Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2010 r., I SA/Gl 407/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2010 r., I SA/Gl 407/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. Inspektorat w D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę;

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. P., Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. Inspektorat w D. z dnia [...] w sprawie odmowy wyłączenia z egzekucji 50% środków znajdujących się na rachunku w Banku A S.A. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

3 W dniu 10 lutego 2010r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. Inspektorat w D. złożył skargę na powyższe postanowienie.

4 Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej wniesienie przez podmiot nieuprawniony, bowiem organ powołany do wydania aktu administracyjnego w pierwszej instancji nie może być stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako skarżący w tej samej sprawie, kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 W niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. Inspektorat w D. Postanowienie w pierwszej instancji odmawiające wyłączenia spod egzekucji 50% środków pieniężnych znajdujących się na prowadzonym przez bank A rachunku bankowym wydał na podstawie 38 §2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji- zwanej dalej w skrócie u.p.e.a., Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. Inspektorat w D.

7 Na podstawie art. 1a pkt.13 u.p.e.a. Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Natomiast w świetle art. 19 § 4 u.p.e.a. Dyrektor Oddziału ZUS jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych świadczeń wypłacanych przez ten oddział, które nie mogą być potrącane z bieżących świadczeń.

8 Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest jednocześnie wierzycielem należności mu przysługujących i organem egzekucyjnym działającym poprzez Dyrektora Oddziału. ZUS wyposażony w środki prawne organu administracji państwowej upoważnia pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej (Dyrektorów) do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie w szczególności do wydawania rozstrzygnięć administracyjnych. Zatem w analizowanej sytuacji zachodzi tożsamość podmiotów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Dyrektora Oddziału ZUS.

9 Należało zatem odnotować, że w myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ).

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być organ, który w rozpatrywanej przez Sąd sprawie był powołany do wydania aktu administracyjnego. W odmiennym przypadku dopuszczenie organu do udziału w sprawie nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie.

11 Powyższe spostrzeżenia odnoszą się także do Dyrektora Oddziału ZUS.

12 Konkludując, żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia organowi pierwszej instancji do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, LEX nr 197511, zasadna jest nadto lektura orzeczeń odnoszących się do organów gminy wydających akty administracyjne jako organ I Instancji w postępowaniu administracyjnym – patrz: postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. II SA/Gd 2159/00, LEX nr 46440, zob. także uchwałę SN z dnia 27 lipca 1993 r., sygn. akt III AZP 8/93, publ. OSNPC 1994/1/3).

13 Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.