja 2018 r. zawierała zarówno odpis odpowiedzi na skargę jak i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
24 Zaakcentować jednocześnie należy, że prawidłowo wypełnione potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Korzysta ono z domniemania prawidłowości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt V CZ 123/10). Potwierdzenie odbioru przesyłki podpisem oznacza natomiast, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie wskazanej na potwierdzeniu odbioru, ale również – co trzeba szczególnie podkreślić w niniejszym przypadku – oznacza, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (F
25 Mając na uwadze powyższe, nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącego zawarta we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu oraz w uzupełniającym ten wniosek piśmie procesowym z dnia 13 lipca 2018 r. Podkreślić trzeba, że w interesie skarżącego leży sprawdzenie (weryfikacja) zawartości przesyłki z adnotacją, poczynioną przez nadawcę na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru (wskazującą na zawartość korespondencji). Zaznaczyć też należy, że jak wskazuje się w orzecznictwie, ewentualne wątpliwości co do otrzymanego pisma sądowego strona mogła wyjaśnić, kontaktując się z sekretariatem Sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 176/04, niepubl.).
26 W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.